που έγινε, το Σάββατο 26/11, στην Αθήνα, έκανε ο Γιώργος Γαβρίλης, υπογραμμίζοντας τα εξής:
2. Το νερό είναι ένας φυσικός πόρος εν ανεπαρκεία, που συνδέεται με την ίδια τη ζωή.
3. Τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση του νερού: Υπάρχει μια εγγενής ασυμβατότητα μεταξύ του πως λειτουργεί μια ιδιωτική επιχείρηση και η ανάγκη προτασίας αυτού του ανεκτιμήτου φυσικού πόρου.
Μια ιδιωτική εταιρεία λειτουργεί με στόχο το υψηλότερο δυνατόν κέρδος. Επομένως, θα επιδώξει εναλλακτικά ή αθροιστικά: (i) Να πουλήσει όσο το δυνατόν περισσότερο νερό, οπότε θα έχουμε καταλήστευση του φυσικού πόρου (ii) Να μειώσει το κόστος με απολύσεις, περιορισμό των επενδύσεων στο δίκτυο με υποβάθμιση της ποιότητας νερού κ.α. (iii) Να αυξήσει τη τιμή πώλησης εκβιάζοντας ουσιαστικά την κοινωνία αφού η ζήτηση είναι ανελαστική (δεδομένη)
Η εμπειρία από όλες τις ιδιωτικοποιήσεις, που έχουν γίνει από το 1981, στη Χιλή, στην διάρκεια της δικτατορίας Πινοσέτ, όσο και αργότερα στην Αγγλία επί Θάτσερ (1989) κ.ο.κ., επιβεβαίωσαν απόλυτα τα παραπάνω, με ακρίβεια τιμών αλλά κυρίως με υποβάθμιση της ποιότητας του δικτύου, με αποτέλεσμα να εμφανιστούν σοβαρές επιδημίες, ιδιαίτερα σε πιο φτωχές συνοικίες (Αργεντινή, Νότιο Αφρική).
Σήμερα, στην Ευρώπη το 70% των επιχειρήσεων είναι δημόσιες ή δημοτικές,
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η Σλοβενία έγινε το πρώτο ευρωπαϊκό κράτος που κατοχυρώνει συνταγματικά το δικαίωμα στο πόσιμο νερό (παγκοσμίως, υπάρχουν και άλλα). Η νέα τροποποίηση του Συντάγματος της Σλοβενίας αναφέρει ρητά ότι :
«Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα στο πόσιμο νερό. Οι υδάτινοι πόροι αποτελούν δημόσιο αγαθό και διαχειρίζονται από το κράτος. Οι υδάτινοι πόροι χρησιμοποιούνται πρωταρχικά για την παροχή πόσιμου νερού στους πολίτες και νερού οικιακής χρήσης στα νοικοκυριά, και, υπό αυτή την έννοια, δεν αποτελούν εμπόρευμα για την αγορά».
4. Τι κάνουμε: Είναι προφανές ότι η Αυτοδίοικηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να κλείνει τα μάτια στο ζήτημα του νερού. Εάν θέλει να συγκροτήσει ένα διακριτό πόλο, μέσα στην κοινωνία, πρέπει να έχει θέση, λόγο και παρέμβαση σε τέτοια μείζονα θέματα. Γι’ αυτό ξεκινώντας στο επίπεδο περιοχών πρέπει να ξεκαθαρίσουν όλοι οι Δήμοι ότι θεωρούν το νερό κοινωνικό αγαθό και ως εκ τούτου πρέπει να το διαχειρίζεται το κράτος. Αυτό- εννοείται- ότι θα πρέπει να αποτελέσει σημείο διεκδίκησης και για την επικείμενη Συνταγματική αναθεώρηση. Οι ευρωπαϊκές εξελίξεις και η εμπειρία δικαιώνουν αυτή την επιλογή.
Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί το κάλεσμα της εκδήλωσης.
