Το Εθνικό Πάρκο της Δαδιάς περιλαμβάνει συνολικά μια έκταση 428.000 στρ., θεωρείται προστατεύομενη περιοχή και καταφύγιο αρπακτικών πουλιών και υπάρχει εκεί πάρα πολύ μεγάλη ποικιλία σε χλωρίδα και πανίδα γενικά.

Στον ΑΡΚΤΟΥΡΟ, που διαθέτει και Περιβαλλοντικό Κέντρο με πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα ετησίως, ανήκει η διαχείριση μιας έκτασης 50 περίπου στρεμ., όπου λειτουργεί το γνωστό καταφύγιο της καφέ αρκούδας.

Οι κάτοικοι γύρω από αυτές τις δύο περιοχές, σε καμία των περιπτώσεων δεν πίστευαν πριν πολλά χρόνια, ότι αυτού του είδους η αξιοποίηση και "οικονομική εκμετάλλευση", με...οικονομική αξία το περιβάλλον κι όχι το οικονομικό κέρδος κάποιων λίγων ιδιωτών, θα μπορούσε τελικά να είναι τόσο οφέλιμη και χρήσιμη για τις δύο αυτές τοπικές κοινωνίες. Οι πολλές θέσεις εργασίας, οι πολλοί επισκέπτες και το καθαρό περιβάλλον αποτελούν γι αυτούς τα τρία σημαντικότερα οφέλη απ αυτού του είδους την εκμετάλλευση αυτών των περιοχών.

Στη χώρα μας δυστυχώς η οικολογία, το περιβάλλον δεν αποτελούν ακόμη οικονομικά μεγέθη και επενδυτική στόχευση. Η παρωχημένη οικονομική προσέγγιση, δυστυχώς και στο χώρο της αριστεράς, που θεωρεί για παράδειγμα το φύτεμα δέντρων γραφικότητα και παραγωγική επένδυση μόνο τη βιομηχανική, κατά κανόνα ειδικά στη χώρα μας ρυπογόνα, δραστηριότητα, δεν μπορεί στις μέρες μας να αποτελεί την πραγματική απάντηση στην προοπτική μιας εναλλακτικής και φιλικής προς το περιβάλλον, άρα και προς τον άνθρωπο, παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Στην Αττική, οι εναπομείνατες ελεύθεροι χώροι είναι πια απειροελάχιστοι (πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, πρώην περιοχή λιπασμάτων στη Δραπετσώνα). Ας σκεφτούμε ξανά τις όποιες επιλογές μας για την...αξιοποίηση τους. Ας πρασινίσει επιτέλους και λίγο ο λογισμός μας.