Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015 23:39

Λίγα για τα ποδοσφαιρικά μας και πολλά για τον ποιος θυμάται τον Ρομάριο;

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο Σέρχιο Μακαριάν, ο 71χρονος Ουρουγουανός προπονητής της Εθνικής; Οh yes! Μου φαίνεται ότι οι ιθύνοντες, τα έχουν παίξει εντελώς οι ιθύνοντες. Αν αυτός, που ξαναγυρίζει στην χώρα μας μετά από 10 χρόνια όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ, καταφέρει και βάλει τις βάσεις μιας Εθνικής με μέλλον, εγώ θα φύγω από την χώρα. Αμυντικής νοοτροπίας κι αυτός. Το "Μακαριάν" άραγε μπορεί να μεταφραστεί και ως "Καραγκούνης κόβει και ράβει";

 

Το 1-1 του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ για το κύπελο, καθένας έχει το δικαίωμα να το εξηγεί όπως νομίζει. Ας πούμε, πως υποτίμησε την ΑΕΚ ο Περέιρα. Ή, ότι η ΑΕΚ έχει φτιάξει δυνατή ομάδα με μέλλον. Εμείς υποστηρίζουμε ότι ο Ρομπέρτο, ο Μασουακού, ο Τσόρι, ο Ντομίγκες και εν μέρει ο Μανιάτης και ο Μήτρογλου είναι παίκτες αξίας για μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό. Όλοι οι άλλοι είναι παίχτες για ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό σε πρωτάθλημα δίχως σοβαρούς αντιπάλους και σε ένα περιβάλλον που συχνά ο αέρας φυσάει και σφυρίζει από μόνος, λέμε τώρα, του υπέρ του Ολυμπιακού.

Και το τελευταίο. Ο νέος υφυπουργός Αθλητισμού Σταύρος Κοντονής κοινοποίησε τις προτάσεις του για την εξυγίανση του αθλητισμού (  εδώ ). Τι έχει απέναντί του; Ένα διεφθαρμένο ως το μεδούλι ποδοσφαιρικό σύστημα που ούτε περνάει από το μυαλό του ότι είναι δυνατόν κάποιοι να επιχειρήσουν να του πάρουν τις εξουσίες και να χάσει τα προνόμιά του. Αυτό το σκληρό σύστημα, αν καταφέρει ο Κ.Κοντονής να το εξυγιάννει με τις προτάσεις του, εγώ θα ξαναφύγω από τη χώρα και μάλιστα για πιο μακριά. Τότε τα γήπεδα θα ξαναρχίσουν να γεμίζουν και να παίζετε καλή μπάλα. Αυτό θα είναι το ξεκάθαρο σημάδι ότι ο Κοντονής με όσα θα κάνει ότι τα κατάφερε. Μακάρι. Αν όμως όχι, τότε το να γίνει κι εδώ του Καΐρου, όπου πριν λίγες μέρες 30 άτομα βρήκαν το θάνατο σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, δεν θα είναι κάτι και τόσο δύσκολο να συμβεί και σ'εμάς, έτσι όπως έχουν ανάψει τα αίματα και τις κόντρες των προέδρων τις τροφοδοτούν πολλοί ανταγωνισμοί. 

Τον Ρομάριο οι παλιοί θα τον θυμούνται. Ένας Βραζιλιάνος επιθετικός της μικρής περιοχής ήταν που έλαμψε τη δεκαετία του '90. Καθόλου φαντεζί ποδοσφαιριστής, που όμως έβλεπε δίχτυα, ήταν ψυχρός εκτελεστής, ικανός να περνάει τη μπάλα από τρύπα βελόνας ή να τριπλάρει μέσα σ'ένα τετραγωνικό. Σκυλί σκέτο, τσαμπουκάς, που δεν το έβαζε κάτω και δεν κόλωνε με τίποτα. Ποτέ μου δεν τον συμπάθησα. Ούτε ήθελα να του μοιάσω. Ώσπου διάβασα ένα άρθρο για το τι έκανε μετά που κρέμασε τα παπούτσια του. Αυθορμήτως του έβγαλα το καπέλο. Πατώντας εδώ  θα διαβάσετε την πορεία του όπως την παρουσίασε μια γυναίκα. Μιλάμε για μία εξαιρετική και αναπάντεχη διαδρομή ζωής που δε μπορούσα να την φανταστώ γι'αυτόν τον τύπο. 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015 08:36

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση