Μετά μπαίνουν σε πλοία, τα παίρνει το ποτάμι,

βρίσκουν κοπέλες.

Παντρεύονται χωρίς να το εννοούν, χωρίς να θέλουν να 

κάνουν ζημιά. Η γλώσσα μεταξύ τους. Κι όλα τελειώνουν.

Το διαζύγιο δεν βοηθάει. Απομακρύνονται από τις 

αφανισμένες γυναίκες χωρίς να το προσέξουν. Βλέπουν

          πουλιά

ψηλά κι ακολουθούν. "Μακριά από τνουφεκιά"

          σκέπτονται,

απορώντας για τη ντουφεκιά. Η ιστορία τους σπρώχνει

         εμπρός,

μ'έναν ήχο σαν τον αέρα στα σφεντάμια, σαν στα

        φορέματα

των γυναικών. Στο τέλος κεντρίζει την καρδιά τους .

Τους ξυπνάει, ζαλισμένους, κατάμεσα στη ζωή τους

σ'ένα μικρό νησί, ολόγυρα η θάλασσα γαλάζια και άδεια,

οι μέρες να απλώνονται μακριά μέχρι πέρα στον ορίζοντα.  

Μετάφραση Άγγελου Σακκή.

Τζακ Γκίλμπερτ ( Πενσυλβάνια, 1925 - Καλιφόρνια, 2012)