Όλοι οι μεγάλοι γύρω μου που είχαν μια επαφή με το ποδόσφαιρο ήξεραν τον Πελέ και όταν μιλούσαν γι'αυτόν έσταζε ποδοσφαιρικό μέλι από το στόμα τους. Από που μάθαιναν τα κατορθώματά του;  Διάβαζαν τους άθλους του στις εφημερίδες και καμιά φορά τους άκουγαν και από το τρανζιστοράκι. Ετσι τον μάθαμε κι εμείς οι σπόροι που κλωτσούσαμε τόπια στους δρόμους και στις αλάνες της Δραπετσώνας και ονειρευόμασταν να γίνουμε Πελέ.

Έλα όμως που ο τυχερός τον είδα ζωντανά στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας κάπου στις αρχές της δεκαετίας του '60. Τότε είχε έρθει στην Ελλάδα η Σάντος, η ομάδα του Πελέ, που εκείνο το καλοκαίρι έκανε περιοδεία στην Ευρώπη και έπαιξε κι εδώ σ'εμάς τρία παιχνίδια.Το πρώτο με την ΑΕΚ που τη νίκησε 3-0, μετά με τον Παναθηναϊκό, που τον νίκησε 3-2 και τέλος με τον Ολυμπιακό που την κέρδισε με 2-1.

Σε όλα τα αθλήματα, το παν είναι η πάσα. Το έχει πει πολύ σωστά ο Παναγιώτης Γιαννάκης, δικαιωμένος από τη συμπεριφορά του όταν δρούσε στο παρκέ: η πάσα δίνει χαρά σε δύο, στον πασαδόρο και στον σκόρερ – και σε όλη την ομάδα. Αντίθετα, οι ατομιστίες (έτσι λέει η πιτσικαρία τις εγωπαθείς φιοριτούρες, δεκαετίες τώρα) καταστρέφουν τη συλλογική προσπάθεια. 

 Εχει φυσικά και η ντρίπλα τη χάρη της. Το διαπιστώνουμε άλλωστε και στα γήπεδα, από τα επιφωνήματα έκπληξης ή ενθουσιασμού κάθε φορά που ένα άδειασμα του αντιπάλου οδηγεί σε καλλιτεχνικούς χαρακτηρισμούς: ζωγραφιά, ποίημα κτλ. Μόνο οι πιο άμπαλοι όμως θα χειροκροτήσουν την ντρίπλα-για-την-ντρίπλα, ή μάλλον την ντρίμπλα που αποσκοπεί στον εξευτελισμό του αντιπάλου και στο τάισμα της ματαιοδοξίας του παίχτη που βλέπει το είδωλό του σαν κέντρο της μπάλας.

Η επίσημη ανακοίνωση για τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 που θα διεξαχθεί χειμώνα, περιλαμβάνει την ημερομηνία έναρξης της διοργάνωσης στις 20 Νοεμβρίου με το ματς Κατάρ - Ισημερινός και το τέλος αυτής στις 18 Δεκεμβρίου.