Ένα πράγμα που μου κλοτσάει στον γραπτό λόγο, από τα δημοσιογραφικά κείμενα μέχρι την πεζογραφία, είναι η υπερβολική χρήση των σημείων στίξης. Αποσιωπητικά, θαυμαστικά, με αποσυντονίζουν, τα θεωρώ ένα διαρκές «κλείσιμο ματιού» από τον γράφοντα προς τον αναγνώστη – προτιμώ τα συναισθήματα να μου δημιουργούνται μέσα από την ίδια τη δύναμη των λέξεων και όχι να χειραγωγούνται.
Η Λένα Μαντά επιμένει να γράφει «με το ένστικτο» ό,τι θα άρεσε και στην ίδια να διαβάσει και αρνείται πεισματικά να απομακρυνθεί από αυτό το μοτίβο. Διαβάζει ελληνική λογοτεχνία, ιστορικά, αστυνομικά, και δεν θεωρεί ρομαντικά τα δικά της μυθιστορήματα, αλλά ότι εκπροσωπεί το κοινωνικό είδος. Το γεγονός πως ό,τι της αρέσει τυχαίνει να το απολαμβάνουν και εκατομμύρια Έλληνες αναγνώστες, άνθρωποι που την ακολουθούν πιστά για πάνω από μία δεκαετία σε κάθε νέο της πόνημα, δεν ξέρω αν τελικά λέει κάτι για τον «μέσο όρο» ή για τη δική της ικανότητα να εντοπίζει και να γραπώνει τον παλμό και τις ανάγκες του κοινού.
Όταν ρώτησα, για παράδειγμα, τη μητέρα μου, το πιο κοντινό μου παράδειγμα φανατικής της αναγνώστριας, «γιατί τη διαβάζει», μου απάντησε «γιατί τα βιβλία της με ξεκουράζουν, διαβάζονται παντού, η γλώσσα είναι εύκολη και τα νοήματα κατανοητά, δεν χρειάζεται να είμαι απόλυτα συγκεντρωμένη και να υπάρχει σιωπή, δεν μου δημιουργούν άγχος ώστε να χάνω τον ύπνο μου».
Όταν η Λένα Μαντά φτάνει στο ραντεβού μας, συνοδευόμενη από τον σύζυγό της και τη διευθύντρια δημοσίων σχέσεων των εκδόσεων Ψυχογιός, είναι κάπως «τσιτωμένη». Ευτυχώς ο χώρος επιτρέπει τη χρήση του αγαπημένου της ηλεκτρονικού τσιγάρου – ειδάλλως αντιλαμβάνομαι ότι θα είχαμε πρόβλημα.
Έχει μόλις ενημερωθεί ότι σε δύο μέρες πρέπει να αναχωρήσουν για Τίρανα, με αφορμή την κυκλοφορία του τέταρτου βιβλίου της στα αλβανικά, για ένα γεμάτο διήμερο που θα περιλαμβάνει παρουσιάσεις και ομιλία στο πανεπιστήμιο, μία εβδομάδα μόλις μετά την επίσκεψή της στην Κύπρο.
Δεν αντέχει το ξεβόλεμα, μου εξηγεί, παρόλο που επί μία δεκαετία έχει οργώσει πάμπολλες φορές την Ελλάδα σε περιοδείες, στοιχείο που διαπιστώνω ότι σίγουρα έχει συντελέσει στη σαρωτική εμπορική της επιτυχία, μια και το ευρύ κοινό έχει εικόνα για τον άνθρωπο πίσω από τις γραμμές. «Κάποτε, για να με ξεκουνήσει, ο άντρας μου μόνο λαμπάδα στον Άγιο δεν έταζε. Είμαι αυτοδιασκεδαζόμενο άτομο, δεν πλήττω ποτέ στο σπίτι, έχω πάρα πολλά πράγματα να κάνω. Από το να διαβάσω, που πάντα έχω μια ντάνα βιβλία να με περιμένει, και να γράψω, μέχρι να κεντήσω, να πλέξω, να σκαλίσω τα ντουλάπια μου και να χαθώ σε αναμνήσεις».
Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί ολόκληρη η συνέντευξη της Λένας Μαντά που παραχώρησε σοτν Αλέξανδρο Διακοσάββα και δημοσιεύτηκε στη lifo στις 18.11
