Τρίτη, 09 Ιουνίου 2026 18:32
Επεξήγηση για τους πτωχούς τω πνεύματι που κατάλαβαν ότι με ενοχλεί η τοποθέτηση ενός πιάνου στο Σύνταγμα, του Kostas Triantafyllopoulos, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης-
μέγεθος γραμματοσειράς
μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς
αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
- Εκτύπωση
- Add new comment
Η Αθήνα μόνο έχει 1.500 πιανίστες και 30 δουλειές.Αντί για θέσεις εργασίας, έβαλαν ένα πιάνο στο Σύνταγμα.
Για να έχουν όλοι από 10 λεπτά καριέρας.
Το πρόβλημα λοιπόν, δεν είναι το πιάνο στο Σύνταγμα.
Το πρόβλημα είναι ότι στην Αθήνα με τα εκατοντάδες ξενοδοχεία, ελάχιστα διαθέτουν έστω έναν μουσικό. Πέρα από ελάχιστες εξαιρέσεις, το πιάνο έχει εξαφανιστεί από τους χώρους φιλοξενίας και ψυχαγωγίας.
Πηγαίνεις στην Τουρκία και βλέπεις ορχήστρες στα ξενοδοχεία. Πηγαίνεις στην Αίγυπτο και βλέπεις μουσικούς να παίζουν κάθε βράδυ. Δεν μιλάω καν για Ελβετία ή Ντουμπάι, όπου η ζωντανή μουσική θεωρείται αυτονόητο στοιχείο φιλοξενίας.
Εδώ για πάνω από δύο δεκαετίες, όπου υπήρχε πιάνο ή αρμόνιο, στους ελάχιστους εναπομείναντες δλδ χώρους έπεφταν πρόστιμα και διώξεις (εισιτήριο, αλλαγή ΦΠΑ κλπ. Ήταν στραβό το κλίμα, το έφαγε και ο γάιδαρος.
Και δεν μιλάω μόνο για τους πιανίστες. Το θέμα αφορά όλους τους μουσικούς. Απλώς η περίπτωση του πιάνου είναι η πιο χαρακτηριστική, γιατί κάποτε υπήρχε παντού και σήμερα σχεδόν πουθενά.
Μπείτε σε οποιοδήποτε site αγγελιών για ξενοδοχεία και τουρισμό. Θα βρείτε χιλιάδες ζητήσεις για καμαριέρες, μάγειρες, λαντζέρηδες, ρεσεψιονίστ, σερβιτόρους, οδηγούς και σεκιούριτι. Για μουσικούς; ΚΑΜΙΑ !
Ενω θα μπορούσε, ανάλογα με τη δυναμικότητα, κάθε ξενοδοχείο να διαθέτει έστω μία ή δύο βραδιές την εβδομάδα με ζωντανή μουσική, ενα πιάνο, μια κιθάρα, μια άρπα, μια φωνή.. Κάτι που να δίνει πολιτισμό και δουλειά μαζί
Άρα το θέμα δεν είναι αν μπήκε ένα πιάνο στο Σύνταγμα. Το θέμα είναι ότι αντί να υπάρχουν χίλια πιάνα να παίζουν σε χίλιους χώρους, πανηγυρίζουμε για το ένα.
Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η «μεγάλη πρωτοβουλία» ήταν απλώς η τοποθέτηση ενός πιάνου από έμπορο πιάνων σε δημόσιο χώρο με τη φίρμα του μπροστά. Ωραία εικόνα, ωραία διαφήμιση, ωραίες φωτογραφίες.
Οι θέσεις εργασίας για τους μουσικούς παραμένουν στο ίδιο ακριβώς σημείο: ανύπαρκτες.
.
(Από Βαγγέλης Βιστάκης)
Σ.Δ. Σχόλια στο άρθρο στο fb
Βασίλης Γρατσούνας Μέχρι το 1982 υπήρχαν ορχήστρες στα μεγάλα ξενοδοχεία με τραγουδιστές & τραγουδίστριες, με την έλευση του ΠΑΣΟΚ και την επιβολή μεγάλης φορολογίας, τα περισσότερα ξενοδοχεία σταμάτησαν να έχουν αυτό το θαυμαστό μουσικό γίγνεσται στους χώρους τους και κατέληξαν να έχουν έναν πιανίστα που τραγουδούσε μόνος. 500 περίπου μουσικοί έκαναν διαδήλωση, σιγά τον όγκο αναρωτήθηκαν οι πολιτικάντιδες της αριστεράς από το ΚΚΕ μέχρι το άπειρο, η λεγόμενη Δεξιά ήταν σε αφασία, με την υποσημείωση: η πλουτοκρατία δεν μπορεί να έχει μουσικούς στα ξενοδοχεία της, έτσι οι μουσικοί για να έχουν εργασία πέρασαν στα ΚΚΕ.....πάσης φύσεως για να έχουν κάποια ''αρπαχτή'' στις καλοκαιρινές συναυλίες που διοργάνωναν οι τραγουδοποιοί. Μέχρι σήμερα λίγα έχουν αλλάξει, όπου σε ορισμένα καλά ξενοδοχεία υπάρχουν μουσικά trio.
Zina Fotopoulou
Συμφωνώ μαζί σας, αλλά δεν νομίζετε ότι ο ξενοδόχος θα ορίσει το πρόγραμμα σύμφωνα με το τί θέλουν οι πελάτες; Αν οι πελάτες ακούνε κακής ποιότητας μοντέρνα μουσική, γιατί να πληρώσει; Δεν φταίνε οι ξενοδόχοι ή άλλοι, αλλά ο λαός και οι επιλογές του στον πολιτισμό και την κουλτούρα.
Mary Tarala Kantza Στη μέση του πουθενά ;;; Να βρέχεται και να καίγεται από τον ήλιο;;;;;; Τα πιάνα θέλουν φροντίδα, σε περιβάλλον χωρίς υγρασία και με συχνό κούρδισμα. Δεν έχω εικόνα (πού ακριβώς τοποθετήθηκε) αλλά αν έγινε για διαφημιστικούς λόγους, ντρέπεται και η ντροπή!!!! Ακόμη και σ' αυτό είμαστε off....
Margarita Peleki
Όλες οι απόψεις δεκτές και σεβαστές....Η μουσική δεν έβλαψε ποτέ κανένα,η αναπαραγωγή ως κάτι εξαιρετικό, είναι που ενοχλεί εμάς.τους μουσικούς, μας κάνει να.αισθανόμαστε ,σαν τον ελέφαντα στο δωμάτιο, υπάρχουμε με μια ελληνική πραγματικότητα, που υποβάθμισε τα πτυχία, από ΑΝΩΤΑΤΗ σε ΑΝΩΤΕΡΗ ,γονείς νομίζουν ότι τα παιδιά τους θα μάθουν πιανο σε 6 -8 μήνες, Σοπέν και στο δίχρονο την 9η του ΜΠΕΤΌΒΕΝ.....έπαρση από την πολιτεία , και ημιμάθεια από το εκπαιδευτικό μας σύστημα...ΑΥΤΟ μας ενοχλεί κι ΟΧΙ το πιανο στο Συνταγμα
Katerina Palli Ως κόρη μουσικού των πάλαι ποτέ ενδόξων εποχών με τα συγκροτήματα (ο πατέρας μου μέλος συγκροτήματος και πολύ φίλος με Charms, Idols, Aphrodite's child, Socrates) συμφωνώ και επαυξάνω στα προαναφερθέντα. Ο πατέρας μου εκτός των άλλων, δούλεψε στο θέατρο ως μουσικός, τα θέατρα παλιά είχαν ζωντανή μουσική. Και, ερχόμενη στο τώρα, ως μητέρα 16χρονης που φοιτά στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης έχω να πω πως, εκεί που μας είχε πει η κόρη μας ότι θα ακολουθήσει μουσικές σπουδές, τώρα το αλλάζει, διότι κάνοντας την έρευνα της, εισέπραξε πως το επάγγελμα του μουσικου είναι πάρα πολύ δύσκολο. Εμείς της λέμε "πήγαινε, κάνε αυτό που θέλεις, εδώ είμαστε και σε στηρίζουμε" κι εκείνη λέει δε θα βρίσκω δουλειά
Vasilis Anastasiadis Αγαπητέ Κώστα, θα προσπαθήσω να στα εξηγήσω λίγο σύντομα. Στα τουριστικά μέρη-νησιά υπάρχει σχεδόν κάθε μέρα ζωντανή μουσική στα ξενοδοχεία 4άστερα και πάνω (και σε ορισμένες περιπτώσεις και σε πιο μικρά ή boutique hotels) που συνήθως είναι με συμφωνίες με τα πρακτορεία. Αγγελίες μουσικών ναι όντως δεν θα δεις γιατί κλείνονται απ'την προηγούμενη χρονιά και αν όχι πάει από γνωστούς ή απ'τους κατά τόπους συλλόγους μουσικών. Επίσης πολλά μαγαζιά όπως εστιατόρια, μπαρ, καφέ κλπ έχουν ζωντανή μουσική με αρκετούς από αυτούς να είναι πιανίστες. Άρα, είναι θέμα νοοτροπίας των ξενοδόχων ή/και των συμφωνιών που έχουν κάνει με τα πρακτορεία, από εκεί ξεκινάει η όλη φάση.
Κατηγορία
Σχολιασμός επικαιρότητας
Τελευταία άρθρα από τον/την Μανώλης Ροσμαράκης
- Ποιος είναι ο "Έφηβος" που επέστρεψε στην Αθήνα μετά από 23 χρόνια;
- Ένα ταξίδι στις ζωές των ποταμών του κόσμου (της Άννας Λυδάκη)
- Yorgos Kyriakopoulos, από το fb: Όταν είσαι κρατικός αξιωματούχος σ'αυτή τη χώρα
- 12 Οκτωβρίου 1944: Αθήνα ελεύθερη ξανά! Μια ιστορική ανάγνωση του Δημήτρη Λούκα
- Κάποιες από τις πολιτικές επιλογές του Πέδρο Σάντσεθ που τις υλοποίησε τα τελευταία οχτώ χρόνια που υπήρξε πρωθυπουργός της Ισπανίας + ένα σταγονίσιο σχόλιο