<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<channel>
		<title>Η Πίστη των άλλων και από σπόντα θραύσματα και της δικής μου</title>
		<description>Συζήτηση Η Πίστη των άλλων και από σπόντα θραύσματα και της δικής μου</description>
		<link>https://mail.stagona4u.gr/index.php/component/k2/item/9894-the-faith-of-others-and-from-crumbs-and-mine</link>
		<lastBuildDate>Wed, 21 Oct 2026 15:36:13 +0300</lastBuildDate>
		<generator>JComments</generator>
		<atom:link href="https://mail.stagona4u.gr/index.php/component/jcomments/feed/com_k2/9894" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<item>
			<title>Γιώργος Θ. Τσιρίδης έγραψε:</title>
			<link>https://mail.stagona4u.gr/index.php/component/k2/item/9894-the-faith-of-others-and-from-crumbs-and-mine#comment-1702</link>
			<description><![CDATA[Δεν θέλω να γίνω απαξιωτικός αλλά δεν μπορώ να μην σημειώσω πως αυτοί οι προβληματισμοί έχουν καταγραφεί αναλυτικά από τον 18ο αιώνα (Κίρκεργκααρ, Φόϊερμπαχ κ.α.) κι αποτελούν κοινοτοπίες χωρίς νόημα. Στην ορθοδοξία έφτασαν με καθυστέρηση κάποιων αιώνων, όπως είναι αναμενόμενο. Κι έφτασαν όταν πια το θρησκευτικό συναίσθημα (που τότε ήταν κυρίαρχο) έχει από καιρό ξεφτίσει. Στην πράξη, ένας πατήρ Αντώνιος (που είναι και Πειραιώτης αν όχι και Δραπετσωνίτης) με την Κιβωτό του Κόσμου κάνουν καλή δουλειά χωρίς να περιβάλλουν αυτό που κάνουν με θεωρίες. Από το άρθρο, πραγματικά, όπως λέει κι ο Μανώλης, μόνο ο πρόλογος του Λάκη αξίζει ένα λάϊκ.]]></description>
			<dc:creator>Γιώργος Θ. Τσιρίδης</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 20 Aug 2020 10:25:08 +0300</pubDate>
			<guid>https://mail.stagona4u.gr/index.php/component/k2/item/9894-the-faith-of-others-and-from-crumbs-and-mine#comment-1702</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Λίλα Π έγραψε:</title>
			<link>https://mail.stagona4u.gr/index.php/component/k2/item/9894-the-faith-of-others-and-from-crumbs-and-mine#comment-1701</link>
			<description><![CDATA[Οι λόγοι που χρησιμοποιήσατε για την ομαδοποίηση που κάνατε σε εκείνους τους συν - πλην συνομήλικους συμπολίτες σας που τσάκισαν μες τα χρόνια που πέρασαν, χοντρικά δεν διαφέρουν από τους λόγους που τσακίζουν οι άνθρωποι σε άλλες παρόμοιες εποχές. Το επισημαίνω αυτό διότι πιστεύω ότι κάθε εποχή αποκτά και κάποια δικά της χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν την ιδιαιτερότητα των καταστάσεων και των συμπεριφορών των ανθρώπων. Να προσθέσω επίσης πως δεν συνδιαλέγεσθαι καθόλου με την ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους οι "τσακισμένοι". Γι'αυτούς τους δύο λόγους νομίζω ότι η ανάλυσή σας σ'αυτό το σημείο είναι αδύναμη.]]></description>
			<dc:creator>Λίλα Π</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 19 Aug 2020 08:38:21 +0300</pubDate>
			<guid>https://mail.stagona4u.gr/index.php/component/k2/item/9894-the-faith-of-others-and-from-crumbs-and-mine#comment-1701</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Μανόλης Γλαμπεδάκης έγραψε:</title>
			<link>https://mail.stagona4u.gr/index.php/component/k2/item/9894-the-faith-of-others-and-from-crumbs-and-mine#comment-1700</link>
			<description><![CDATA[Έκανα λάικ στην ανάρτηση, αλλά για να πω την αλήθεια μου, το λάικ κυρίως απευθύνεται στον πρόλογο, στις σκέψεις του Λάκη με αφορμή το κείμενο. Το υπόλοιπο, το κυρίως θέμα δηλαδή, το βρίσκω να γυροφέρνει ένα θέμα αλλά να το αποφεύγει. Τέλος πάντων. Αν "θείο" είναι η "αγάπη προς τον πλησίον" το ενδιαφέρον, η συμπαράσταση κλπ, μιλάμε για την βασική αρχή της δημιουργίας κοινωνίας -αν λείπουν αυτά γιατί να οργανωνόμαστε σε κοινωνίες- δηλαδή πράξη εγκεφαλική που χάνεται στο βάθος αιώνων της ιστορίας των ανθρώπων, αλλά σίγουρα υπήρξε εποχή πριν που οι άνθρωποι ήταν απλώς αγέλη. Γιατί να είναι "θείον" λοιπόν; Αλλά κι αυτό το "θείον" μικρή σημασία θα είχε αν δεν συνδέεται με την έννοια της "δημιουργίας" η οποία έχει ακόμη μικρότερη σημασία αν δεν συνδεθεί με την έννοια "επέμβαση". Νομίζω όλα αποκτούν νόημα αν αποδεχτούμε την "επέμβαση". Κι όταν το μάθουμε -αν το μάθουμε- δεν θα έχει σημασία γιατί δεν θα μπορούμε να το μοιραστούμε με κανέναν "πλησίον" όπως λέει και το περίφημο για την φιλοσοφική του διάσταση ανέκδοτο με την ναυαγό στο ξερονήσι παρέα με την Μόνικα Μπελούτσι.]]></description>
			<dc:creator>Μανόλης Γλαμπεδάκης</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 18 Aug 2020 22:44:47 +0300</pubDate>
			<guid>https://mail.stagona4u.gr/index.php/component/k2/item/9894-the-faith-of-others-and-from-crumbs-and-mine#comment-1700</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
