Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό, διότι η καλλιτεχνική απόδοση ποτέ δεν είναι προδιαγεγραμμένη και οι αστάθμητοι παράγοντες πάντα είναι πολλοί. Το θέμα ήταν πως οι θέσεις ήταν καπαρωμένες.

Με τον Λούκο μπήκαν στο παιχνίδι κι άλλοι σπουδαίοι σκηνοθέτες και θίασοι που μπόρεσαν να παρουσιάσουν την δική τους αντίληψη στη δραματουργία των προγόνων μας. Επιπλέον ο Λούκος άνοιξε την Επίδαυρο και σε ξένους καλλιτέχνες που ανέβασαν έργα σύγχρονων δραματουργών. Με λίγα λόγια ο Λούκος έκανε το αυτονόητο, αυτό που θα έπρεπε να είχε γίνει πριν χρόνια. Και το τελευταίο που επέλεξε είναι να δίνει την ευκαιρία σε νέους καλλιτέχνες να παρουσιάζουν έργα τους στα πλαίσια του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Ένας απ'αυτούς είναι ο Έκτορας Λυγίζος. Ο νέος ταλαντούχος σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου ανεβάζει τον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου στην Επίδαυρο το Σάββατο στις 12 Ιουλίου. Πρωταγωνιστεί ο ίδιος και η Στεφανία Γουλιώτη, η οποία υποδύεται τη θηλυκή πλευρά του Προμηθέα. 

Στεφανία Γουλιώτη. Τέτοια καταξίωση καλλιτέχνη «εν μιά νυκτί» δεν έχει ξανασυμβεί στην Ελλάδα, τουλάχιστον τις τελευταίες δεκαετίες. Το βράδυ του 2007 που έπαιξε η Γουλιώτη την Ηλέκτρα στην ομώνυμη παράσταση του Πέτερ Στάιν στην Επίδαυρο το επόμενο πρωί, οι εγκυρότερες εφημερίδες κυκλοφόρησαν με διθυραμβικές κριτικές για εκείνη στο πρωτοσέλιδό τους. Και κάτι που δεν μάθαμε τότε: Μέχρι και οι N.Y.Times έγραψαν για την Ηλέκτρα της τη λέξη «συγκλονιστική». Από τότε έπαιξε σε πολλές παραστάσεις όπου οι περισσότερες ερμηνείες της ήταν εξαιρετικές. Επ' ευκαιρία της παράστασης του Προμηθέα έδωσε μία συνέντευξη στην Έφη Μαρίνου που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών. Ακολουθούν εφτά απαντήσεις της.

- Πάντα αναρωτιόμουνα για την κατάσταση των ηθοποιών στην πορεία από τα καμαρίνια μέχρι τη σκηνή του θεάτρου.

- Προσωπικά έχω ζήσει όλες τις φάσεις: υπό κατάρρευση και υποβασταζόμενη, προετοιμασμένη και δυνατή, αβέβαιη, να στηρίζω άλλους. Θυμάμαι αυτόν τον φοβερό εξουσιαστή, τον Λευτέρη Βογιατζή, να αναζητά κάποιον που θα του επιβεβαιώσει ότι δε θα ξεχάσει τα λόγια του. Και να του λες: "Λευτέρη, τα έχεις όλα μέσα σου γραμμένα". Κι αυτός : " Ανάπνεε εσύ, ανάπνεε". Με θυμάμαι επίσης στη διάρκεια αυτής της διαδρομής να έχω κουρνιάσει σε κομμένο κορμό δένδρου, να έχω γίνει ένα μαζί του. Να μη σηκώνομαι.

-Τι δεν κάνει σωστά ο Έλληνας ηθοποιός; 

- Ο ηθοποιός δουλεύοντας ανοίγει έναν πολύ σημαντικό και μοιραία επώδυνο διάλογο με τον εαυτό του. Πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση. Όμως ισχύει αυτό που φώναζε ο Λευτέρης. "Είστε τεμπέληδες. Δεν κάνετε αυτή τη δουλειά από αγάπη, αλλά γιατί θέλετε να επιδείξετε τον εαυτό σας". Αντί να χάσουμε τον εαυτό μας ώστε να τον βρούμε, τον εντοιχίζουμε ασφυκτικά. Παρόλο που με χαρακτηρίζουν, μαχητική, παθιασμένη, εργατική, αφοσιωμένη, συνειδητοποίησα κάποτε ότι είμαι τεμπέλα. Είδα να λειτουργεί η βιτρίνα για να επιβιώσει η εικόνα, για να έχω θέση στο περιβάλλον που με ενδιέφερε. Ναι, περισσότερο από τη δουλειά με ενδιέφερε ο εαυτός μου.

- Τι σας τρομάζει στην εποχή μας; 

- Με θλίβει η σχεδόν νεκρική στάση των νέων. Η έλλειψη αγάπης για τη ζωή, χωρίς όρεξη και δυνατότητα επεξεργασίας πέρα από το πρώτο επίπεδο. Αρνούνται να ιδρώσουν, να κουραστούν, να δοκιμάσουν, να ρισκάρουν. Άβουλα τα περιμένουν όλα στο πιάτο. Ένα σώμα μέσα στην αδρεναλίνη και μια ψυχή γερασμένη. Μήπως σ'αυτό δεν επενδύουν οι χρυσαυγίτες; Υπάρχουν ταλέντα ακατέργαστα, που δεν αναζητούν χώρο για να κάνουν την κοινωνία πιο άξια. Ακόμα και στους νέους ηθοποιούς λείπει η σπιρτάδα. Από τις 300 παραστάσεις οι 290 δεν λένε τίποτα. Γιατί; Κάθε κουβέντα καταλήγει σε έλλειψη παιδείας.

- Τη γνώση που μας χάρισε ο Προμηθέας πως τη χρησιμοποιεί ο σύγχρονος άνθρωπος; 

- Έχουμε έλλειψη αντίληψης, παρατηρητικότητας, εσωτερικής βασάνου για γνώση και ανατροφοδότησή της. Η παραπαίουσα κοινωνία, το σημερινό ψυχολογικό αδιέξοδο, δεν ευνοούν τέτοιες εργασίες. Προτεραιότητα γίνεται η ανάγκη θωρακισμού, για επιβίωση, για μια θέση στο χάος. Κι έτσι φτιάχνουμε μια "φαβέλα" του εαυτού μας για να κρυφτούμε. Δήθεν ακατάρριπτοι πύργοι, όπως λέει ο Προμηθέας, τείχη σαθρά από λειψή παιδεία παιδιών και γονιών. Στο διαδίκτυο εξαντλούμε όγκο ενέργειας που μας αφυδατώνει πνευματικά χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι. Αντίθετα νομίζουμε ότι μας επιβραβεύουν τα ...like.

- Το ατού της σύγχρονης τεχνολογίας καταντά δηλαδή οπισθοδρομικό;

- Μα το έχω πάθει κι εγώ. Το ίντερνετ δίνει την αίσθηση ότι κάτι πετυχαίνεις, δηλαδή μια τρύπα στο νερό.Τι έχω στη ζωή μου; Μια σελίδα fb....Αντί να γεμίζεις εμπειρίες, να βγαίνεις έξω και να τρως χλαπάτσες στα μούτρα προσπαθώντας να πείσεις για κάτι, κάθεσαι μπροστά στο fb μετρώντας like κι αν δεν είναι πολλά μπορεί να πάθεις και κατάθλιψη. Θέ μου, τι σπατάλη ενέργειας , τι σπατάλη ζωής...Γνώμες, αποφθέγματα, κρίσεις άλλων, τσιτάτα σπουδαίων, τ'ανεβάζεις με ύφος ειδικών. Θέλεις να εκφράσεις την άποψή σου; Γράψε ένα βιβλίο και πήγαινέ το να κριθεί στα βιβλιοπωλεία. Τελικά η μοναδική χρησιμότητα του διαδικτύου είναι επαγγελματική.

- Είσαι υπέρ της μονογονεϊκής οικογένειας;

- Δεν θα ήθελα να είμαι μόνη μητέρα, χωρίς να σημαίνει ότι εναντιώνομαι στις γυναίκες που μεγαλώνουν μόνες τους παιδί. Για μένα είναι σημαντικό το παιδί να παίρνει πληροφορίες μέσα σε περιβάλλον με ώσμωση σχέσεων, διαφωνιών, συμφωνιών, συγκρούσεων.

- Κι όταν πρόκειται για παιδί ομοφυλόφιλων ζευγαριών;

 - Είμαι υπέρ. Πιστεύω ότι το πατρικό ή μητρικό πρότυπο καλύπτεται στο περιβάλλον. Ποιος απ'όλους εμάς που μεγαλώσαμε στο υποτιθέμενο υγιές κλασσικό οικογενειακό περιβάλλον δεν έχει τα θέματά του; Οι γονείς μας προσπάθησαν, αλλά πάντα κάτι χώλαινε. Κι αυτό το ανακαλύπταμε μεγαλώνοντας... 

Η Στεφανία Γουλιώτη γεννήθηκε και ζει στο Παλαιό Φάληρο. Λέει : "Ο πατέρας μου είναι Βολιώτης και η μητέρα μου Γαλλίδα με ρίζες στην Πολωνία, έξω από την Κρακοβία. Αλληλογραφούσαν επτά χρόνια, ήρθε στην Ελλάδα να συναντήσει τον πατέρα μου και έμεινε μόνιμα. Τώρα οι γονείς μου ζουν στο Βόλο. Η μητέρα μου κάνει αγιογραφίες και ο πατέρας μου ψαρεύει. Το θέατρο ήρθε σε μένα με κάποιο τρόπο, δεν πήγα εγώ σ' αυτό. Επτά χρονών είχα δασκάλα θεάτρου στο σχολείο την Κυβέλη Μυράτ, και μου έδινε να παίζω ό,τι ρόλο μπορείς να φανταστείς. Θυμάμαι να έχω μεγάλο θράσος πάνω στη σκηνή, να κάνω ό,τι μου κατεβαίνει. Η Μυράτ μου έδινε αντρικούς ρόλους. Μάλλον θα ξενέρωνα αν μου έδινε ένα ρόλο πριγκίπισσας, για παράδειγμα".