Υπάρχει ένα πόρισμα 4.000 σελίδων περίπου για μια υποπερίπτωση μόνο της αστυνομικής βίας, τη ρατσιστική. Σε αυτό το πόρισμα περιλαμβάνονται καταγγελίες που ξεκινούν από εξαναγκασμό μουσουλμάνων να φάνε χοιρινό και να πιουν νερό τουαλέτας, μέχρι βασανιστήρια με τανάλιες, δακρυγόνα σε κελιά και απειλές για σφαξίδια με σπασμένα μπουκάλια. Το πόρισμα είναι στα χέρια του εισαγγελέα εφετών Ισίδωρο Ντογιάκο, από πέρυσι τον Απρίλιο για τα κατ'αυτόν νόμιμα.

Υπάρχει και το δημοσίευμα του Guardian. Όπου καμιά τριανταριά συλληφθέντες καταγγέλλουν τον βάναυσο βασανισμό τους εντός της ΓΑΔΑ και έτσι ξαφνικά ένα πρωί ξυπνάμε στην ωραία ηλιόλουστη κοσμάρα μας και μας βρίσκουμε κρεμασμένους στα μανταλάκια του εξωτερικού. Τι κάνουμε ως ελληνική πολιτεία; Τον Άδωνη. Εκ προοιμίου και χωρίς έρευνα αρνούμαστε την αλήθεια του ρεπορτάζ. Η δικιά μας η αστυνομία είναι με το σεις και με το σας. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είναι ψεύτης και συκοφάντης. Για αυτό ο Δένδιας αποφασίζει (το 2012) ότι θα μηνύσει τη βρετανική εφημερίδα. Αλλά τελικά παραδόξως η μήνυση δεν έγινε ποτέ, μόνο η ιστορία ξεχάστηκε.

Υπάρχει, επίσης, ο ήχος, υπάρχει και η εικόνα. Ματατζής βαράει λυσσαλέα διαδηλωτή (την εποχή των διαδηλώσεων) στο Σύνταγμα και φαίνεται να του σπάνε δόντια. Δημοσιογράφος χάνει την ακοή του όταν τα καλόπαιδα σκάνε χειροβομβίδες κρότου εντός στοάς με πολίτες. Η Μπόλαρη τρώει το ξύλο της αρκούδας επειδή καταγράφει ΜΑΤ να βαράν διαδηλωτές. Φοιτητής Έρασμους φωτογραφίζεται μέσα στα αίματα προχθές (νταξει, οι πραγματογνώμονες του fb λένε ότι είναι τοματοπελτές) και καταγγέλει ότι ξυλοφορτώθηκε εν μέση οδώ και ενώ σήκωνε τα χέρια για να δείξει ότι είναι άοπλος, επειδή "έτσι". Ματατζής μπροστά στο υπουργείο Οικονομικών βγάζει στα μουλωχτά τη γροθιά πάνω από την ασπίδα και την κατεβάζει από πίσω στο δοξαπατρί διαδηλώτριας καθαρίστριας μπροστά του, ενώ λίγες μέρες νωρίτερα το γενικότερο ματατζηδόξυλο στις καθαρίστριες έχει γίνει πρωτοσέλιδο στους Νew York Times. Από όλους αυτούς μόνο ο ματατζής που βάραγε τη Mπόλαρη έφαγε, νομίζω, ένα οκτάμηνο. Οι άλλοι πέρασαν ΕΔΕ και μην τους είδατε.

Και το τελευταίο περιστατικό: ματ σαπίζουν στο ξύλο περιπτερά (αφού πρώτα του κάνουν το μαγαζί καλοκαιρινό) και οι αφιονισμένοι λάτρεις της αστυνομικής βίας και των αστυνομικών μυθιστορημάτων ενθουσιασμένοι από το ματατζηδόξυλο υποθέτουν και υιοθετούν φανταστικά σενάρια από την κοιλιά τους για να δικαιολογήσουν το on camera ξυλίδι του χριστιανού. Τα ματ τον πλήρωναν, λέει, με ευρώ, λίρες ή με το τυχερό λαχείο του τζόκερ, αυτός τους χλεύαζε και τους περιφρονούσε και αρνιόταν τα λεφτά τους και τότε αυτοί με βαριά καρδιά του είπαν "ένα λεπτό περιπτερά" να σε κάνουμε δεσπότη. Και τον χειροτόνησαν. Ενδιάμεσα κάπως από μόνο του ψιλοβανδαλίστηκε και το μαγαζί, αλλά εν πάση περιπτώσει το λάθος ήταν όλο του περιπτερά που, σύμφωνα με τον μύθο, αρνήθηκε τις 60 απο τις 3.60 που παίρνουν οι ένστολοι για να τον φυλάνε από ξαφνικά ξυλοφορτώματα και βανδαλισμούς.

Συμπέρασμα: έχουμε αυξημένα κρούσματα αδικαιολόγητης αστυνομικής βίας. Δεν ειναι όλοι οι αστυνομικοί άρρωστα βίαιοι, ούτε όλοι οι ματατζήδες λυσσασμένοι. Ειναι όμως πολλά, όλο και περισσότερα, τα θύματα της αυθαίρετης δράσης κάποιων απασφαλισμένων οργάνων της "τάξης" που αποθρασύνονται από το καθεστώς ατιμωρισίας τους και από την ομερτά των ΕΔΕ που λειτουργούν ως καλένδες. Η συγκάλυψη της δράσης τους είτε από συναδέλφους τους, είτε από ανωτέρους τους, είτε από βλαμμένους δεξιούληδες πολιτικούς, θαυμαστές του Ντερτιλή και των τανκς, είτε από γκρούπις του δεξιού "βαθέως κράτους", είτε από πολίτες που πιστεύουν ότι η αστυνομική βία είναι η σωστή απάντηση σε κάθε *κοινωνική* ερώτηση, είναι επικίνδυνη για όλους μας. Από τον Παπουτσή ως τον Κικίλια τα περιστατικά είναι πολλά.

Η πολιτεία όχι μόνο φαίνεται απρόθυμη να τα αντιμετωπίσει αποφασιστικά αλλά, αντίθετα, όσο πιο άχρηστος στη διαχείριση της αστυνομικής βίας είναι ο εκάστοτε υπουργός, τόσο καλύτερα επιβραβεύεται με αναβαθμίσεις που κινούνται από τη στελέχωση της world bank, ως την ανάληψη του υπουργείου Ανάπτυξης.

Τι ζητάμε ως πολίτες; Ζητάμε εκπαιδευμένους αστυνομικούς, ικανούς να κατανοήσουν ότι τους αναθέσαμε υπό όρους το μονοπώλιο της κρατικής βίας και όχι κάποιο άρρητο προνόμιο κατά βούληση αυτοδικίας. Θέλουμε συνειδητοποιημένα όργανα τάξης, όχι γκλοπατζήδες εκδικητές. Και τους θέλουμε σύντομα εκπαιδευμένους, καταρτισμένους, εξοπλισμένους, εκκαθαρισμένους από "αόμματους" διοικητές που δεν είδαν - δεν άκουσαν - δεν ξέρουν, συνειδητοποιημένους και αφοσιωμένους στο καθήκον τους και όχι στις βεντέτες τους, γιατί, αν ρίχνουν (κάποιοι, γνωστοί άγνωστοι από αυτούς) τέτοιο κικιλιόξυλο τώρα που είναι ξεφραγκιασμένοι, δε θέλω να φανταστώ τι περιπτερόξυλο θα πέσει έτσι και πάρουν -που ορθώς θα τα πάρουν- και τα αναδρομικά τους.

Φιλοθέη Βαρσάμι, 19/11/14

Διαβάζοντας το άρθρο του Θοδωρή Αντωνόπουλου (lifo)