Μαζί με τα "Xρόνια Πολλά" στους συναδέλφους που μοχθούν παραθέτω και μερικές σκέψεις.

Ίσως πρόκειται για άκρες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε μια, χρονίως, μπερδεμένη κατάσταση.

▌ 1  ▌ Το σχολείο είναι πρωτίστως χώρος μάθησης γνώσεων. Mέσω αυτών οι μαθητές γίνονται κοινωνοί άλλων μαθήσεων και αξιών. 

Για κάθε τάξη καθορίζεται συγκεκριμένο minimum γνώσεων που επιδιώκεται να προσεγγίσουν όλοι οι μαθητές, ελέγχεται και με βάση αυτό αξιολογούνται τα πάντα. 

Το σχολείο οφείλει να ενθαρρύνει και να βοηθάει όσους μαθητές επιθυμούν προχωρήσουν περισσότερο στην γνώση. 

Νόμος ορίζει και τον ελάχιστο ετήσιο αριθμό ημερών  διδασκαλίας.

Νίκος Γιαννόπουλος. To ίδιο χιλιοπαιγμένο σήριαλ που παρακολουθούμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή στην ελληνική εκπαίδευση «προβάλλεται» και πάλι αυτόν τον Σεπτέμβριο. Τα σχολεία άνοιξαν μέσα σε τυμπανοκρουσίες και υπουργική αυταρέσκεια ότι «όλα είναι έτοιμα» για να αποδειχθεί, ύστερα από μόλις μερικές ημέρες μαθημάτων, ότι η ετοιμότητα για το υπουργείο Παιδείας είναι μία έννοια μάλλον σχετική. Μπορεί βέβαια να άλλαξε ο υπουργός σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια (Πιερρακάκης αντί Κεραμέως), αλλά ως γνωστόν, όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλο τα ίδια μένουν...

Απόστολος Λακασάς. Κατά την πρώτη περίοδο των κυβερνητικών θητειών, οι φρέσκοι υπουργοί ξετυλίγουν τα μεταρρυθμιστικά τους σχέδια – προεκλογικά, πολλοί λίγοι τους δίνουν σημασία. Κάτι τέτοιο θα κάνει με τη νέα σχολική χρονιά η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας.

Οσοι θυμούνται, και κατά καιρούς επικαλούνται, τη φράση του Γάλλου φιλοσόφου και συγγραφέα την περίοδο του Διαφωτισμού, Κλοντ Αντριέν Ελβέτιου, πως «η παιδεία μπορεί τα πάντα», γνωρίζουν ότι οι μεταρρυθμίσεις στην παιδεία δεν έχουν ορατό χρονικό ορίζοντα για να αποδώσουν. Ούτε τα οφέλη τους είναι εύκολα να εντοπιστούν. Επίσης η επιτυχία τους απαιτεί πολιτική συναίνεση, επιμονή και επιμονή. Χαρακτηριστικά, στη Φινλανδία η ιδέα για το ενιαίο σύστημα εκπαίδευσης προτάθηκε από διακομματική επιτροπή το 1947, ψηφίστηκε το 1963 και υλοποιήθηκε πλήρως το 1979.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 26ου Δημοτικού Σχολείου στο Ίλιον μιλάει στην Δήμητρα Τριανταφύλλου για τις παρεμβάσεις που το μεταμόρφωσαν.

Πριν από τρία χρόνια, ο Αναστάσιος Ντεβές, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 26ου Δημοτικού Σχολείου στο Ίλιον, αισθάνθηκε πως κάτι έπρεπε να γίνει με το κλειστό και «βουβό» λόγω πανδημίας, σχολείο.