Με λίγα λόγια θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που διασταυρώθηκε η ζωή μου με το έργο του άλλοτε Νιόνιου, άλλοτε Σαββόπουλου και άλλοτε κύριου Διονύση Σαββόπουλου, από τότε που ξεκίνησε να φτιάχνεται σπυρί σπυρί από το μηδέν πάντα μέσα σε μια ακραία συναισθηματική ένταση.
Τελευταία τυχαία έπεσα στον ιστρορικό στο επάγγελμα blogger "Δύτη του Νιπτήρα" από κάτι άρθρα του γούστου μου που τα βρήκα συμπαθητικά έως και καλά. Και χθες έπεσα σε ένα άρθρο του αφιερωμένο στον Δ.Σαββόπουλο. Ο τύπος είναι φανερό ότι χρόνια πολλά τον ακούει απολαμβάνοντάς τον και τον παρακολουθούσε συστηματικά. Όπως κι εγώ δηλαδή. Παράλληλα μελετάει το έργο του σε σχέση με τη ζωή του, το σχολιάζει και το κρίνει.
Στρώθηκα λοιπόν και διάβασα διαγώνια το άρθρο του dytistonniptiron.wordpress.com/2025/10/23/ Όποιος τους θέλει αντάμα, πληρώνει ακριβά παίρνοντας μία καλή ιδέα και που για τα μέτρα μου το βρήκα πολύ καλό. Σ'αυτό παρουσιάζει τους δίσκους του Σαββόπουλου αναλύοντας ξεχωριστά ένα ένα τα τραγούδια που περιλαμβάνει το κάθε άλμπουμ του με έναν προσωπικό τρόπο όπου και έμαθα αρκετά πράματα και το φχαριστήθηκα.
Ιδού λοιπόν, όσοι πιστοί προσέλθετε.
ΚΑΙ τέσσερα τραγούδια εκπλήξεις, δωράκια από την καρδιά μου
https://youtu.be/Hu0IW6tNqtM?si=1wBn5ViWGbxyYG4O
https://youtu.be/ykN2oKhb5vA?si=9d0ZexKKA4gZzGQf
https://youtu.be/4YW4Ag9vHSI?si=BLaxEhksN9Scw5tI
https://youtu.be/ktyYcBgkuK0?si=VPUoOrlTqobiB6GT
Αχ, θυμήθηκα κι αυτά τα δύο που κάθε φορά τι ωραία που μ'ανεβάζουν... μα κάθε φορά

Δεκαπέντε θα μουν δεν θα μουν όταν με πήρε από το αυτί/καρδιά/νου και με οδήγησε, μαζί με άλλους,
λίγους στην αρχή και στη συνέχεια αυξανόμασταν και πληθαίναμε διαρκώς, σε εκείνο το μονοπάτι του με τα πολλά κι αναπάντεχα ζιγκ ζαγκ, εξ αιτίας πιο πολύ των κοινών ονείρων μας.