Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

bookpress6Σ.Δ. Μια διαγώνια ματιά έριξα σ'αυτή την πρόταση του Guardian και την βρήκα συμπαθητική. Κατέληξα επίσης ότι το bookpress έκανε μία καλή παρουσίαση των 100 αυτών βιβλίων. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ένιωσα ευχαριστημένος που εκεί γύρω στα 20 από τα 100 τα έχω διαβάσει χρόνια πριν, ενώ μάλλον θα παραξενευόμουν αν είχα διαβάσει π.χ πάνω από τα 50 και το λέω αυτό γιατί τα γούστα μου όσο κι αν άλλαζαν μέσα στις δεκαετίες παρέμεναν όμως σταθερά δε μία απόσταση από αυτά που επίσημα θεωρούνται της κλασσικής αντίληψης και του κανόνα της. Επίσης μου έκανε εντύπωση που αρκετά από αυτά τα βιβλία δεν τα είχα υπόψιν μου όπως κι αρκετούς από τους συγγραφείς. Καλό νέο είναι αυτό γιατί έχω να διαλέξω.

lifo67Παναγιώτης Τούντας ( Σμύρνη, 1886 - Αθήνα, 23 Μαΐου 1942). Ναι, μιλάμε για τον αναμφίβολα χαρισματικότερο συνθέτη της Σμύρνης. Όταν αναφερόμαστε στον Παναγιώτη Τούντα, αυτό το ιστορικό πρόσωπο της ελληνικής μουσικής, στην ουσία μιλάμε για έναν πρόσφυγα από τη Μικρά Ασία στην Αθήνα του 1923 που αμέσως έδειξε το μεγάλο ταλέντο του, προσχώρησε στη δισκογραφία της εποχής και φανέρωσε μία τραγουδοποιία πλούσια, δεξιοτεχνική και αμεσότατη.

Γνώστης της μουσικής, προερχόμενος από ένα πολυπολιτισμικό χωνευτήρι, ο Τούντας συνέθεσε ρεμπέτικα, αμανέδες, σμυρναίικα, ελαφρά και δημοτικοφανή τραγούδια, τα περισσότερα από τα οποία ηχογράφησαν σε πρώτες εκτελέσεις η Ρόζα Εσκενάζυ, η Μαρίκα η Πολίτισσα, η Ρίτα Αμπατζή, ο Αντώνης Νταλγκάς, ο Ευάγγελος Σωφρονίου και ο Στελλάκης Περπινιάδης.

fasicmos2Σ.Δ. Είναι ο τραμπισμός μια αυταρχική εκτροπή ή αποτελεί μια μορφή φασισμού; Μια σύγχρονη μορφή φασισμού ήταν η Ουγγαρία επί Ορμπάν; Το γενοκτόνο κράτος του Ισραήλ; Η Ρωσική Ομοσπονδία του Πούτιν; Η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας; Η Ιταλική Δημοκρατία με την Μελόνι; Η Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας; Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας; Η Δημοκρατία της Κούβας, ή η Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας; Διάφορες ομάδες και οργανώσεις, όπως π.χ η Χρυσή Αυγή, η ιταλική CasaPound κ.α ακόμα κι αν δεν αυτοχαρακτηρίζονται φασιστικές είναι κατά βάθος φασιστικές; Και γενικότερα, ποια σχέση έχουν τα διάφορα ρεύματα της σύγχρονης Ακροδεξιάς, όπως και τα σύχρονα δεσποτικά κι ολοκληρωτικά καθεστώτα, με τον ιστορικό φασισμό;

lifo66Η ερευνητική ομάδα AtmoHub του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών χρησιμοποίησε μετεωρολογικά δεδομένα και μοντέλα προσομοίωσης για να αναλύσει την πορεία διασποράς της δυσοσμίας

Παρότι η έντονη οσμή που έγινε αισθητή την Τρίτη σε αρκετές περιοχές των νοτίων προαστίων έχει πλέον εξασθενήσει, οι έρευνες για την προέλευση και τα χαρακτηριστικά της συνεχίζονται, με επιστήμονες να επιχειρούν να εντοπίσουν την πιθανή πηγή της.

aznavour3Ο τίτλος στα Αρμένικα: Երգեր փնտրելիս ինձ դուր եկավ միայն մեկը, ով երգում էր «Արմենիս»-ի ֆոնին, այո, ճիշտ հասկացաք, ես նկատի ունեմ Շառլ Ազնավուրին (Փարիզ, 2024 թվականի մայիսի 22 - Մուրի, գյուղ Ֆրանսիայի հարավում, 2018).

Ο Σαρλ Αζναβούρ (Charles Aznavour, πλήρες όνομα Σαχνούρ Βαγκινάγκ Αζναβουριάν, αρμενικά: Շահնուր Վաղինակ Ազնավուրեան, ήταν Γάλλος, αρμενικής καταγωγής, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ηθοποιός, ακτιβιστής, διπλωμάτης και Ιππότης Ταγμάτων. Είναι γνωστός για τη μοναδική φωνή τενόρου που διαθέτει: καθαρή και δυνατή στις ψηλές νότες, χάλκινη και βαθιά στις χαμηλές νότες. Με μια καριέρα που ξεπερνά τα 70 χρόνια, ηχογράφησε περισσότερα από 1.200 τραγούδια τα οποία έχουν ερμηνευθεί σε οκτώ γλώσσες. Τόσο για τον εαυτό του όσο και για άλλους καλλιτέχνες, έγραψε ή συνέγραψε τους στίχους σε περισσότερα από 1.000 τραγούδια. Ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές της Γαλλίας, με συνεχή παρουσία και παραγωγή στη μουσική βιομηχανία.

fab67Manos Lambrakis: Την άλλη εβδομάδα, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Λίνα Μενδώνη θα εγκαινιάσουν την έκθεση «Η Πύλος του Νέστορα.
 
Ένα μυκηναϊκό βασίλειο αποκαλύπτεται».
 
Και η εικόνα θα είναι σχεδόν τέλεια μέσα στην ιστορική της ειρωνεία:
άνθρωποι της μεταπολιτευτικής κενοδοξίας να φωτογραφίζονται μπροστά στα κατάλοιπα ενός κόσμου που οικοδομήθηκε επάνω στον πόλεμο, στη θάλασσα και στη μεταφυσική αγωνία της επιβίωσης.
fab66Υπάρχει τελικά και αυτό το πολιτικό είδος.
Η αντιπολίτευση που υπάρχει… αλλά σχεδόν δεν ακούγεται.
Η αντιπολίτευση που διαφωνεί… αλλά προσεκτικά.
Η αντιπολίτευση που “στεναχωριέται”… αλλά μέχρι εκεί.
Η αντιπολίτευση που βλέπει φωτιά… και ζητά πρώτα να μη στεναχωρηθεί ο εμπρηστής.
Κάπως έτσι δημιουργείται το φαινόμενο:
«ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΜΕ ΧΕΙΡΟΦΡΕΝΟ».
kovesiΣφοδρές αντιδράσεις από την Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέση για την αιφνίδια νυχτερινή τροπολογία του Γιώργου Φλωρίδη με την οποία οι δίκες που αφορούν πολιτικά πρόσωπα θα γίνονται υποχρεωτικά μέσα σε διάστημα... 3 μηνών!
 
Η Λάουρα Κοβέσι εκφράζει την δυσαρέσκειά της διατυπώνοντας σοβαρές επιφυλάξεις για τον τρόπο με τον οποίο προωθείται η σχετική νομοθετική ρύθμιση, αφήνοντας σαφείς αιχμές για fast track διαδικασίες για την ψήφιση του νομοσχεδίου.

olafaq13Μίλτος Τόσκας. Ξεχάστε το θερμόμετρο και το «πιες νεράκι». Η νέα ζέστη μετριέται στο πόσο γρήγορα λυγίζει το σώμα, ενώ οι πόλεις συνεχίζουν να λειτουργούν σαν να βρισκόμαστε ακόμη στο 1994 και περιμένουμε αεράκι.

Η ζέστη κάποτε είχε έναν απλό, σχεδόν αθώο ορισμό. Ένας αριθμός στο θερμόμετρο, μια δυσάρεστη αίσθηση, μια σύσταση για λίγη σκιά και νερό. Αυτή η βεβαιότητα διαλύεται με ταχύτητα. Η θερμοκρασία από μόνη της παύει να περιγράφει τον κίνδυνο. Το ανθρώπινο σώμα εισέρχεται στο επίκεντρο της εξίσωσης. Ο ιδρώτας, η εφίδρωση, η δυνατότητα φυσικής ψύξης μετατρέπονται σε καθοριστικούς παράγοντες επιβίωσης. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, η ζέστη μετατρέπεται σε αθόρυβη απειλή με σαφές βιολογικό υπόβαθρο. 

kerdra55Με αφορμή τη συμπλήρωση 78 χρόνων από τη Νάκμπα, τη μεγάλη τραγωδία του παλαιστινιακού λαού που σηματοδότησε τον ξεριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων από τις εστίες τους, ο Δήμος Κερατσινίου – Δραπετσώνας εκφράζει την αλληλεγγύη του στον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό.

Οι δραματικές συνθήκες που βιώνουν σήμερα οι Παλαιστίνιοι, η συνεχιζόμενη αιματοχυσία στη Γάζα, η καταστροφή βασικών υποδομών, η ανθρωπιστική κρίση και η διαρκής κατοχή, προκαλούν βαθιά ανησυχία και οδύνη στους λαούς όλου του κόσμου.