Μίνα Καλογερά. Ο ηθοποιός Νίκος Κουρής μιλά ανοιχτά για τη ζωή με τον διαβήτη τύπου 1: διαγνώστηκε στα 13 του και έκτοτε ρυθμίζει την καθημερινότητά του. Εξηγεί τον τρόπο που ο διαβήτης τον έκανε να αντιμετωπίσει τη μοναξιά μιας διαδικασίας που τελικά είναι μια προσωπική αναμέτρηση.
Περιγράφει τις δύσκολες πρώτες δεκαετίες, όταν η ενημέρωση και τα διαθέσιμα μέσα ήταν περιορισμένα, τις διαφορετικές φάσεις που πέρασε: φόβο, άρνηση, θυμό, απελπισία και, τελικά, αποδοχή.
Ιδιαίτερα σημαντικό, κατά τη γνώμη του, είναι το ότι έμαθε πως δεν μπορείς να ελέγχεις τα πάντα. Παρότι δηλώνει «control freak», λόγω του διαβήτη κατάλαβε πως υπάρχει πάντα ένας παράγοντας που βρίσκεται εκτός του απόλυτου ελέγχου του.
Μιλά, επίσης, για τη δυσκολία που δημιουργείται με το φαγητό, για τις αδιάκριτες ερωτήσεις που συχνά δέχονται οι διαβητικοί και για την ανάγκη να αντιμετωπίζεται η πάθηση χωρίς οίκτο ή υπερπροστατευτικότητα.
Αναφέρεται, επίσης, στην υπερβολή, την αυτοκαταστροφή και την ανάγκη να κινείται, να κάνει λάθη και να συνεχίζει. Πάνω απ’ όλα, δηλώνει ευγνώμων για όσα έμαθε για τον εαυτό του: «Είμαι υπερήφανος που είμαι εδώ ακόμα» λέει, επιμένοντας να ονειρεύεται και να κοιτάζει τη ζωή με αισιοδοξία.
Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2026 20:09
Μίνα Καλογερά.