Θεματικές (790)
Στίβεν Πίνκερ: Η φυσική μας τάση είναι να υποθέτουμε ότι μόνο εμείς, μόνο η δική μας φατρία και η δική μας φυλή είναι σωστή και ηθική
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Μανώλης Ανδιωτάκης. Ο Στίβεν Πίνκερ, ο σταρ του σύγχρονου διαφωτισμού, είναι ένας από τους πιο διάσημους διανοουμένους στον πλανήτη, ένα μεγάλο κεφάλαιο για τη σύγχρονη ιστορία των ιδεών, που συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο διάσημους στοχαστές των ΗΠΑ. Οι περγαμηνές του είναι ομολογουμένως πολλές. Έχει λάβει πλήθος διακρίσεων για το επιστημονικό και το συγγραφικό του έργο και είναι εκλεγμένο μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Το 2021, ο ιστότοπος Academic Influence τον κατέταξε στη δεύτερη θέση της λίστας των ψυχολόγων με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο κατά τη δεκαετία 2010-2020 και το περιοδικό Time τον συμπεριέλαβε στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως.
Πώς η Αθήνα, αλλά και όλοι οι δήμοι της Ελλάδας, δεν θα είναι καζάνια που βράζουν
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γιάννης Ελαφρός. Ο καθηγητής Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου του Τορόντο Πέτρος Μπαμπασίκας προτείνει απλές, όχι φαραωνικές λύσεις
Δημόσιες υδατοδεξαµενές και κρήνες, χώροι με πίδακες νερού (splash pads) και σιντριβάνια, πάρκα τσέπης αλλά και κήποι στους χώρους στάθμευσης και δέντρα, δέντρα και φυτά παντού, σε συνδυασμό με βιώσιμη κινητικότητα και επανάχρηση κτιρίων, κατ’ αρχάς δημόσιων, είναι ορισμένες από τις προτάσεις που καταθέτει ο αρχιτέκτονας Πέτρος Μπαμπασίκας και η ομάδα του για την Αθήνα στην εποχή της κλιματικής κρίσης.
Γκόραν Μπρέγκοβιτς: «Το ρεμπέτικο είναι σαν τους… Pink Floyd. Δεν είναι μουσική για βιαστικούς»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Ιωάννα Κλεφτογιάννη. Ο βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κανών σερβοκροάτης συνθέτης μίλησε στην Popaganda, λίγες μέρες πριν εμφανιστεί στη χώρα μας, με το νέο του δίσκο «The Belly Button of the World».
Θεωρεί ότι το ρεμπέτικο είναι ό,τι καλύτερο έχει παραχθεί μουσικά στα Βαλκάνια, δεν ακούει μουσικές, ούτε καν δικές του, και παρότι γέννημα-θρέμμα της «πυριτιδαποθήκης» των Βαλκανίων και της πάλαι ποτέ κραταιάς κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας, δηλώνει «αλλεργικός» με την πολιτική και τους πολιτικούς. Τόσο που έχει φτάσει στο σημείο να λυπάται φίλο του που ενεπλάκη μαζί της, στη γενέτειρά του, το Σαράγεβο – είναι άραγε κι ο λόγος που δεν απάντησε σε καμία από τις ερωτήσεις της Popaganda για την πρόσφατη επικίνδυνη ανάφλεξη στο Κόσοβο, την αδυναμία της Σερβίας να ανακάμψει, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τον πόλεμο στην Ουκρανία, που αντί να εκτονώνεται, φαίνεται ότι κλιμακώνεται;
Κατερίνα Γρέγου : Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης δεν είναι ελιτίστικο
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Μάρω Βασιλειάδου, Η Κατερίνα Γρέγου, καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), κατεβαίνει συχνά στο ισόγειο του μουσείου για να μιλήσει με τους επισκέπτες. «Eνα μέρος της δουλειάς μου που μου αρέσει πολύ είναι να επικοινωνώ με τον κόσμο», λέει η Κατερίνα Γρέγου. «Δεν θα μου άρεσε να βλέπω τους επισκέπτες αφ’ υψηλού, κλεισμένη στο γραφείο μου».
Η μεγάλη αλλαγή, υποστηρίζει, είναι πως το ΕΜΣΤ πλέον είναι γεμάτο καθημερινά, όσο για τα Σαββατοκύριακα έχει χιλιάδες επισκέπτες. Για του λόγου το αληθές πρότεινε να ξεφυλλίσω το Βιβλίο των Επισκεπτών. Το έκανα.
Λεονάρδο Παδούρα: O «αφανής» διάσημος της Κούβας
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο πολυδιαβασμένος ανά τον κόσμο συγγραφέας μιλά στην Κατερίνα Αγριμανάκη για την «πολιτική ουτοπία» της πατρίδας του και την κουβανική ζωή που διανύει «μία από τις χειρότερες στιγμές της»
Κούβα δεν είναι μόνο Φιντέλ, πούρα, σάλσα και ρούμι. Είναι και το πνεύμα, η τέχνη, το πάθος, η κουλτούρα της. Είναι ο Χοσέ Μαρτί, η Σέλια Κρουζ, οι Μπουένα Βίστα Σόσιαλ Κλουμπ, ο Αλέχο Καρπεντιέρ, η Ζοέ Βαλντές. Είναι, φυσικά, και ο Λεονάρδο Παδούρα.
Στον κόσμο διάσημος, στην Ελλάδα πολυδιαβασμένος και περιζήτητος, στην Κούβα… αφανής. «Δεν έχω τύχη στην πατρίδα μου» λέει ο ίδιος γελώντας.
Γκερτ Μπιέστα: Χρειαζόμαστε το σχολείο σαν καταφύγιο - Το μέλλον της εκπαίδευσης την εποχή της υπερπληροφόρησης στο Διαδίκτυο
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Σε έναν κόσμο που πηγαίνει όλο και πιο γρήγορα, χρειαζόμαστε το σχολείο σαν καταφύγιο, ένα μέρος στο οποίο δίνουμε στη νέα γενιά τον χρόνο να επιβραδύνει για να μπορέσει να προσέξει τον κόσμο στην πλήρη ποικιλομορφία και πολυπλοκότητά του», λέει στον Απόστολο Λακασά ο Γκερτ Μπιέστα. Είναι καθηγητής δημόσιας εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Maynooth της Ιρλανδίας και στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους 200 επιστήμονες της εκπαίδευσης, με έμφαση στην εκπαιδευτική φιλοσοφία και θεωρία. Ο κ. Μπιέστα μίλησε στην «Κ» καθώς βρίσκεται στην Ελλάδα ενόψει της συμμετοχής του σε διημερίδα που οργανώνει σήμερα και αύριο το Κέντρο Επιμόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Δημήτρης Πλουμπίδης : Η Αριστερά πρέπει να μελετήσει τις πληγές της και να δει τι θα κάνει
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Χριστίνα Κοψίνη. Ο Δημήτρης Πλουμπίδης, ο ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής με το πλούσιο έργο και τη συμβολή στην εξωνοσοκομειακή άσκηση της ψυχιατρικής στην κοινότητα και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση των ψυχικά ασθενών, δεν αρέσκεται να δίνει συνεντεύξεις. Δεν θέλει να προκαλεί την προβολή, αν και είναι ένας από τους επιστήμονες που συγκροτούν την δεξαμενή σκέψης του ΣΥΡΙΖΑ. Επιλέγει τον στοχασμό και δεν διστάζει να πει «δεν είμαι έτοιμος να απαντήσω». Κι έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνει, γίνεται από μόνος του η είδηση της εξαίρεσης σε έναν κόσμο που όλοι ή οι περισσότεροι, όταν τους δοθεί η ευκαιρία, διατυμπανίζουν τη δική τους αλήθεια ως αδιαμφισβήτητη και σημαντική.
Έφη Αχτσιόγλου: «Πρέπει να εστιάσουμε στο να εξηγήσουμε γιατί η Αριστερά πάλι φθίνει»
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Πέστα Χρυσόστομη..... από το στόμα σου και στων αριστερών το αφτί και όχι βεβαίως για να βγουν από το άλλο. Πάντως, όταν λέμε κάνουμε αυτοκριτική και για να συνεννοούμαστε, εννοούμε ότι δεν αναγνωρίζουμε μόνο τα λάθη μας - τακτικής, στρατηγικής και επικοινωνίας - αλλά λέμε και τους λόγους που θεωρούμε ότι τα κάναμε και καπάκι προτείνουμε τις νέες θέσεις μας πακέτο με τα νέα πρόσωπα που θα τις πιστεύουν και θα τις παλέψουν μέχρι να εκτιμήσουν αν πείθουν, αν εμπνέουν, ε συντρόφισσα, σωστά δεν τα λέω; Να ρωτήσω και κάτι ακόμα, αυτό το "πάλι" στον τίτλο, σε ποια φάση παραπέμπει;
Ιωάννα Δρόσου. Τι αποκάλυψε το πολύνεκρο ναυάγιο στην Πύλο, λίγες μέρες μετά τη νέα συμφωνία της ΕΕ για το προσφυγικό και ενώ τα τελευταία χρόνια εφαρμόζεται αντιπροσφυγική πολιτική, που σε καμία περίπτωση δεν εξασφαλίζει ασφαλείς και νόμιμες διόδους;
«Η προσκόλληση στο παρόν συσκοτίζει το παρελθόν και το μέλλον»
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Τάσος Τσακίρογλου. Ο Γάλλος ιστορικός Φρανσουά Αρτόγκ αναλύει τις συνέπειες της προσκόλλησης των σημερινών κοινωνιών στο παρόν και την υποχώρηση της προσδοκίας του μέλλοντος μετά την κατάρρευση των ουτοπιών και της ιδέας της αέναης προόδου.
• Εχετε δηλώσει ότι περάσαμε από τον «μελλοντισμό» στον «παροντισμό». Τι ακριβώς εννοείτε;
Ο χρόνος που εισήγαγε η Γαλλική Επανάσταση ήταν προσανατολισμένος στο μέλλον και βασιζόταν στην έννοια της προόδου, η οποία έγινε η λέξη-κλειδί της σύγχρονης εποχής. Παρέμεινε αληθινή ανάμεσα στο 1789 και στο 1989, για να αναφερθούμε σε δύο συμβολικές ημερομηνίες. Μετά απ’ αυτό, η Ευρώπη άρχισε να βιώνει ένα «κλείσιμο» του μέλλοντος και μια διεύρυνση του παρόντος: το να βλέπεις μπροστά και να στοχάζεσαι για το μέλλον έγινε όλο και πιο δύσκολο. Η προοπτική εξαφανίστηκε από την ατζέντα.
Πως να μιλάμε στα παιδιά για να τα βοηθάμε να μεγαλώνουν τα φτερά τους
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο της Ρεβάκας Ρόλαντ, λογοθεραπεύτριας στο τμήμα νευρολογίας του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστώνης και μητέρας, "Η τέχνη του να μιλάμε στα παιδιά μας" (εκδόσεις Διόπτρα). Στο βιβλίο, η συγγραφέας υποστηρίζει ότι αν εκμεταλλευτούμε τις μικρές καθημερινές συζητήσεις και εξαλείψουμε τους "κλέφτες του χρόνου" - όρος που χρησιμοποιεί στο βιβλίο της για να αναφερθεί στην κατάχρηση της τεχνολογίας, για παράδειγμα- οι συζητήσεις αυτές χρησιμεύουν ως εξαιρετικές ευκαιρίες για μάθηση και ανάπτυξη της δημιουργικότητας, ενώ παράλληλα ενισχύουν τους δεσμούς μας με τα παιδιά.
― Γιατί πιστεύετε ότι χρειαζόμαστε ένα εγχειρίδιο για να μιλάμε στα παιδιά;