Περιοριζόμενοι στον χώρο του τραγουδιού, ένα συγκρότημα που εξ αρχής, μιλάμε για 20 χρόνια πριν, τα πήγε απρόσμενα καλά στην χώρα μας είναι οι CALEXIKO από την Αριζόνα των Η.Π.Α. Τόσο καλά που δεν υπάρχει περίπτωση να μην εμφανιστούν εδώ τουλάχιστον κάθε φορά που κυκλοφορούν ένα καινούργιο άλμπουμ. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Επ'ευκαιρία του 8ου άλμπουμ τους που κυκλοφόρησαν πρόσφατα με τον τίτλο "Edge of the sun" θα δώσουν δύο συναυλίες. Μία στη Θεσ/νίκη στις 13 Νοεμβρίου και μία στην Αθήνα, στις 14.

Την αναφορά αυτή στους Calexico προφανώς την κάνουμε γιατί πολλά τραγούδια τους κατά καιρούς μας έχουν συνεπάρει. Θες οι μουσικές του Μορικόνε από τα σπαγγέτι γουέστερν που τις φάγαμε με το κουτάλι μικροί, θες τα μεξικάνικα παράμ παμ παμ παράμ παπαμ πέρομ περόμ που μας σήκωναν από τους καναπέδες για να λικνιστούμε με ολέ θες και οι απόκοσμοι ήχοι της ερήμου, της φαντασία μας αυτοί, συν το χαμηλόφωνο που μας ταιριάζει τα τελευταία χρόνια, ήρθε κι έδεσε το γλυκό. Δεν είναι λίγες οι στιγμές εκείνες που επειδή είχαμε φτιαχτεί προσπαθήσαμε να τα χορέψουμε ή να τα τραγουδήσουμε. Για μας, που μας ξελογιάζουν, τα τραγούδια των Calexico μοιάζουν σαν ένα αέρινο χάδι. Ξέρετε, απ' αυτά που μας σπρώχνουν γλυκά σε μια απροσδιόριστης αιτίας μελαγχολία που ανάμεσα στ'άλλα θεραπεύουν ομοιοπαθητικώς τις δικές μας, αυτές από τις πραγματικές πληγές της ζωής ή και ενίοτε του μυαλού μας ,ακόμα και όταν σε πρώτο πλάνο μοιάζουν να είναι τραγούδια ξεσηκωτικά. Και μην απορείτε, διότι συμβαίνει κι αυτό στο δίπολο ζωής και τέχνης, η λύπη να εκχύει χαρά και το ανάποδο.

Εγκυκλοπαιδικά: Οι Calexico αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα ονόματα της Americana / Indie Rock σκηνής. Στα τραγούδια τους συνδυάζουν ετερόκλητα στοιχεία, προερχόμενα από διάφορα είδη όπως η Πορτογαλική Fado, η Jazz των 50’s, η μουσική των Τσιγγάνων και τα παρακλάδια της, το Surf – από τον θρυλικό Link Wray μέχρι τον Duane Eddy – και τα επικά Spaghetti Western soundtracks του μεγάλου Ennio Morricone. Το τελικό αποτέλεσμα μεταφέρει την ατμόσφαιρα της Αμερικανικής Ερήμου με τρόπο μοναδικό, διαθέτοντας πολύ ρομαντισμό, στυλ αλλά και αναμφισβήτητη αυθεντικότητα. Σχηματίστηκαν στο Tucson της Arizona, στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Τα βασικά μέλη τους είναι οι Joey Burns και John Convertino, δύο από τους κορυφαίους μουσικούς της πολύ σημαντικής μουσικής σκηνής της California, με θητεία στους περίφημους Giant Sand του Howie Gelb και τους Friends Of Dean Martin (μετέπειτα Friends Of Dean Martinez).

Πήραν το όνομά τους από την πόλη που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Golden State, ουσιαστικά στα σύνορα μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Μεξικού, κάτι που εκφράζεται άμεσα στη δουλειά τους, όπου υπάρχουν σαφείς αναφορές στην παραδοσιακή μουσική της Νοτιο-δυτικής Αμερικής, που – σε συνδυασμό με τις rock’n’roll καταβολές τους – συνετέλεσαν στον χαρακτηρισμό τους ως alternative country.

Χρησιμοποιώντας πνευστά και έγχορδα δίνουν ένα έντονα γοητευτικό χρώμα στα εμπνευσμένα απο την καυτή ατμόσφαιρα της ερήμου της Αμερικάνικης δύσης τραγούδια τους, κερδίζοντας πάρα πολλούς φίλους ακόμα και σε χώρες σαν την Ελλάδα, όπου το συγκρότημα από την California είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σχεδόν από το ξεκίνημα της καριέρας τους. “H μουσική των Calexico περιέχει πάντοτε αυτό το στοιχείο της ελπίδας, κινούμενη ανάμεσα σε μία θετική και φωτεινή προοπτική και τον εναγκαλισμό με σκοτεινά και απεγνωσμένα θέματα που όλοι μοιραζόμαστε.” / Joey Burns  

Πατώντας  εδώ  θα ακούσετε το Crystal Frontier σε μια θαυμάσια ζωντανή εκτέλεση που το έπαιξαν μαζί με τους Mariachi Luz de luna κι εδώ εικόνες της έμπνευσής του.

Προχωράμε με τα ορχηστικά Tres Avisos ( εδώ ), Dub Latino (  εδώ  ) και το δημοφιλές Gyphy's course (  εδώ  )

Περνάμε στο σουξέ από τον τελευταίο τους δίσκο, το Roll Tango ( εδώ ), μετά στο Cumbia de donte ( εδώ ) και κλείνουμε με μία διασκευή τoυ υπέροχου Stray από το Black Light (2000)