Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2026 19:09

Νεκρολογία του λογοτέχνη Λάσλο Κράσναχόρκαϊ* για τον σκηνοθέτη Μπέλα Ταρ**

Επιλέγουσα ή Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
anagnostis4Ο  θάνατος του Μπέλα Ταρ ήταν μια τεράστια απώλεια για όλους μας — και για μένα προσωπικά. Έχασα έναν πολύ στενό φίλο, έναν σύντροφο στη δημιουργία μαγικών εικόνων στην οθόνη του σκοτεινού σινεμά, κι ακόμη περισσότερο: Έχασα ένα σκοτεινό σινεμά, όπου πια δεν θα υπάρχει ούτε το φως που δημιουργούσε εκεί ο Μπέλα. Μένουν για μένα και για όλους μας οι αίθουσες, άδειες. Έρχεται ένας νέος κόσμος, φυσούν νέοι άνεμοι.
Η ζωή θα μας ξεπαστρέψει έναν-έναν.
 Ο Μπέλα Ταρ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής μας. Αχαλίνωτος, ωμός, ακατάβλητος. Κι όμως, τώρα τον χαλιναγώγησε, τον συνέτριψε βίαια η μοίρα που του επιφυλάχθηκε. Όταν η τέχνη χάνει έναν τόσο ριζοσπαστικό δημιουργό, για κάποιο διάστημα όλα μοιάζουν ανυπόφορα βαρετά. Ποιος θα είναι ο επόμενος επαναστάτης; Ποιος θα βγει μπροστά; Ποιος θα γκρεμίσει ό,τι υπάρχει; Άνθρωποι. Κανείς δεν βγαίνει μπροστά. Τι θ' απογίνουμε; Μπέλα, γύρνα πίσω.
Λάσλο Κράσναχόρκαϊ, 16 Ιανουαρίου 2026
 
Σ.Δ. *Λάσλο Κράσναχόρκαϊ ( Γκιούλα, Ουγγαρία, 1954), συγγραφέας βραβευμένος με το νόμπελ λογοτεχνίας 2025.
** Μπέλα Ταρ ( Πετς, Ουγγαρία, 1955 - Βουδαπέστη, 6 Ιανουαρίου, 2026), σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Ο Μπέλα Ταρ ήταν ένας από τους πιο αναγνωρισμένους σκηνοθέτες όλων των εποχών, και μια από τις πιο σεβαστές φιγούρες στον κόσμο του κινηματογράφου. Ήταν επίσης γνωστός για ασπρόμαυρες και χαρακτηριστικά αργές ταινίες του οι οποίες περιέχουν μεγάλες σε διάρκεια λήψεις.

anagnostis6Ο κινηματογράφος του Ταρ συνομιλεί με την ουγγρική μοντερνιστική παράδοση, έχοντας ως σημείο αναφοράς το έργο του Μίκλος Γιαντσό και τη γενιά του ’60, ενώ αντλεί επιρροές από δημιουργούς όπως ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ, ο Μικελάντζελο Αντονιόνι, ο Αντρέι Ταρκόφσκι και ο Αλεξάντρ Σοκούροφ.

Ο ίδιος ο Ταρ συνόψιζε τη φιλοσοφία του με λόγια που καθρεφτίζουν το έργο του: «Μια ταινία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ταυτίζεται απλώς με μια ανθρώπινη ιστορία. Πρέπει να τοποθετεί αυτή την ιστορία μέσα σε ένα σύστημα σχέσεων, όπου ακόμη και η άκρη ενός τοίχου μπορεί να έχει την ίδια δραματική σημασία με μια πράξη ανάμεσα σε δύο ανθρώπους».

Φιλμογραφία

 1978 Ξενοδοχείο Magnezit (μικρού μήκους)

  • 1979 Οικογενειακή φωλιά
  • 1981 Ο Αουτσάιντερ
  • 1982 Προκατασκευασμένες σχέσεις
  • 1984 Φθινοπωρινό Αλμανάκ
  • 1988 Κολαστήριο
  • 1990 Το τελευταίο καράβι (μικρού μήκους)
  • 1994 Satantango
  • 1995 Ταξίδι στη μεγάλη ουγγρική πεδιάδα (μικρού μήκους)
  • 2000 Οι αρμονίες του Βεκμάιστερ
  • 2004 Visions of Europe (μέρος «Πρόλογος»)
  • 2007 Ο άνθρωπος από το Λονδίνο
  • 2011 Το άλογο του Τορίνο
Διαβάστηκε 419 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2026 19:27
Κατηγορία Δοκίμιο - στοχασμοί
Σούζη Παλαιοκώστα

Τελευταία άρθρα από τον/την Σούζη Παλαιοκώστα

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση