Αλλοι θα μένουν μέσα κι άλλοι θα τον φωτογραφίζουν απ’ έξω λέγοντας «κοίτα πού πήγαν τα σπίτια μας που πήραν  οι τράπεζες».

-Καταλαβαίνω  την ειρωνεία  σου,  Τάκη. Αλλά εμένα,  φίλοι   μου,  ξέρετε τι με τρομάζει ;Όχι ο ουρανοξύστης. αλλά  η έλλειψη φαντασίας. Κάποτε η τεχνολογία ήταν υπόσχεση κοινωνικής αλλαγής. Τώρα είναι εφαρμογή για να ανοίγεις τις κουρτίνες από το κινητό, είπε  ο Τομπάζης 

Ο  Κωνσταντινίδης  ανάβει τσιγάρο, παίρνει  μια  χούφτα   πλαστικό  χωμα  από  τη διακοσμητική γλάστρα και ψιθυρίζει.  ΄

-Αυτό  εδώ  δεν  είναι  τόπος   για  ανθρώπους . Είναι  επένδυση για funds.  Εσύ  Δημήτρη   έψαχνες  στα μονοπάτια της Ακρόπολης  πώς περπατά το σώμα μέσα στο φως… Εδώ σχεδιάζουν πώς θα παρκάρει η Maserati στο υπόγειο.

-Μια ολόκληρη  γενιά, Τάκη, νόμισε   ότι μοντερνισμός σημαίνει ύψος και γυαλί. Ενώ μοντέρνο ήταν να ξέρεις πού πατάς.

Ο Κωνσταντινίδης γελάει πικρά.

— Ναι, γιατί εσύ έβλεπες ανθρώπους να απελευθερώνονται. Αυτοί βλέπουν τετραγωνικά να ανεβαίνουν

Ο Πικιώνης  τον διακόπτει : 

— Παλιά φτιάχναμε αυλές για να μπαίνει μέσα ο ουρανός.

Τώρα το  αττικό  φως  είναι  το background της  βιώσιμης  ανάπτυξης 

Ο Ζενέτος κοιτάζει  έξω   από  το παράθυρο 

— Ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο φουτουριστικό πράγμα στην Ελλάδα.

— Ποιο;

— Ένας ουρανοξύστης   που δεν θέλει καμία σχέση με τη χώρα που  τον έχτισε  

-Κάθε  εποχή  εχει τη φυσική  και  τη μεταφυσική της Εμείς  πιστέψαμε     στη συνομιλία  του  κτηρίου  με το τοπίο. Τώρα    συνομιλούν  οι γρανίτες  με τη  golden visa. 

Πριν  αποσώσει  τα λόγια  του ο Τομπάζης, σηκώνεται όρθιος ο  Προβελέγγιος  

-Παδιά,  αφήστε τις   φιλοσοφίες  και  πάμε   να σας κεράσω   στο  Au revoir. To  μπαράκι  που έφτιαξα   στην  Πατησίων  για να  βρίσκουν  απάγκιο  περιπλανώμενες   ψυχές και χαμένοι έρωτες. Θα πιούμε  μέχρι  να γίνουμε λιώμα. 

-Θα  έρθω   με έναν όρο,  λέει  ο Πικιώνης.  Θα το ξενυχτήσουμε  και με  το πρώτο φως   της  μέρας   θα ανηφορίσουμε το  λιθόστρωτο   για  να ξαναδώ το  Αναπαυτήριο  στου Λουμπαρδιάρη.  Το ξέρω πως   το άφησαν  να ρημάξει.  Είμαι  όμως   περίεργος να δω  αν  υπάρχει  ακόμα   εκείνος  ο κοκκινολαίμης  που   μου κρατούσε   συντροφιά   με το  κελάηδημά  του  κρυμμένος  στις ελιές και  τα πεύκα.  

Φωτό Vassilis  Stamos 

Y/Γ    Και  ποια  είναι δηλαδή  αυτή   η κυρά  Ακροπολη  που θέλει όλο το ύψος   και  όλη τη δόξα   για πάρτη της  Ο Λάτσης   δεν δικαιούται   κι αυτός  ενα  μερτικό  ; 

Σ.Δ. * 1) lifo.gr/ Ποιος ήταν ο Δημήτρης Πικιώνης;   Αυτή είναι η ζωή του έλληνα αρχιτέκτονα που διαμόρφωσε αριστοτεχνικά τον περιβάλλοντα χώρο του ομφαλού της Αθήνας. Σαν σήμερα το 1968 πεθαίνει στην Αθήνα. Χρήστος Παρίδης: 

2) archetype.gr/ Τάκης Ζενέτος. Μια ριζοσπαστική μοναδικότητα στην Ελλάδα   Ο Έλληνας αρχιτέκτονας που υπήρξε ένας από τους πιο προοδευτικούς οραματιστές του 20ού αιώνα του Τάσου Γιαννακόπουλου

3)  lifo.gr/ Ο Άρης Κωνσταντινίδης και το ελληνικό καλοκαίρι  Πέντε θερινές κατοικίες που αναδεικνύουν την αρχιτεκτονική του σκέψη και ηθική, του Γιάννη Κωνσταντινίδη

και politeianet.gr/ Βιβλία και βιογραφία του Άρη Κωνσταντινίδη, του πρωτοπόρου αρχιτέκτονα και διανοητή που συνδύασε την απλότητα της ανώνυμης αρχιτεκτονικής με τα δυτικότροπα σχεδιαστικά ρεύματα της εποχής του.  

4)  el.wikipedia.org/ Αριστομένης Προβελέγγιος (αρχιτέκτονας)  

και lifo.gr/ Αριστομένης Προβελέγγιος: «Πάντα είμαι ταπεινός οφειλέτης αγάπης και παραδειγμάτων που εισέπραξα»  O νέος κόσμος τον ξέρει από ένα πάρεργο: σχεδίασε το μπαρ Au Revoir. Aλλά ο πολυσχιδής, υπέροχος άνθρωπος που με δέχτηκε σε ένα ισόγειο στα Άνω Πατήσια είναι ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες αρχιτέκτονες, του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου, 29.10.2018    

και  5) alumini.gr/ Αλέξανδρος Τομπάζης Ο πρωτοπόρος αρχιτέκτονας του βιοκλιματικού σχεδιασμού Το alumini τιμά τον διακεκριμένο αρχιτέκτονα Αλέξανδρο Τομπάζη, που έφυγε από τη ζωή στις 24 Ιουνίου 2024, με ένα μικρό αφιέρωμα στο έργο του.

lifo.gr/ Πέθανε ο αρχιτέκτονας Αλέξανδρος Τομπάζης, «πατέρας» της βιοκλιματικής στην Ελλάδα, Ήταν πρωτοπόρος, με πολυδιάστατο έργο και διεθνή αναγνώριση.