Η πρώτη έκπληξη, εκείνο το βράδυ, ήταν ο χιονιάς.

Έφευγα από το σπίτι του αργά με την συνηθισμένη αγωνία να προλάβω το τελευταίο δρομολόγιο του λεωφορείου της επιστροφής.

Δύσκολο να ισορροπεί κανείς με τόση γλίτσα γύρω του!

Η δεύτερη έκπληξη, ακόμη πιο αναπάντεχη, ακόμη πιο ακαθόριστη εκείνο το φυτό.

Θεϊκή παρουσία, μοναχική με επιβλητική ακινησία.

Το να απέχει κανείς για καιρό, συνειδητά, από τις συγκεντρώσεις της αγίας ελληνικής οικογένειας κυρίως κέρδη έχει. Έχει, όμως, και το τίμημά της η αποχή, όταν για λόγους (συνήθως ανώτερης) βίας, πρέπει να δηλώσει ξανά το παρών, έστω και για λίγο. Το σοκ είναι απερίγραπτο, φτάνει ως τα τρίσβαθα και όπως στις ταινίες καταστροφής παίρνει να ξηλώνει τα πάντα, με όρους ντόμινο, όσα έχτισες, όσα προσπάθησες, όσα σου πήρε χρόνο για να αποκαταστήσεις, μέσα σε μία ώρα έχουν γίνει σκόνη.

Τη δυνατότητα δωρεάν «κλεισίματος» ραντεβού σε όλες τις μονάδες ΠΕΔΥ και στα περισσότερα Κέντρα Υγείας θα έχουν από τα μέσα Δεκεμβρίου οι πολίτες όλης της χώρας μέσω της νέας υπηρεσίας «Ηλεκτρονικών Ραντεβού – eRDV» της ΗΔΙΚΑ ΑΕ. Η υπηρεσία eRDV θα ξεκινήσει δοκιμαστικά, τη Τετάρτη 7/12/2016 και ώρα 08:00 πμ, ενώ η πλήρης παραγωγική της λειτουργία θα ξεκινήσει επισήμως στις 15/12/2016.

Ο Κωνσταντίνος Πούλης ( Αθήνα, 1973) είναι συγγραφέας, ηθοποιός και αρθρογράφος. Σπούδασε Κοινωνιολογία στην Πάντειο, όπου έκανε και το διδακτορικό του στο Αρχαίο δράμα. Από το 1999 συμμετείχε στην θεατρική ομάδα "Τσιριτσάντσουλες" και το 2006 ίδρυσε τη δική του ερασιτεχνική θεατρική ομάδα "Αστούθρει". Είναι μέλος της Συντακτικής ομάδας του περιοδικού "Νέον Πλανόδιον" και πολιτικές και κοινωνικές αναλύσεις έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα "Δρόμοι της Αριστεράς" και στην ιστοσελίδα thepressproject.gr. Το 2014 ήταν ο παρουσιαστής και κεντρικός συγγραφέας της σατιρικής τηλεοπτικής (διαδικτυακής) εκπομπής ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ. Ο "Θερμοστάτης" είναι το τρίτο του βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2014 από τις εκδόσεις Μελάνι.

"Κόκκινη κλωστή δεμένη

στην σταγόνα τυλιγμένη

δως της Λάκη να γυρίσει

παραμύθι ν'αρχινίσει...

Μια φορά κι έναν καιρό...σ'ένα αριστερό χωριό

που κοιτούσε δεξιά

λέγαν ψέμματα πολλά που μας μοιάζαν 'ληθινά...

Μια παραμυθού καλή είναι η Σάσα Βούλγαρη κι

όποιος θέλει να την μυρίσει

ας βάλει το βίντεο ν'αρχίσει....

Στο εξαιρετικό βιβλίο του Χρήστου Αγγελομάτη «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας», στις σελίδες 183-184, περιέχεται μια επιστολή του Θεοδ. Μουτσούλα, υποναυάρχου του Λιμενικού Σώματος ε.α., ο οποίος αναφέρεται στον πατέρα του, ταγματάρχη πεζικού Κωνσταντίνο Μουτσούλα. (Έχω στην κατοχή μου την 3η έκδοση της «ΕΣΤΙΑΣ», του 1972).

Διαβάζω:

“Mωρό μου κοίταξέ με και πες μου τι βλέπεις…δεν έχεις δει ακόμη τον καλύτερο εαυτό μου…δώσε μου χρόνο και θα σε κάνω να ξεχάσεις όλα τα άλλα…Έχω πολλά περισσότερα μέσα μου…κι εσύ μπορείς να τα ελευθερώσεις…Μπορώ να πιάσω το φεγγάρι με τα χέρια μου…Δεν ξέρεις ποιος είμαι…Να θυμάσαι το όνομά μου (remember my name) …Fame…Θα ζήσω για πάντα…Θα μάθω να πετάω…Fame…Αισθάνομαι ότι αυτά τα δύο συγκλίνουν …ο κόσμος θα με βλέπει και θα κλαίει…”

Μία πάπια και μία πάπια κάνουν πάντα και παντού δύο πάπιες. Όποιοι και να τις μετράνε. Άρα 1+1=2. Όμως μία σταγόνα βροχής κι άλλη μία σταγόνα πάνω στην πρώτη, μας κάνουν πάλι μία σταγόνα. Άρα μερικές φορές 1+1=1. Όμως είναι δυνατόν 2+2 να κάνουν 5*;

Τι είναι η ''μαθημένη αβοηθησία'' ; Ένα φαινόμενο ; Ένας τρόπος σκέψης ; Η απόρροια ή η αιτία ψυχικών δυσκολιών ; Ακόμα και η μετάφραση από την αγγλική γλώσσα εγείρει αντιπαραθέσεις.