Ευτυχώς όμως, όπως έχει πει ο ίδιος, που είχε την τύχη στην εφηβεία του να πέσει στα χέρια του μια κασέτα του Άρτ Μπλέικι, να διαβάσει στην κατάλληλη ηλικία την αυτοβιογραφία του Μάλκολμ Χ και με τους κολλητούς του να ακούνε ξανά και ξανά το " A love supreme" του Κολτρέιν. 

Οι ίδιοι κολλητούς που μαζί μεγάλωσαν και πειραματίστηκαν σε διάφορα κλαμπ της πόλης, αποτελούν σήμερα τη ραχοκοκαλλιά του συγκροτήματός του, που σ'αυτό συμμετέχει και ο πατέρας του Ρίκι Γουάσιγκτον. Όλοι του χώρου της τζαζ παραδέχονται πως ο Καμάσι είναι ένας τύπος που παίζει με ενθουσιασμό τη μουσική του, που έχει μια γερή μουσική παιδεία, που ελέγχει τον ήχο του και που η διάθεσή του για πειραματισμούς είναι αμείωτη. Γι'αυτούς τους λόγους του βγάζουν το καπέλο. 

Ο τελευταίος του δίσκος - τρία άλμπουμ για την ακρίβεια - με τον τίτλο Epic διάρκειας 173', σάρωσε το 2015 όλα τα βραβεία που απονέμει η τζαζ κοινότητα. Ο Καμάσι ισχυρίστηκε πως η ιδέα που συνενώνει το πολύριζο υλικό του Epic προήλθε από μια σειρά ονείρων που είδε και στα οποία κεντρικό πρόσωπο υπήρξε ένας ήρωας που φυλάσσει μια πύλη από τις επιθέσεις μιας ομάδας νεαρών. Αυτό το μουσικό παζλ αντλεί από τις παραδόσεις της τζαζ, τη σόουλ, τα μπλουζ, τη φάνκ και την κλασσική μουσική. Εκεί ο προσεκτικός ακροατής θα συναντήσει τον Κολτρέιν, τη ρέγγε του Μάρλει, τον Τζαίημς Μπράουν και τον Σνούπ Ντόγκι Ντογκ. Γι'αυτό μάλλον τις συναυλίες του συναντάς ένα ετερόκλητο κοινό που τους δένει αυτή η νέα σύνθεση που επιχειρεί ο Γουάσιγκτον προσπαθώντας να διευρύνει τα όρια της τζαζ. 

Πατώντας  εδώ  θα εμφανιστεί το 17:19 βίντεο του τραγουδιού "The rhythm changes" να το τραγουδά η Πατρίς Κουίν και  εδώ  το 12:16 "Change of the guard" και τα δύο από το Epic. 

Το βίντεο που ακολουθεί είναι το "Re Run Home" κι αυτό πό το Epic.