|
Μια νέα έκθεση με τίτλο «Rembrandt and the Ancients», η οποία διοργανώνεται από κοινού από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης (The Met) και το Μουσείο του Λούβρου, έρχεται να φωτίσει μια υποτιμημένη αλλά ουσιαστική πτυχή της καλλιτεχνικής διαδρομής του Ρέμπραντ: τη βαθιά σχέση του με την κλασική αρχαιότητα και τις μυθολογικές παραδόσεις.
 Στις 13, μιας πολύ σκοτεινής μέρας, του Νοεμβρίου, στο Λονδίνο του 1849 ένα ζευγάρι εκτελέστηκε δημοσίως. Η Μαρία και ο Φρέντερικ Μάνινγκ απαγχονίστηκαν έξω από τη φυλακή Horsemonger Lane στο νότιο Λονδίνο.
Ηταν η ποινή τους για τη δολοφονία του ηλικιωμένου, σχετικά εύπορου, εραστή της Μαρίας, τον οποίο έθαψαν κάτω από το πάτωμα της κουζίνας του σπιτιού τους στο Bermondsey. To έγκλημα, που έγινε γνωστό ως Bermondsey Horror, ήταν μεθοδευμένο από εκείνη με την αρωγή του συζύγου της.
(στη φωτό, πλήθη συγκεντρώνονται για να παρακολουθήσουν την εκτέλεση του Laurence Shirley, 4ου Κόμη Ferrers (1720–1760), στο Tyburn, στις 5 Μαΐου 1760. Είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία του επιστάτη του, κ. Johnson. (Φωτογραφία: Hulton Archive/Getty Images)
 Άθως Δημουλάς. 1 Συχνά μιλάμε στους ποδοσφαιριστές̇ από τη θέση μας στην κερκίδα ή ακόμα και από τον καναπέ μας μπροστά στην τηλεόραση. Τους φωνάζουμε να σουτάρουν, τους ενθαρρύνουμε να προλάβουν μια μακρινή μπαλιά, να επιχειρήσουν μια πάσα προς κάποιον αμαρκάριστο συμπαίκτη.
Είναι ασφαλώς πολύ πιο εύκολο για εμάς, κοιτάζοντας από απόσταση και έξω από τον χορό, να αντιλαμβανόμαστε ή έστω να νομίζουμε ότι αντιλαμβανόμαστε τι είναι αυτό που πρέπει να συμβεί. Συνήθως, πάντως, συμβαίνει κάτι άλλο.
Έτσι κι αλλιώς, το βασικότερο συστατικό του παιχνιδιού είναι το λάθος, ένας αγώνας γεμίζει με όλα όσα δεν έγιναν σωστά.
 Άρης Χατζηγεωργίου: Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2025, σχεδόν 3 στις 10 διαδρομές από τις προγραμματισμένες δεν εκτελέστηκαν και έτσι το επιβατικό κοινό αναγκάστηκε να στριμωχτεί και να φτάσει με καθυστέρηση στον προορισμό του
Συνεχώς επιδεινώνεται η κατάσταση με την εξυπηρέτηση εκατομμυρίων επιβατών από τις αστικές συγκοινωνίες στην Αττική. Ο αριθμός των επιβατών που… «δεν έχει 10 ευρώ να βάλει βενζίνη» αυξάνεται μεν, αλλά τα πραγματικά δρομολόγια μέσα στο 2025 μειώθηκαν τόσο στα μέσα σταθερής τροχιάς (μετρό–τραμ) όσο και σε εκείνα που κινούνται στους δρόμους (λεωφορεία–τρόλεϊ).
| |
|
Ένας διαφορετικός πορτρετίστας
|
| |
|
| |
|
Η αλήθεια είναι ότι είχαμε την εντύπωση ότι οι φωτογραφίες των βραβευμένων με Νόμπελ που βλέπουμε κάθε χρόνο στις ανακοινώσεις της Σουηδικής Ακαδημίας είναι ψηφιακές όμως όχι. Τις ζωγραφίζει, με το χέρι, ο Σουηδός Niklas Elmehed στο εργαστήριό του στη Στοκχόλμη με μαύρο ακρυλικό χρώμα και φύλλα χρυσού.
Δεν είχαμε αναρωτηθεί ποτέ για την προέλευση αυτών των πορτρέτων αλλά φρόντισε γι αυτό ο αλγόριθμος του facebook. Προ ημερών, κάναμε ένα σχόλιο για το Νόμπελ Φυσικής, προτείνοντας ένα podcast και ξαφνικά εμφανίστηκε στο feed μας, η σελίδα του Elmehed.
 Ναι, υπάρχει είναι σαξοφωνίστας και το όνομα αυτού Τζον Κολτρέιν ( Χάμλετ, Βόρεια Καρολίνα, 1926 - Χάντιγκτον ή Νέα Υόρκη, 1967). Το έργο του σημάδεψε την αφροαμερικανική μουσική παράδοση στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα μολονότι το πέρασμά του από τη μουσική σκηνή ήταν σύντομο - η προσωπική του καριέρα κράτησε μόλις επτά χρόνια.
Σ'αυτά τα 7 χρόνια κατάφερε να αφήσει πίσω του μια πλούσια δισκογραφία, με περισσότερες από 50 ηχογραφήσεις. Το παίξιμό του αρχικά χαρακτηρίστηκε νεοτερικό, και σταδιακά ξέφυγε από τα όρια του συμβατικού αυτοσχεδιασμού, διχάζοντας κοινό και κριτικούς, ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της δημιουργίας και της ζωής του ξεπέρασε τα όρια και πορεύτηκε σε μια σχεδόν μοναχική πορεία θρησκευτικής έκστασης.
 Όποιος δεν έχει σχέση με το χώρο, δεν μπορεί να φανταστεί την έκταση του φαινομένου. Και, δυστυχώς, και οι εντός χώρου δεν μπορούν να φανταστούν το πόσο εγκληματικό παιδαγωγικά είναι. Θα προσπαθήσω να δώσω την άποψή μου σε bullets (νταξ, σεντόνι πάλι, μεγέθους Champions League):
1. Περίπου ένα τέταρτο των μαθητών στα λύκεια (από όπου και η εμπειρία μου) έχουν πραγματική επίδοση κοντά στο 0 (μηδέν, ναι). Όλοι αυτοί παίρνουν βαθμούς (προφορικούς και γραπτούς) από 9-10 και πάνω. Και όχι, δεν είναι παιδιά με μαθησιακά ή οικογενειακά/κοινωνικά προβλήματα, στην πλειονότητά τους.
 Σ.Δ. Η λεωφόρος Γρ.Λαμπράκη στο Κερατσίνι είναι μία από τις βασικές του αρτηρίες που το συνδέει ανατολικά με Νίκαια- Κορυδαλλό - Αγ.Βαρβάρα και Αθήνα αριστερά και Πειραιά δεξιά, και από την δυτική μεριά με Σχιστό και Πέραμα - Σαλαμίνα Η αίσθησή μου είναι πως πρόκειται για ένα έργο που σύμφωνα με τα σχέδια και τις εξαγγελίες των υπεύθυνων θα κάνει καλύτερη τη ζωή των πεζών και θα βελτιώσει την ποιότητα της ευρύτερης περιοχής.
Τώρα οι άνθρωποι που έχουν ένα κάποιο ενδιαφέρον για τα δημόσια έργα, ιδιαίτερα γι'αυτά που θεωρούν ότι είναι αρκετά που έχουν και καλό σκοπό και καλές προδιαγράφες, έχουν μάθει πως τα λιγότερα από αυτά τα αρκετά τηρούν όλες τις προδιαγραφές του έργου και στην τελική προκύπτει κάτι καλό, χρήσιμο και ωραίο για τον κόσμο και την χώρα.
 (με μία μικρή παύση 9 μηνών πριν 20 χρόνια), δηλαδή χονδρικά 18.800 μέρες ή 450.000 ώρες, οι 72 ώρες αποχής, που μόλις συμπλήρωσα, δεν φαντάζουν και σαν κανένα σοβαρό κατόρθωμα. Αλλά σας διαβεβαιώ ότι είναι ό,τι πιό βασανιστικό έχω περάσει. \
Γιατί είναι πανταχού παρόν και διαρκές, αδύνατον να αποσπαστεί η προσοχή σου από αυτό έστω γιά 10 λεπτά και ταυτόχρονα είναι βάναυσα πληγωτικό ταυτοτικά, αφού ούτε τον τρόπο που αναπνέεις δεν αναγνωρίζεις ως δικό σου.
 Κρυωσες; θες να σου φέρω μπιφτεκάκια; είναι η μάνα μου εδώ θα φτιάξουμε…έλα δίπλα είμαστε να φέρω; Αχ Κυριακο μου….Kiriakos Haritos φευγουν οι παραστάσεις,φεύγουν τα νιάτα,οι εντάσεις,οι καλλιτεχνικές αγωνίες και οί ..’πολύτιμες ποιητικές αναμνήσεις ´και στο στερέωμα λάμπουν καρφωμένες κι ολόφωτες κάτι τέτοιες φράσεις….(δε χρειάστηκε να μου φέρεις τα μπιφτεκάκια αλλά τη καρδιά μου τη χόρτασες.) ΣωκράτηSocratis Socratous κι εσύ ,που μου χάρισες το portrait of a lady σου,το αρωματακι που σου είπα ότι μου αρεσε και το τσιγκουνευόμουν . Ηρθα να σε βρω με το αυτοκίνητο στην Ευριπίδου που είχες πάει για δουλειές και το βγαλες απ τη τσέπη σου με τέτοια χαρά σα ταχυδακτυλουργός που εμφανίζει το λαγό.Μικρα θαύματα της καθημερινότητας.
| | |
«Ο Ρέμπραντ και 
