Κυριακή, 07 Ιουνίου 2026 16:59

Εξ αιτίας που αρχίζουν την Πέμπτη 11 Ιουνίου τα ματς του 24ου Μουντιάλ σε Η.Π.Α - Μεξικό - Καναδά με 42 ομάδες για πρώτη φορά, θυμηθήκαμε κάποιες όμορφες φάσεις από τα παλιά τότε που μας φώτιζε το άστρο τους

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

kathimerini100Σ.Δ. Εκεί γύρω στα 10 το έλεγα εγώ το έλεγαν και οι γύρω μου πως ήμουν τρελαμένος με την μπάλα. Και δεν ήταν μόνο το παιχνίδι αυτό καθ'εαυτό και ότι γινόμουν φίλος με αυτούς που έπαιζα, ήταν που γύριζα την γύρω περιοχή ψάχνοντας διάφορους ελεύθερους χώρους από την Χαραυγή και το Κερατσίνι, μέχρι το Καστράκι και τα Ταμπούρια. Περιοχές που διαφορετικά δεν θα τις γνώριζα παρά κάποια χρόνια αργότερα. Εν κατακλείδι: Το πιο σημαντικό, τα μόνα όνειρα που έκανα εκείνα τα χρόνια είχαν να κάνουν με την μπάλα. Να συμπληρώσω επίσης, πως δεν έτυχε άλλη φορά να νιώσω στη ζωή μου τέτοια χαρά που ανέβλυζε από το σώμα μου. κάθε φορά που κλωτσούσα το τόπι. Κι ένα τελευταίο. Εκεί στα μικρά μου υποδυόμουνα διάφορους ποδοσφαιριστές που μάθαινα βλέποντάς τους στην αρχή σε ταινίες και μετά στην τηλεόραση.

Να, ας πούμε όταν είδα σε ταινία το Μουντιάλ στη Χιλή το '62 και έπαιζα επίθεση στους δρόμους της γειτονιάς μου ήμουν ο Γκαρίντσα (Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που με ξετρέλανε με τις απίστευτες ντρίπλες του και που στη Βραζιλία για μια δεκαετία ήταν το ίδιο δημοφιλής με τον Πελέ, αλλά πιο αγαπητός wikipedia.org/wiki/ Γκαρίντσα) ή, ήταν έπαιζα τερματοφύλακας ήμουν ο Σοβιετικός γκολκίπερ Λέβ Γιασίν που έπιασε τα άπιαστα στο Μουντιάλ στην Αγγλία το '66. Το μόνο Μουντιάλ που τα μάθαινα όλα διαβάζοντας κάθε μέρα στις εφημερίδες τις ανταποκρίσεις από τους αγώνες. Άλλη αίσθηση αυτή. Και το έκανα με ζέση γιατί ήμουν μέχρι τα μπούνια με την Πορτογαλία του Εουσέμπιο, τον αποκαλούμενο μαύρο πάνθηρα. Στεναχωρήθηκα πολύ, φαντάζομαι όσο μπορεί να στεναχωρηθεί ένας 13χρονος, που τελικά τερμάτισε τρίτη η Πορτογαλία μιας και ηττήθηκε στον ημιτελικό από την Αγγλία που τελικά πήρε το κύπελλο κερδίζοντας στον τελικό την Δ.Γερμανία με 4-2.  tvxs.gr/ Παγκόσμιο Κύπελλο 1966: Ένας τελικός, τρία αμφισβητούμενα γκολ  

Για πρώτη φορά είδα Μουντιάλ σε τηλεόραση το '70. Τότε μαζευόμασταν οι φίλοι στο σπίτι ενός φίλου συμμαθητή που είχαν μία ασπρόμαυρη και βλέπαμε το Μουντιάλ στο Μεξικό. Όλοι το καταφχαριστηθήκαμε αυτό το Μουντιάλ που όπως αποδείχθηκε μες τα χρόνια ήταν το καλύτερο από όλα όσα είχα παρακολουθήσει μέχρι τώρα. Μετά ακολούθησαν κι άλλα εξαιρετικά κι αυτό είναι που φορτίζει την προσδοκία μας. Το αναφέρω αυτό γιατί αρκετά ήταν μάπα το καρπούζι.

Με άλλα λόγια, τα Μουντιάλ που είδα, όχι μόνο τα ζούσα και τα ευχαριστιόμουν αλλά ασυναίσθητα τάιζαν αυτό που λέμε το φαντασιακό μου, αυτό, που σε κάνει να είσαι σε κάποιες φάσεις που οι άλλοι δεν τις βλέπουν, να όπως σε κάτι φανταστικές τρίπλες στο Μαρακανά, σε κάτι σουρεαλιστικά ψαράκια στο Καραϊσκάκη, ή με κάτι απίστευτα ανάποδα ψαλίδια στη γειτονιά μου. Και στο επόμενο μουντιάλ του '82 που τα βλέπαμε όλη η παρέα μαζί, πάντα με κάποιους ταυτιζόμουν. Όπως στην Ισπανία το ΄82 που πολύ το θελα να το πάρει η Βραζιλία με παίκτες όπως οι εξαιρετικοί Ζίκο, Έντερ, Σόκρατες και Φαλκάο, αποκλείστηκε όμως στον ημιτελικό από την αμυντικογενή Ιταλία και που στην συνέχεια ο Ρόσι και η παρέα του κέρδισαν στον τελικό τη Γερμανία. Και τέλος το Μουντιάλ του '86 πάλι στο Μεξικό που εκεί έλαμψε το άστρο του Μαραντόνα με το θεατρικό χέρι του θεού. Στον τελικό είχα χαρεί πολύ που η Αργεντινή κέρδισε την Δ.Γερμανία με 3-2 και πήρε το κύπελλο Από το '86 και μετά τα περισσότερα ματς των Μουντιάλ τα έβλεπα μόνος μου και αυτό δεν με ανέβαζε όπως πριν. 

Στο δια ταύτα, η κλίση μου από μικρός ήταν να υποστηρίζω ομάδες με περίτεχνη επιθετικότητα κι αυτή την έχω μέχρι σήμερα. Και πιο πολύ τις ομάδες που έχουν κορώνα στο κεφάλι τους κάποια αστέρια από τις άλλες που είναι καλά οργανωμένα σύνολα.                                             -                                   

kathimerini.gr/football/ Μουντιάλ 2026: Στο σύνορο μιας ποδοσφαιρικής εποχής  Βασίλης Σαμπράκος. Κάθε Παγκόσμιο Κύπελλο είναι ένας καθρέφτης της εποχής του ποδοσφαίρου. Δεν αποκαλύπτει μόνο ποια είναι η καλύτερη εθνική ομάδα του κόσμου, αλλά και ποια είναι η κυρίαρχη ιδέα του ποδοσφαίρου τη συγκεκριμένη στιγμή

Γιάννης Τσαούσης: Η δημοφιλέστερη διοργάνωση του λαοφιλέστερου αθλήματος στον κόσμο είναι μια ανεξάντλητη πηγή ιστοριών και αναμνήσεων. Που αντί να ξεθωριάζουν με το πέρασμα του χρόνου, παίρνουν διαστάσεις μυθικές. Γιατί το ποδόσφαιρο έχει αυτή τη μαγική ιδιότητα: οι νίκες της ομάδας ή της χώρας σου να νιώθεις ότι αντανακλούν κάτι από σένα και άρα σου δίνουν το κίνητρο να τις κοινωνείς όπου μπορείς σαν Απόστολος, ενώ οι ήττες να σε βυθίζουν για λίγο, αμέσως μετά όμως να γιγαντώνουν το δέσιμό σου μαζί τους.

Στο επίκεντρο κάθε ιστορίας Παγκοσμίου Κυπέλλου βρίσκονται οι ποδοσφαιριστές. Οι ήρωες. Οι ημίθεοι. Οι Ατλαντες που σηκώνουν την πατρίδα στους ώμους τους, οι βασικοί εκφραστές του φαντασιακού ιδεώδους της κυριαρχίας ενός κράτους επί ενός άλλου. Κι ας είναι απλά ένα παιχνίδι. Ή και όχι.

Η κορυφαία ποδοσφαιρική γιορτή του πλανήτη ξεκινά στις 11 Ιουνίου και ο Γιάννης Τσαούσης κάνει μια αναδρομή στους πρωταγωνιστές των 22 προηγούμενων διοργανώσεων.

mundial1Η περίοδος 1930 - 1950 kathimerini.gr/ Αφιέρωμα: Οι «ήρωες» των Παγκοσμίων Κυπέλλων – Μέρος Ι 

Η περίοδος 1954 - 1970 kathimerini.gr/ Αφιέρωμα: Οι «ήρωες» των Παγκοσμίων Κυπέλλων – Μέρος ΙI

Η περίοδος 1974 - 1986 kathimerini.gr/ Οι «ήρωες» των Παγκοσμίων Κυπέλλων – Μέρος ΙIΙ

ertsports.gr/ Το αναλυτικό πρόγραμμα του Μουντιάλ 2026 Να σημειώσουμε ότι το η  διοργάνωση θα φιλοξενηθεί σε 16 πόλεις σε τρεις χώρες της Βορείου Αμερικής: Καναδάς, Μεξικό και Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 09 Ιουνίου 2026 09:42
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση