Το «Distinguished Public Service Medal» είναι αυτό το βραβείο κι απονεμήθηκε στον Ελληνοαμερικανό αστροφυσικό σε τελετή που έλαβε χώρα στην Καλιφόρνια ως αναγνώριση «Για την καθοριστική συνεισφορά του προς της διαστημικές αποστολές της NASA, χάρη στις οποίες έγινε εφικτή η εξερεύνηση του ηλιακού μας συστήματος και ακόμα παραπέρα…» 

Τρεις μικρές στην εμβέλεια, όμως μεγάλες στην ουσία "οικολογικές" ειδήσεις περιλαμβάνει αυτό το άρθρο. Και τις τρεις τις εντοπίσαμε στην ιστοσελίδα "econews.gr". Η πρώτη αφορά τη σχέση παραλίες και αποτσίγαρα, που όλοι σχεδόν έχουμε βάλλει το χεράκι μας για να είναι καλή. Αυτό που εντυπωσιάζει και θα στεναχωρήσει όσους έχουν συναίσθηση των προβλημάτων μόλυνσης είναι οι αριθμοί. Η δεύτερη είναι μία σπιτική συνταγή ...για κουνούπια που θα την εκτελέσουμε οσονούπω, παρόλο που ο ανεμιστήρας συνεισφέρει τα μάλα και μάλιστα αναίμακτα στον πόλεμο εναντίον των κουνουπιών.

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε κατακλυστήκαμε από υπέροχες φωτογραφίες από το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Το ΚΠΙΣΝ άνοιξε τις πύλες του με ένα τετραήμερο εκδηλώσεων με ξεναγήσεις, συναυλίες, προβολές video-art, περφόρμανς κ.ά. Αυτό όμως που έκανε μεγαλύτερη εντύπωση, που γέμισε αισιοδοξία τους περισσότερους πολίτες αυτής της πόλης, ήταν το εκπληκτικό πάρκο και οι υπόλοιποι ανοιχτοί χώροι των εγκαταστάσεων.  

Οι Γιον Θορ Μπίργκισσον, Γκέοργκ Χολμ και Αγκούστ Εβάρ Γκούναρσον  δημιούργησαν το γκρουπ στο Ρευκιαβικ τον Αύγουστο του 1994. Το όνομά τους προέρχεται από την αδερφή του Γιόνσι, Σιγκουρρός (Sigurrós), που γεννήθηκε την ίδια μέρα με τη δημιουργία του συγκροτήματος. Το 1997 κυκλοφόρησαν ένα τραγούδι που τους έβγαλε από την ανωνυμία, το Ελπίδα ( Von) και το 1998 προχώρησαν ένα βήμα παραπάνω με την συλλογή Αλλαγή ελπίδας ( Von brigði ). 

Το πολεμάς αφού πρώτα το αναγνωρίσεις.Και σ'αυτή τη μάχη είσαι εσύ κι ο εαυτός σου και ο ειδικός απ τον οποίο θα ζητήσεις βοήθεια.!...Η κατάθλιψη είναι τρομακτικό πράγμα. Δεν είναι αστείο ή καπρίτσιο ή ασήμαντο θέμα, είναι μείζονος σημασίας ζήτημα. Και δεν έχει σημασία αν ανήκεις σε μια ομάδα ευκατάστατων ανθρώπων ή σε μια ομάδα ανθρώπων που δεν έχουν τίποτα. Όλοι είναι το ίδιο.

Η δολοφονία της βουλευτίνας των Εργατικών Τζο Κοξ, που είχε εργαστεί με ιδιαίτερο ζήλο εναντίον της πιθανότητας του Brexit, της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κάνουν ακόμα πιο επίκαιρο (και δραματικό) το κείμενο του συνεργάτη μας Δημήτρη Χατζηφωτεινού, που ακολουθεί. 

«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις
ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη
οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα

στην Φωτεινή Κοκκινάκη που δημοσιεύτηκε στη σχεδία του Ιουνίου.

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου τα έχει πει όλα. Αυτό το σχόλιο γυρνάει στο μυαλό μου αναζητώντας τις λέξεις για να προλογίσω τη συνέντευξη. Είναι εκείνος που έχει εκφράσει με λέξεις και τραγούδια κάθε απροσδιόριστο συναίσθημα που συνοδεύει τον έρωτα, το φόβο, την περιπλάνηση, την απώλεια, την ξενιτιά. Όλα αυτά που νόμιζα πως δεν χωρούν σε λέξεις. Που είναι δάκρυ στα μάτια, είναι εσωτερικός ψίθυρος, είναι φως και σκοτάδι.

Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης ( Κρήτη, 1981) είναι καθηγητής Πληροφορικής στο ΜΙΤ. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο ΕΜΠ, είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ, και έχει διατελέσει μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Microsoft. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στη Θεωρητική Πληροφορική και την αλληλεπίδρασή της με τα Οικονομικά, την Τεχνητή Νοημοσύνη και τη Θεωρία Πιθανοτήτων. Η διδακτορική του διατριβή με θέμα «Υπολογιστική πολυπλοκότητα των ισορροπιών Νας» απαντά σε ένα ερώτημα άλυτο για 60 χρόνια από τη δημοσίευση του νομπελίστα Τζον Νας το 1950.

Η Διατλαντική Συμφωνία Ε​μπορικής και Ε​πενδυτικής Ε​ταιρικής Σ​χέσης 

ή αλλιώς TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership) 

αποτελεί αντικείμενο μυστικής διαπραγμάτευσης μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης

(μέσω της Κομισιόν) και ΗΠΑ 

με σκοπό την προώθηση του ελεύθερου εμπορίου.