Ναι, υπάρχει είναι σαξοφωνίστας και το όνομα αυτού Τζον Κολτρέιν ( Χάμλετ, Βόρεια Καρολίνα, 1926 - Χάντιγκτον ή Νέα Υόρκη, 1967). Το έργο του σημάδεψε την αφροαμερικανική μουσική παράδοση στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα μολονότι το πέρασμά του από τη μουσική σκηνή ήταν σύντομο - η προσωπική του καριέρα κράτησε μόλις επτά χρόνια. Επ'ευκαιρία των εκατό χρόνων από τη γέννησή του βγήκαν στο φως οι θρυλικές ηχογραφήσεις συναυλιών του μεγάλου σαξοφωνίστα της περιόδου ’60-’64 Οι σύγχρονες τεχνολογικές δυνατότητες, η αναβίωση του βινυλίου, δίνουν τη δυνατότητα στους φίλους της μουσικής του να απολαύσουν ένα σπάνιας αξίας ηχητικό ντοκουμέντο από τον σαξοφωνίστα που καθόρισε την εξέλιξη της τζαζ.
Η ποιότητα της ηχογράφησης είναι υποτυπώδης και στη μουσική ενίοτε παρεισφρέουν συζητήσεις από τα γύρω τραπέζια, το γέλιο μιας γυναίκας, το σύρσιμο ενός απροσδιόριστου αντικειμένου. Oμως η ατμόσφαιρα ακούγεται θερμή, γεμάτη ενέργεια, όπως επιβεβαιώνουν και τα επιφωνήματα χαράς που ανταλλάσσουν οι τέσσερις μουσικοί σε αυτό το μικρό 13λεπτο ηχητικό δείγμα της σκηνικής παρουσίας τους. Ο κοντραμπασίστας Τζίμι Γκάρισον (1934-1976), βέβαια, δεν διακρίνεται καθαρά, παρά τον στιβαρό ήχο του. Ο πιανίστας Μακόι Τάινερ (1938-2020) διαθέτει μια χάρη που γίνεται εύκολα αντιληπτή, ειδικά στα σολιστικά μέρη. Ο ντράμερ Eλβιν Τζόουνς (1927-2004) εναλλάσσει με ευκολία τους ρυθμούς. Ο δε σαξοφωνίστας, ο περίφημος Τζον Κολτρέιν (1926-1967), παίζει το συγκεκριμένο κομμάτι, το «Giant Steps», με έναν τρόπο χαλαρό και ελεγχόμενο ταυτόχρονα, σαν να βρίσκεται στο απόγειο των αρμονικών εξερευνήσεών του. Αυτές θέλησε να καταγράψει με ένα απλό μαγνητόφωνο ο θαυμαστής του Κολτρέιν –και καθηγητής στο μουσικό κολέγιο Μπέρκλι (Berklee)– Φρανκ Τίμπερι (1928), από τα μέσα του 1960 έως τα τέλη του 1964, όταν ακολουθούσε τον θρύλο της τζαζ στα νάιτ κλαμπ της Νέας Υόρκης και της Φιλαδέλφειας.
ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο του Νικόλα Ζώη που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 13.10.26
Σ.Δ. Αυτά τα τέσσερα άλμπουμ του Τζον Κολτρέιν τα άκουσα αρκετές φορές τότε που ψαχνόμουνα και ανοιγόμουνα...και ναι, κάθε φορά διεγείροντας το μέσα μου, όχι μόνο με τους ρυθμούς τους αλλά και με τις μελωδίες τους, όχι μόνο με τα κανονικά κομμάτια τους αλλά και με τους αυτοσχεδιασμούς τους, το ένιωθα πιο όμορφο και σαν να κρατούσε πιο πολύ από ότι έδειχναν τα ρολόγια και σε ένα κόσμο που μεγάλωνε.
youtu.be/ John Coltrane Quartet My Favorite Things Live in Comblain-La-Tour 1965 , 1961
John Coltrane - Giant Steps, 1959
κι αυτό το εξαιρετικό που το είχα αφιερώσει και πρόσωπο με πρόσωπο και νοερά σε αγαπημένα πρόσωπα John Coltrane - A Love Supreme [Full Album] (1965)
