Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Ο ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας του ΑΠΘ Βασίλης Κάλφας συζητά στο ping pong της νήσου με τον Αλέξανδρο Ποταμιάνο για τον Αριστοτέλη/βίντεο
Ποιος ήταν ο Αριστοτέλης; Ποια η θέση του στην εποχή του; Ποια η σχέση του με τον Πλάτωνα; Με ποια έννοια ήταν φιλόσοφος και πώς θα ορίζαμε σήμερα τις περιοχές εντός των οποίων σκέφτηκε; Γιατί και πώς μας αφορά σήμερα ο Αριστοτέλης; Γιατί οι μεταφράσεις από τα αρχαία στα νέα ελληνικά είναι σχετικά πρόσφατο φαινόμενο και οι έγκυρες σπανίζουν; Ο ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας του ΑΠΘ Βασίλης Κάλφας καλεσμένος στο ping pong της νήσου.
Παπαστράτος: 95 χρόνια ιστορίας με το βλέμμα στραμμένο στο «επόμενο» - Με αφετηρία τον Πειραιά του 1931 και πυξίδα το μέλλον, η Παπαστράτος γιόρτασε τα 95 χρόνια της και παρουσίασε το FutuReady Greece
Στα 95 της χρόνια, η Παπαστράτος επέλεξε να μην σταθεί απλώς σε μια αναδρομή, αλλά να χρησιμοποιήσει την επέτειο ως σημείο μετάβασης προς το επόμενο κεφάλαιο της πορείας της. Η επετειακή εκδήλωση για τα 95 χρόνια της εταιρείας λειτούργησε ως μια πυκνή υπενθύμιση αυτής της διαδρομής. Από το ιστορικό εργοστάσιο του Πειραιά το 1931 μέχρι τη σημερινή εποχή της καινοτομίας και του μετασχηματισμού, η Παπαστράτος δεν στάθηκε ποτέ ακίνητη. Το παρελθόν της δεν παρουσιάστηκε ως τρόπαιο, αλλά ως υλικό προς εξέλιξη.
Εξ αιτίας που αρχίζουν την Πέμπτη 11 Ιουνίου τα ματς του 24ου Μουντιάλ σε Η.Π.Α - Μεξικό - Καναδά με 42 ομάδες για πρώτη φορά, θυμηθήκαμε κάποιες όμορφες φάσεις από τα παλιά τότε που μας φώτιζε το άστρο τους
Σ.Δ. Εκεί γύρω στα 10 το έλεγα εγώ το έλεγαν και οι γύρω μου πως ήμουν τρελαμένος με την μπάλα. Και δεν ήταν μόνο το παιχνίδι αυτό καθ'εαυτό και ότι γινόμουν φίλος με αυτούς που έπαιζα, ήταν που γύριζα την γύρω περιοχή ψάχνοντας διάφορους ελεύθερους χώρους από την Χαραυγή και το Κερατσίνι, μέχρι το Καστράκι και τα Ταμπούρια. Περιοχές που διαφορετικά δεν θα τις γνώριζα παρά κάποια χρόνια αργότερα. Εν κατακλείδι: Το πιο σημαντικό, τα μόνα όνειρα που έκανα εκείνα τα χρόνια είχαν να κάνουν με την μπάλα. Να συμπληρώσω επίσης, πως δεν έτυχε άλλη φορά να νιώσω στη ζωή μου τέτοια χαρά που ανέβλυζε από το σώμα μου. κάθε φορά που κλωτσούσα το τόπι. Κι ένα τελευταίο. Εκεί στα μικρά μου υποδυόμουνα διάφορους ποδοσφαιριστές που μάθαινα βλέποντάς τους στην αρχή σε ταινίες και μετά στην τηλεόραση.
Πρόστιμα χιλιάδων ευρώ από την Πυροσβεστική στον δήμο Κερατσινίου Δραπετσώνας για σοβαρές ελλείψεις στην πυρασφάλεια σχολείων και δημοτικών κτιρίων
Πρόστιμα χιλιάδων ευρώ επέβαλε η Πυροσβεστική σε βάρος της δημοτικής Αρχής Κερατσινίου – Δραπετσώνας με δήμαρχο τον Χρήστο Βρεττάκο, καθώς σε ελέγχους που διενήργησε σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και νηπιαγωγεία βρήκε σοβαρότατες ελλείψεις στην πυρασφάλεια των κτιρίων.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Δημοκρατία», η οποία είχε καταγράψει την περασμένη εβδομάδα τα κενά πυρασφάλειας σε σχολεία και δημόσια κτίρια, αποκαλύφθηκε ότι το πρόβλημα δεν περιοριζόταν σε μία ή δύο μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά αφορούσε μεγάλο αριθμό σχολικών μονάδων, βρεφονηπιακών σταθμών, αθλητικών και δημοτικών κτιρίων, γεγονός που ενισχύει την εικόνα συστηματικής αδράνειας και πλημμελούς εφαρμογής των προβλεπόμενων μέτρων ασφαλείας από τη διοίκηση του δήμου.
Το μέλλον σαν ιστορία, του Άγγελου Ελεφάντη
Στις 29 Μαΐου του 2008 ο Άγγελος Ελεφάντης, μέλος της αρχικής ομάδας που ίδρυσε την Εποχή, έφευγε από τη ζωή στα 72 του χρόνια.
Τον Δεκέμβρη του 1999 στο εμβληματικό αριστερό περιοδικό της Μεταπολίτευσης, τον Πολίτη, δημοσίευε στο editorial “δια γυμνού οφθαλμού” τις σκέψεις του για τον δικό μας 21ο αιώνα.
Αφορούσε την ανάγκη για την αυτοπρόσωπη παρουσία των αριστερών στο μέλλον που έρχεται και πρέπει να το κοιτάζουν ως ιστορία, κατά τη διδαχή του Λούκατς. Πάντοτε με πνεύμα απείθειας.
Μηδέν εις το πηλίκον 10 μέρες μετά την οσμή που έπληξε νότιους δήμους του Πειραιά και κεντρικούς της Αθήνας. Και τώρα τι μέλει γενέσθαι;
Επίσημη ανακοίνωση της κυβέρνησης σχετικά με το φαινόμενο της έντονης οσμής που έπληξε αρκετούς δήμους του Πειραιά και της Αθήνας την Τρίτη 19 Μαΐου μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει και εκ των πραγμάτων δεν πρόκειται να υπάρξει. Να σημειώσουμε πάντως πως το ίδιο φαινόμενο είχε ξανασυμβεί στις 15 Απριλίου και τότε όπως και τώρα η αιτία δεν είχε βρεθεί. Όποιος πάντως, σκέφτεται όπως εγώ, πως είναι πολύ πιθανό να συμβεί πάλι αυτό το φαινόμενο, λογικά δεν σκέφτεται;
Τάσος Τέλλογλου: «Το ΚΚΕ σε μάθαινε να μην είσαι ντίβα», βιντεοσκοπημένη συνέντευξη στη Σταυρούλα Παπασπύρου
Με αφορμή την έκδοση του νέου του βιβλίου «Πατριδογνωσία», ο Τάσος Τέλλογλου μιλά για το απαρέγκλιτο πάθος της δουλειάς του και τα μεγάλα ρεπορτάζ της καριέρας του― από τη «17 Νοέμβρη» ως τις υποκλοπές.
Μετά από σαράντα χρόνια στην ερευνητική δημοσιογραφία, ο Τάσος Τέλλογλου έχει συμβάλει στην αποκάλυψη πλήθους σκανδάλων από τον χώρο της πολιτικής, της οικονομίας και του οργανωμένου εγκλήματος, συνδέοντας τ’ όνομά του με υποθέσεις όπως αυτές της οργάνωσης «17 Νοέμβρη», της Siemens, των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Οι σκέψεις της Elena Lymperopoulou για τα άνισα κοινωνικά πρότυπα που βιώνουν κι εσωτερικεύουν άντρες και γυναίκες και οι συλλογικές προσδοκίες που κουβαλάνε, από το fb
Με προβληματίζει πάντα ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Όχι οι άνθρωποι που έχουν προσωπικές καλές ή κακές εμπειρίες με άντρες ή γυναίκες, αυτό είναι απολύτως ανθρώπινο.Μόδα είναι θα περάσει αυτό με τις αφιλόξενες πλατείες.... ναι αλλά ποιοι και πότε θα τις πρασινίσουν και θα τις κάνουν ξανά φιλικές προς τους ανθρώπους; + ένα σταγονίσιο σχόλιο
Δήμητρα Βήνη. Η εικόνα της Μαρίνας Ζέας σήμερα είναι σχεδόν συμβολική για το πώς αντιμετωπίζεται πλέον ο δημόσιος παραλιακός χώρος στον Πειραιά: λιγότερο ως ζωντανό οικοσύστημα πόλης και περισσότερο ως «καθαρός καμβάς» επένδυσης, κατανάλωσης και τουριστικής εικόνας.Φαίνεται ότι ενοχλεί πολλούς που ο 82χρονος Γιωτόπουλος μετά από 24 χρόνια φυλάκιση κυκλοφορεί πάλι ελεύθερος, αλλά όχι όλους κι αυτό το βρίσκω ελπιδοφόρο για την κοινωνία μας
Για τον Γιωτόπουλο από τότε που δικαζόταν με την κατηγορία του ηθικού αυτουργού της δολοφονικής οργάνωσης της 17ης Νοεμβρίου έκλινα να συμφωνήσω με το κατηγορητήριο, βάση των στοιχείων που η κοινή μου λογική τα αξιολόγησε, κι εννοείται και βάσει της προκατάληψης που είχα εναντίον της οργάνωσης. Ναι, και παρόλο που δήλωνε συνεχώς αθώος δεν με έπεισε γιατί όλοι οι εκτελεστές συμφωνούσαν ότι αυτός ήταν ο ιθύνων νους της οργάνωσης.
Στο σήμερα, αυτό που μου βγαίνει ως δίκαιο δίχως να το περάσω από σαράντα κόσκινα, είναι η όποια απόφαση να στηριχτεί στους νόμους που έχουν σχέση με το σωφρονιστικό μας σύστημα και που αφορούν τις περιπτώσεις των ισοβίων.
