Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2023 11:15
Από την αρχή μου είχε ξινίσει η είδηση με τις κοπέλες που πέταξαν τοματόζουμο σε πίνακα του Βαν Γκογκ, της Χρύσας Κακατσάκη, από το fb
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ελένη Ε. Νανοπούλου
Καημένε Βίνσεντ, σκεφτόμουν, εσύ το αποτύπωμά σου στην τέχνη ήθελες να αφήσεις ζωγραφίζοντας ηλιοτρόπια και όχι το ενεργειακό. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε λίγο αργότερα και σε έργα του Μονέ, του Κλιμτ και του Γκόγια. Το λες χάπενινγκ, το λες γκρίζα διαφήμιση (εμφανής η μάρκα του προϊόντος) ή κυνήγι των 15 λεπτών διασημότητας που μας αναλογούν, ακτιβισμό πάντως δεν το λες, γιατί κανένας βανδαλισμός δεν είναι μορφή αντίστασης. Η λέξη ακτιβισμός ταιριάζει στην Αμερικανίδα φωτογράφο Nan Goldin που ξεπέρασε τους δαίμονές της και τα ‘βαλε με έναν βιομηχανικό κολοσσό. Θυμήθηκα αυτές τις μέρες, λόγω της κατάστασης με τα φάρμακα, το βραβευμένο ντοκιμαντέρ που ειχα δει στις Νύχτες πρεμιέρας «Ολη η ομορφιά και αιματοχυσία», βασισμενο στη ζωή της, Αρκετοί σοβαροί αναλυτές ισχυρίζονται ότι η έλλειψη είναι τεχνητή. Ήταν Μάρτης του 2018 όταν ξάπλωσε μαζί με τους φίλους της στην αιγυπτιακή πτέρυγα του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νεας Υόρκης ανάμεσα σε μπουκαλάκια με χαπια. Η διαμαρτυρία τους είχε να κάνει με την υπερσυνταγογράφηση οπιοειδών σκευασμάτων που είχε αποτέλεσμα να πεθάνουν πάνω από 500 χιλιάδες Αμερικανοί.
Η οικογένεια Σακλερ που τα παρήγαγε ήταν παντοδύναμη οικονομικά, χορηγός στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, θέατρα και πανεπιστήμια για να έχει την έξωθεν καλη μαρτυρία και η μάχη φαινόταν άνιση. Είχε μάλιστα προνοήσει να φυγαδεύσει τα αστρονομικά κέρδη της σε off shore εταιρείες για να μην πληρώνει αποζημιώσεις. Μετα από αλλεπάλληλες performans και δίκες η Γκόλντιν και η παρέα της, που διεκδικούσαν εκτός των άλλων και την αποκαθήλωση του ονόματος της πάμπλουτης δυναστείας από τα μουσεία γιατί τα χρήματα τους ήταν βαμμένα με αίμα (bloodshed), δικαιώθηκαν. Η εταιρεία Purdue Pharma χρεοκόπησε, τα μουσεία αρνούνται πλέον τις δωρεές τους για να μην ξεπλένουν και να μην νομιμοποιούν τα έσοδα της φαρμακοβιομηχανίας, ακόμα και οι τιμητικές πλακέτες αφαιρέθηκαν.
Το «ζωή ή τέχνη» επομένως που επικαλούνται οι γιαλαντζί ακτιβιστές είναι ένα ψευτοδίλημμα, γιατί η μία εμπεριέχει την άλλη.
Το να σώζεις ζωές είναι η υπέρτατη πολιτική πράξη και το ωραιότερο έργο τέχνης.
Τελευταία άρθρα από τον/την Ελένη Ε. Νανοπούλου
- Βιβλιοθήκη Θεμάτων Ισότητας και Φύλου: ".....και ανάγκη δεν είχε κανέναν, οι μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας συναντούν τις Γκερίλες" μία συνομιλία δύο βιβλίων, στις 27 Οκτωβρίου
- Δεν θα άλλαζα ούτε μία τελεία, Νίκος Μαρκάτος - Πρώην Πρύτανης ΕΜΠ, από το fb
- «Αυτό θα μας χρειαστεί κάπου;», του Δημήτρη Χριστοδούλου
- “Ήθος ανθρώπου δαίμων”: Όταν ο Νίκος Καλογερόπουλος μας αφηγήθηκε τη ζωή του
- Καλόοοο ε; ... και για μεγάλους; Επισκέπτες θερινής νυκτός: 5 νυχτόβια πουλιά μάς συστήνονται με τις φωνές τους
