Φανταστείτε ένα σχολείο από το οποίο τα παιδιά δεν θέλουν να φύγουν για να πάνε σπίτι τους. Και όταν φεύγουν από αυτό δεν έχουν ούτε μία ώρα διάβασμα. Ουτοπικό; Οχι και τόσο, καθώς υπάρχουν εκπαιδευτικά συστήματα που το επιτυγχάνουν.

Όμως, τον δημόσιο διάλογο σε μερικές χώρες απασχολεί ακριβώς το αντίθετο: οι πολλές ώρες μελέτης στο σπίτι που έχουν οδηγήσει γονείς και μαθητές στα όριά τους ενώ -σε ό,τι μας αφορά- στο… φροντιστήριο, ακόμη και από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, για να ακούγεται λίγο ως ανέκδοτο η δημόσια και δωρεάν παιδεία.

Με αφορμή κινητοποιήσεις γονέων, μαθητών αλλά και εκπαιδευτικών στο εξωτερικό που έφτασαν μέχρι την απαγόρευση της εξωσχολικής μελέτης συζητήσαμε για το θέμα με καθηγητές Παιδαγωγικής αναζητώντας αυτά που πρέπει να αλλάξουν για μια περισσότερο σύγχρονη εκπαιδευτική διαδικασία.

Σίγουρα υπάρχουν δυσκολίες σε αυτήν την πορεία: και πέρα από την οικονομική κρίση πολλές φορές τροχοπέδη στην αλλαγή στέκεται η ίδια η νοοτροπία που έχει καλλιεργηθεί για την εκπαίδευση.

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο αυτό της Ιωάννας Σωτήρχου που με τον τίτλο "Διάλογος για τα...βασανιστικά απογέματα των παιδιών" όπου με αφορμή το θέμα αυτό διατρέχει την αντιμετώπιση και τους προβληματισμούς γονέων και παιδαγωγών σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και δημοσιεύτηκε στην ΕτΣ στις 5.12.16