Βιντεάκια ωραία και δυνατά (550)
O Τομ Γουέιτς διασκεύασε το θρυλικό αντιστασιακό - αντιφασιστικό τραγούδι "Bella Ciao"
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Το "Bella Ciao" (μεταφράζεται ως «Αντίο Αγαπημένη») είναι παραδοσιακό ιταλικό τραγούδι που το τραγουδούσαν στις αρχές του 20ού αιώνα οι γυναίκες που μάζευαν ρύζι στις φυτείες της ιταλικής επαρχίας Terre d'Acqua κοντά στην Μπολόνια. Η πρώτη γνωστή ερμηνεία του 1906 έχει τη μορφή αντίδρασης κατά του αφεντικού, που «μ' ένα ραβδί στο χέρι» παρακολουθεί τους εργάτες, χαραμίζει τη ζωή των γυναικών και δεν πληρώνει τους μισθούς. Η μελωδία του, ωστόσο, με διαφορετικούς στίχους, έγινε γνωστή στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το τραγούδι έγινε ύμνος για τους Ιταλούς που αντιστάθηκαν ένοπλα εναντίον του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι κατά το διάστημα 1943-1945.
ΑΥΡΙΟ ΕΝΤΕΚΑ, της «Άτυπης Κινηματογραφικής Συμμορίας tiiinewzfilms».
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Νεαρό ζευγάρι οδηγείται στη μέση του πουθενά αναζητώντας το δρόμο για τη λύτρωση. Μέχρι την τελική πτώση.
Το «Αύριο έντεκα» αποτελεί την 9η ταινία μικρού μήκους της ερασιτεχνικής κινηματογραφικής ομάδας
«Άτυπη Κινηματογραφική Συμμορία tiiinewzfilms».
Η ομάδα ξεκίνησε τη δράση της το 2006 και αποτελείται από τους Axel και Δήμο Καπόγιαννη και το Θάνο Καρβούνη.
Το ντοκιμαντέρ της σειράς Παρασκήνιο "Δημήτρης Πικιώνης: Η ανάγκη του κοινού και του κύριου"
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Στις 28 Αυγούστου 1968 έφευγε από κοντά μας μια ξεχωριστή προσωπικότητα που άφησε ανεξίτηλα το σημάδι του στη μοντέρνα ελληνική αρχιτεκτονική, ο Δημήτρης Πικιώνης. Γεννημένος στον Πειραιά το 1887 από Χιώτες γονείς, γράφτηκε το 1904 στο Πολυτεχνείο απ’ όπου το 1908 πήρε το δίπλωμα του πολιτικού μηχανικού. Συγχρόνως, εκδήλωσε το ενδιαφέρον του για τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Δάσκαλός του υπήρξε ο Κωνσταντίνος Παρθένης, ενώ καθοριστική ήταν και η παρουσία του Τζόρτζιο ντε Κίρικο, σπουδαστή τότε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά.
"Το Κομμάτι που λείπει συναντά το Mεγάλο Ο", βίντεο του Shel Silverstein
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
"Το Κομμάτι που λείπει συναντά το Mεγάλο Ο", μιλά απλά και αληθινά για αυτό που όλοι ξέρουμε, αλλά ελάχιστοι κατανοούμε και ακόμα ελαχιστότεροι κάνουμε πράξη στη ζωή μας: η ολοκλήρωση και ευτυχία μας, είναι πρωτίστως μια προσωπική υπόθεση. Κανείς δεν μπορεί να μας την επιβάλει ή ακόμα και να μας τη χαρίσει «έξωθεν». Και ίσως δεν γίνεται αλλιώς: για να συν-υπάρξουμε κάποτε με κάποιον ή κάτι, πρέπει πρώτα να υπάρξουμε σαν αυτοκαθοριζόμενες οντότητες. Η συν-ύπαρξη χρειάζεται δυο...όχι δυο μισά, αλλά δυο ολόκληρα. Δυο Μεγάλα ολοστρόγγυλα Ο, που τίποτα δεν χρειάζονται και τίποτα δεν τους λείπει...Δύο ολόκληρα που συμπορεύονται από καθαρή αγάπη.
Πόσα λεφτά βγάζουμε από το youtube στην Ελλάδα, του Άγγελου Κυρίτση
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
O Άγγελος Kυρίτσης γεννήθηκε στο Mαρούσι τον Oκτώβριο του 1982. Eίναι τελειόφοιτος του τμήματος Πληροφορικής του Oικονομικού Πανεπιστημίου Aθηνών (πρώην AΣOEE) και εργάζεται ως συντάκτης. Βασικά είναι ο αρχισυντάκτης του PCsteps και τελεί επίσης χρέη αρχισυντάκτη για τα PCsteps.com, LifeSteps.gr και WebSloth.gr, δίνοντας διαταγές δεξιά και αριστερά. "Το πρόσωπο του σκύλου", (Κστανιώτη, 2005), είναι το πρώτο του και μοναδικό μέχρι στιγμής μυθιστόρημα. Στο βίντεο (30:15) που ακολουθεί ο κ.Κυρίτσης εξηγεί τη σχέση εισοδήματος και βίντεο στο youtube στην Ελλάδα.
Ποιο από τα έξι τάνγκο σας ταιριάζει πιο πολύ;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Πριν λίγες μέρες διέσχιζες την μεταμορφωμένη Τρούμπα με τα νέα μαγαζιά της συνεχώς να πληθαίνουν. Βιαζόσουνα και το μυαλό σου έτρεχε αλλού με μεγάλες ταχύτητες, ενώ μέσα σου ο γνώριμος θυμός ανέβαζε στροφές και σε χαλούσε.
Η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο να εξηγήσεις στον εαυτό σου τα πως και τα γιατί καρφώθηκες ξαφνικά στο εσωτερικό ενός υποφωτισμένου μαγαζιού όπου ένα ζευγάρι - μάλλον τυχαίοι θαμώνες - χόρευαν ένα τάνγκο.
Ο Άκραμ Καν χορογραφεί το "Big God" των Florence + The Machine
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Το τραγούδι Big God περιλαμβάνεται στο καινούργιο άλμπουμ των Florence + The Machine, «High as hope», που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο.
Δεν έχει καμία σχέση με τη θρησκεία, όπως έχει πει σε συνέντευξή της η Florence Welch, αλλά με το ψυχικό κενό που συχνά νιώθουμε ή απλώς με το πώς αισθανόμαστε όταν κάποιος παύει να απαντάει στα μηνύματά μας και «εξαφανίζεται» χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις.
Το εξαιρετικής σύλληψης βιντεοκλίπ, που οπτικοποιεί το κομμάτι, σκηνοθέτησε ο Αμερικανός φωτογράφος και σκηνοθέτης Autumn de Wilde ενώ τη χορογραφία υπέγραψε ένας από τους σημαντικότερους χορογράφους παγκοσμίως, ο ιδιοφυής Άκραμ Καν
Οι Μείζονες Απουσίες σε μουσικές του Θανάση Δρίτσα
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ομάδα διαχείρισης
Ο καρδιολόγος και συνθέτης Θανάσης Δρίτσας στην εκπομπή ΣΥΝ ΚΑΙ ΠΛΗΝ της Ελληνικής Τηλεόρασης στις 3/4/2001 μαζί με το σύνολο μουσικής δωματίου "Μείζονες Απουσίες" που παρουσιάζει αποσπάσματα από έργα του Θανάση Δρίτσα. Ο Θανάσης Δρίτσας πρωτοπόρος της κλινικής εφαρμογής της μουσικής στην ιατρική μιλάει για το επιστημονικό αλλά και το καλλιτεχνικό του έργο με τους Λένα Αρώνη, Μάριον Μιχελιδάκη και Ανδρέα Ροδίτη. Έργα του Θανάση Δρίτσα ερμηνεύουν οι Μείζονες απουσίες στο δίσκο του ΥΔΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ (PROTASIS MUSIC).
Σκληρή η μάχη εναντίον των fake news, της Λίνας Γιάνναρου
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
To «Przestrzen» (σημαίνει «χώρος») είναι ένα νέο πολιτιστικό κέντρο που άνοιξε φέτος το Facebook στη Βαρσοβία, προκειμένου να ενισχύσει τις προσπάθειες για μείωση του ψηφιακού χάσματος στην Πολωνία. Η εταιρεία πραγματοποιεί εκεί ενημερωτικές εκδηλώσεις και εκπαιδευτικά σεμινάρια για νέους επαγγελματίες, δημοσιογράφους και φοιτητές. Είναι ένας μοντέρνος, hip χώρος, σε αρμονία με τη σύγχρονη Βαρσοβία. Από τη βεράντα του κάποιος μπορεί να θαυμάσει τον ορίζοντα μιας πόλης «επίκαιρης», με τους εντυπωσιακούς γυάλινους ουρανοξύστες να υψώνονται πίσω από ανακαινισμένα προπολεμικά κτίρια. Είναι φανερό ότι δεν ήταν μόνο επειδή η Πολωνία είναι η χώρα με τους περισσότερους χρήστες της πλατφόρμας στην περιοχή, που η Βαρσοβία είναι από το 2012 η έδρα του Facebook για την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.
Ο Πειραιάς του Γιάννη Τσαρούχη, του Φώτη Λαμπρινού
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο Γιάννης Τσαρούχης (Πειραιάς, 13 Ιανουαρίου 1910 – Αθήνα, 20 Ιουλίου 1989) ήταν Έλληνας ζωγράφος και σκηνογράφος. Τα πρώτα του έργα τα εξέθεσε το 1929 στο Άσυλο Τέχνης. Δεύτερος υιός του εμπόρου εξ Αρκαδίας Αθανασίου Τσαρούχη και της Μαρίας Μοναρχίδη με καταγωγή από τα Ψαρά. Το νεοκλασικό κτίριο στο οποίο είδε για πρώτη φορά το φως, στη συμβολή της λεωφόρου Βασιλέως Γεωργίου με την οδό Λουκά Ράλλη δεν υφίσταται πια. Μέρος των παιδικών του χρόνων (1920-1925), ο μεγάλος αυτός Πειραιώτης ζωγράφος το πέρασε στην πολυτελή οικία (έπαυλη) της οικογενείας Μεταξά, κοντά στη θεία του Δέσποινα Μεταξά, η οποία ήταν αδερφή της μητέρας του.