Εικαστικές δημιουργίες-διακόσμηση (121)
Dead Darlings: Η δεύτερη ευκαιρία στα (ξεχασμένα) έργα τέχνης
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Δημήτρης Πάντσος. Μια δημοπρασία ανώνυμων έργων τέχνης που ιδρύθηκε στο Άμστερνταμ έρχεται στην Αθήνα για να «κουνήσει» λίγο τα πράγματα. Open call έως τις 15 Νοεμβρίου για τους καλλιτέχνες για να καταθέσουν τα έργα τους και 14 & 17 Δεκέμβριου στο μπαρ T.A.F ( Νορμανδού 5) η συνάντηση.
Έργα που κρύβονται σε σκονισμένες σοφίτες, σε ανακατεμένα studios, σε σκοτεινές αποθήκες. Έργα που κάποιος σε μια στιγμή εσωτερικής ανταρσίας απέρριψε αλλά δεν κατέστρεψε, απλά τα έβαλε κάπου εκεί στην άκρη και ίσως κάπως τα ξέχασε. «Σκοτώστε τα αγαπημένα σας» είχε γράψει ο William Faulkner και πολλοί έσπευσαν να τον ακούσουν. Τα παιδιά του Dead Darlings μάλλον θα σου πουν κάτι άλλο. Όλα είναι θέμα μοντάζ.
Πιερ Μπονάρ, ίσως ο πιο μεγάλος ζωγράφος ζωγράφος του 20ου αιώνα, του Μάνου Σ. Στεφανίδη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Οι εικόνες του, θερμές, απτές, γεμάτες αναλυτό φως, κόβουν την ανάσα. Πιο κολορίστας από τον Matisse, πιο αισθησιακός από τον Picasso, πιο μυστηριώδης από τον Beckmann, πιο βίαιος στην τρυφερότητα του από τον Bacon και πιο δεινός εικονολάτρης από όλους τους εμπρεσιονιστές και τους μετεμπρεσιονιστές. Λαμπερός αφηγητής εκείνου του ηλιακού δράματος που λέγεται φως. Ένας υπαρξιστής του φωτός θα έλεγα.
Ο Μπονάρ συνέχισε γενναία το συμβολικό - υλικό σκάψιμο της εικόνας από εκεί που το είχε αφήσει ο Gauguin*. Σωματοποιώντας ηδονικά την εικόνα. Ως τα σύνορα της μεταφυσικής. Μία, σχεδόν, προσκυνηματική ζωγραφική!
"Ελευσίνα Mon Amour": Τρεις καλλιτέχνες της κεντρικής έκθεσης μιλούν για το αβέβαιο μέλλον της ιστορικής πόλης
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Ειρήνη Νικολακάκη. Με αφορμή το άνοιγμα της διεθνής έκθεσης «Ελευσίνα Mon Amour», μιλήσαμε με τρεις καλλιτέχνες για το ενδιαφέρον τους γύρω από το βιομηχανικό τοπίο του τόπου και τους κατοίκους, αλλά και πώς περιμένουν να εξελιχθεί η πόλη τα επόμενα χρόνια.
Τόπος συνάντησης και συνδιαλλαγής, πολιτιστικό στέκι, αρχαιολογικό μνημείο, πυλώνας βιομηχανικής εξέλιξης, πατρίδα του Αισχύλου - όλοι σωστοί χαρακτηρισμοί για μία από τις πέντε ιερές πόλεις της αρχαιότητας, όμως τι θα είναι τελικά στο μέλλον η Ελευσίνα; Ο τίτλος της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης που φέτος κουβαλά η πόλη έχει κινήσει προβληματισμούς σχετικά με την παρακαταθήκη της, μετά τη λήξη του θεσμού.
Σε ποιον καπετάνιο μιλάει ο ζωγράφος Χρήστος Μποκόρος και με τον πίνακά του;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κάτω στου Φάγκου το φαράγγι κυλάει ακόμα τ’ αέναα νερά του ο Αχελώος και στη Μεσούντα, πάνω στα Τζουμέρκα, πετάν χλωρά κλαδιά τ’ αρχαία δέντρα, ζουζούνια, μέλισσες, πουλιά, ανθίζουν πάλι νηπενθή τ' αγριόχορτα στης ερημιάς τα βράχια.
Τα καλοκαίρια διαστέλλονται, ζεστά, όλο και πιο ‘λαφριά τα ρούχα, οι συνειδήσεις, τα μυαλά, στα γουναράδικα τομάρια ξεφτισμένα, λόγια, λόγια κενά, και πως ν’ αντισταθούν στη λήθη, καπετάνιο;
Πίκρα.
Ο μέλλων Υπουργός Πολιτισμού και Περιττών Υποθέσεων σε νέες, υπηρεσιακές αποστολές, του Μάνου Σ. Στεφανίδη από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
(Γελάστε αδέλφια μήπως και προσγειωθούν)Ένα διαμέρισμα του ’74 στον Πειραιά, εκσυγχρονίστηκε διατηρώντας τα ρετρό του στοιχεία
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Λουίζα Σολομών - Πάντα. Στη γειτονιά του Πειραιά, ένα διαμέρισμα 70 τ.μ. που χρονολογείται στο 1974, ανακαινίστηκε ριζικά, παίρνοντας τη μορφή ενός σύγχρονου σπιτιού με λιτές γραμμές, ζεστά υλικά και cosy χαρακτήρα.
Ακολουθώντας έναν προσεκτικό σχεδιασμό, η κατοικία τροποποιήθηκε από τη διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων, Στέλλα Ανδρικοπούλου, με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργηθούν νέοι ελκυστικοί χώροι που να ικανοποιούν τις σύγχρονες λειτουργικές ανάγκες και την αισθητική ματιά των ιδιοκτητών της, διατηρώντας παράλληλα την ατμόσφαιρα της αρχικής της διαμόρφωσης πίσω στα 70s.
Η χαριστική βολή στη δημόσια γλυπτική, του Μάνου Σ. Στεφανίδη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Αποτροπιασμός! Έκλεψαν οι γνωστοί άγνωστοι, δηλαδή αδίστακτες σπείρες αθίγγανων που δρουν ανενόχλητοι ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας, ΚΑΙ την προτομή του Καρόλου Κουν από την είσοδο του Θεάτρου Τέχνης, έργο του μεγάλου μας Χρήστου Καπράλου. Όπως συνέβη πριν μήνες και με την προτομή του Δημήτρη Μητρόπουλου έξω από το Ωδείο, έργο του επίσης μεγάλου Θανάση Απάρτη. Γεγονός που ακόμη αποκρύπτει ο Δήμος Αθηναίων!Θοδωρής Χρυσικός, "Rise into ruin", του Μάνου Σ.Στεφανίδη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Θοδωρής Χρυσικός, Rise into ruinΜια βόλτα στο Μουσείο... Με ξεναγό τον Στάθη Βατανίδη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Μάνος Σ. Στεφανίδης. Κατά βάθος όλη η ιστορία της ζωγραφικής είναι μία επανεγγραφή. Οι νεότεροι ζωγράφοι είτε ως άσκηση και μαθητεία είτε ως απάντηση στην πρόκληση της αυθεντίας των μεγάλων δασκάλων, δημιουργούν τις συνθέσεις των σχολιάζοντας έμμεσα ή άμεσα τα έργα των παλαιότερων. Βρίσκοντας έτσι, μέσα από την άσκηση και την υποταγή, τον εαυτό τους. Μέσα από τον διάλογο αλλά και τη ζήλεια. Την ταύτιση αλλά και την εναντίωση. Τον θαυμασμό αλλά και την διαφορά. Ούτε και αυτός ο ιδιοφυής και ανατρεπτικός Πικάσο δεν θέλησε να ξεφύγει από αυτόν τον κανόνα. Απεναντίας. Τον νομιμοποίησε ακόμα περισσότερο. Έτσι, σχεδόν σαν φυσική συνέπεια, στους πίνακες των νεότερων ζωγράφων, ζουν, υπάρχουν και αναπνέουν οι επιδράσεις, τα θέματα ή τα ίχνη των παλαιότερων σε τρόπον ώστε ο οξυδερκής θεατής να διαβάζει ανάγλυφα το παρελθόν βλέποντας τις εικόνες του τρέχοντος καιρού. Τα πράγματα του παρόντος. Στο κάτω κάτω της ΑΦΗς στο Μουσείο Μπενάκη έως 8.1.23
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Χρήστος Παρίδης.Τέσσερις δεκαετίες στην κόψη της δημιουργικότητας γιορτάζει η καλλιτεχνική ομάδα ΑΦΗ Collective με μια μεγάλη έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη
Η καλλιτεχνική ομάδα ΑΦΗ ιδρύθηκε το 1979 από μια ομάδα νέων τότε καλλιτεχνών, κυρίως γυναικών, αλλά όχι μόνο, που είχαν επιστρέψει από το εξωτερικό με σπουδές εφαρμοσμένων τεχνών, αντικείμενο άγνωστο τότε, και στην πορεία αποτέλεσαν μια αδιάσπαστη δυναμική παρέα. Σήμερα, 42 χρόνια μετά, μπορεί κανείς να τους χαρακτηρίσει οικογένεια.
Άνθρωποι με μεγάλο μεράκι για την τέχνη τους, που πορεύτηκαν μια ολόκληρη ζωή μαζί, διεύρυναν τους ορίζοντές τους, ονειρεύτηκαν και υλοποίησαν, παρά τις όποιες αντιξοότητες και εμπόδια, το ελληνικό κίνημα της εικαστικής χειροποίητης δημιουργίας πολύ προτού γίνει μόδα και τάση πιο πρόσφατων γενεών. Άλλωστε, χάρη σε εκείνους μπήκε η μαγιά για να αναπτυχθεί και στην Ελλάδα.