Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (2444)
Τα Συντάγματα είναι για να ρυθμίζουν τα γενικά θέματα στον μακρύ ιστορικό χρόνο και όχι για να αλλάζουν κάθε λίγο + Μόνο δύο άρθρα χρειάζεται να αλλάξουν στο Σύνταγμα, του Χρήστου Ράμμου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η διαρκής συζήτηση γύρω από αναγκαίες μεταβολές του Συντάγματος, που είναι μια σταθερή παθογένεια του δημόσιου βίου μας, μειώνει πρώτα απ’ όλα το κύρος και τη νομιμοποίηση του συνταγματικού κανόνα. Τα Συντάγματα είναι για να ρυθμίζουν τα γενικά θέματα στον μακρύ ιστορικό χρόνο και όχι για να αλλάζουν κάθε λίγο. Γι’ αυτό και πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο λιτά και να μην είναι φορτωμένα με λεπτομερειεακές ρυθμίσεις , όπως συμβαίνει με το ισχύον ελληνικό Σύνταγμα. Αν τα συντάγματα ασχολούνται με λεπτομέρειες, τότε ασχολούνται αναγκαστικά με συγκυριακά ζητήματα, η ρύθμιση των οποίων συνδέεται με τον βραχύ χρόνο και με πολιτικές σκοπιμότητες. Έτσι , όμως, μεταπίπτουν στο επίπεδο του κοινού νόμου. Η συνεχής ανά δεκαετία αλλαγή των συνταγματικών κανόνων τα εξισώνει ουσιαστικά με τον τυπικό νόμο. Pablo Castano: Η Ισπανία τολμά μια διαφορετική μεταναστευτική πολιτική. Ναι, αλλά γιατί τώρα;
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη σκληραίνει τη στάση της απέναντι στη μετανάστευση, η Ισπανία επιλέγει μια διαφορετική στρατηγική. Η κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ ανακοίνωσε τη μαζική νομιμοποίηση περισσότερων από 500.000 μεταναστών χωρίς έγγραφα, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα ότι η αναγνώριση της πραγματικότητας της αγοράς εργασίας μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση στον αποκλεισμό και την καταστολή.Είναι η Ευρώπη έτοιμη να πέσει στην αγκαλιά της Κίνας;
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Μίλτος Τόσκας. Η ερώτηση μοιάζει προκλητική, σχεδόν υπερβολική: είναι η Ευρώπη έτοιμη να πέσει στην αγκαλιά της Κίνας;
Γεννιέται όμως από μια συσσωρευμένη κόπωση, από μια αίσθηση στρατηγικής μοναξιάς, από το γεγονός ότι η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια μοιάζει να βρίσκεται διαρκώς ανάμεσα σε άλλες δυνάμεις χωρίς να αποφασίζει αν θέλει να είναι παίκτης ή απλώς πεδίο.
Για δεκαετίες η ευρωπαϊκή ταυτότητα ορίστηκε μέσα από τη Δύση. Η διατλαντική σχέση δεν ήταν μόνο στρατιωτική ή οικονομική, αλλά κι αξιακή. Δημοκρατία, κράτος δικαίου, φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων. Όμως αυτή η σχέση έχει αρχίσει να τρίζει.
Μία τροπολογία που έχει να κάνει με τον υπαρκτό πόλεμο γονέων που όμως, άραγε θα γινόταν πατ κιουτ αν δεν δούλευε υπέρ της υπουργού Όλγας Κεφαλογιάννη;
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Άρης Αλεξανδρής. Δύο πολιτικά σκέλη έχει η διαβόητη τροπολογία περί οικογενειακού δικαίου* που εισήχθη από την κυβέρνηση στο άσχετο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: ένα προσωπικό κι ένα συλλογικό.
Προσωπικό είναι το προφανές: το συμφέρον της υπουργού Ολγας Κεφαλογιάννη, που φέρεται να εξυπηρετήθηκε φωτογραφικά από την επίμαχη νομοθετική ρύθμιση.
Είναι άραγε τυχαίο πως η τροπολογία προέκυψε όταν τη χρειάστηκε η πολιτικός; Είναι τυχαίο ότι ήταν η πρώτη που επωφελήθηκε από αυτήν, στο πλαίσιο των δικαστικών διαφορών που έχει με τον πατέρα των παιδιών της;
Μια ετοιμοθάνατη γυναίκα είπε σε έναν στρατιώτη στις 7 Μαΐου του 1945 ότι ήταν Εβραία. Η απάντησή του δύο λέξεων άλλαξε για πάντα τις ζωές και των δύο, Ιωάννη Παναγιωτόπουλου, από το fb
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Στις 27 Ιανουαρίου με απόφαση του ΟΗΕ εορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος*ΖΗΤΩ Η...ΟΜΟΦΩΝΙΑ, του Γιώργου Πετρόπουλου, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σύμφωνα με όσα είπε ο Δ. Κουτσούμπας στην εισηγητική του ομιλία με την οποία άνοιξε τις εργασίες του το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ:25 χρόνια Wikipedia: Δεν ηττήθηκε. Λεηλατήθηκε
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Άρης Χατζηστεφάνου. Η μεγαλύτερη κιβωτός γνώσης στην ανθρώπινη ιστορία γιορτάζει ένα τέταρτο του αιώνα αντιμέτωπη με ένα υπαρξιακό πρόβλημα.
Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, όπως το ChatGPT, κερδοσκοπούν σε βάρος της απομυζώντας και την τελευταία σταγόνα πληροφορίας που παράγουν εθελοντικά τα μέλη της.
Ενας πόλεμος «πρώτων υλών» που θυμίζει απελπιστικά τα σχέδια του Τραμπ για την κατάκτηση της Βενεζουέλας και της Γριλανδίας.
Δύο διαφορετικοί πλανήτες, δύο ολότελα διαφορετικοί κόσμοι. 'Εχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από την εποχή που η Ούρσουλα Λε Γκεν παρουσίασε το βιβλίο της «The dispossessed» («Ο αναρχικός των δύο κόσμων», εκδόσεις PARSEC).
Λάμψη στο σκοτάδι των Αγιατολάχ, του Άρη Αλεξανδρή
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Στο Ιράν επικρατεί μια κατάσταση εκρηκτική και χαώδης. Οι νεκροί διαδηλωτές είναι πια περισσότεροι από 2.000, οι συλληφθέντες έχουν ξεπεράσει τις 18.000, ενώ η διακοπή των επικοινωνιών δυσχεραίνει oλοένα και πιο πολύ την άντληση πληροφοριών σχετικά με την εξέλιξη των διαδηλώσεων σε δεκάδες πόλεις και επαρχίες.
Στο μεταξύ, το καθεστώς κάνει ό,τι μπορεί για να ισοπεδώσει τους εξεγερμένους πολίτες: όσους δεν εκτελεί απευθείας, τους απειλεί με κυριολεκτικό ή κοινωνικό αφανισμό αν δεν συμμορφωθούν.
Οι διαμαρτυρόμενοι αντιμετωπίζονται ως τρομοκράτες και υφίστανται τις κυρώσεις ενός έτσι κι αλλιώς φαιδρού συστήματος απονομής δικαιοσύνης.
Γκράμσι και Rage Bait, Ευκλείδης Τσακαλώτος, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Σύμφωνα με τον Αντόνιο Γκράμσι, όλοι οι άνθρωποι είναι εν δυνάμει πολιτικά όντα και διαθέτουν την ικανότητα να παρεμβαίνουν στα κοινά. Σήμερα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσφέρουν την πλατφόρμα για να εκδηλωθεί αυτή η πολιτική φύση, όμως αυτό συμβαίνει συχνά με όρους «χαμηλής δέσμευσης». Η ψηφιακή συμμετοχή παραμένει συχνά επιφανειακή, χωρίς να μετουσιώνεται σε συγκροτημένα κοινωνικά κινήματα που θα μπορούσαν να επιφέρουν ουσιαστικές αλλαγές και αναλώνεται σε μια στείρα αλληλεπίδραση που τροφοδοτείται από αυτό που το Λεξικό της Οξφόρδης ανακήρυξε ως όρο της χρονιάς για το 2025: το rage bait.Ο κόσμος μας σπασμένο μωσαϊκό, του Nikos Xydakis, από το fb
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
::::