Σε ένα κράτος όπου οι νόμοι θα ήταν φτιαγμένοι έτσι ώστε να μπορούσαν να αντιμετωπίσουν όλα όσα αισχρά κι επικίνδυνα φυτρώνουν στον χώρο του ποδοσφαίρου μας και οι νόμοι αυτοί θα εφαρμόζονταν προς κάθε κατεύθυνση από μια δικαιοσύνη που θα τολμούσε να τους εφαρμόσει, τότε αυτό πιθανόν να σήμαινε πως πάμε καλά και σε άλλους τομείς της κοινωνίας μας. Ενώ τώρα πάρτον ένα και χτύπα τον άλλον. Χάλια αδιόρθωτα. 

Γι'αυτό δυστυχώς χάνουμε συνεχώς. Ένας απλός τηλεφίλαθλος όπως εγώ, νομίζω πως αυτό που θα έχει κατά νου να προτείνω για να αρχίζουν ν'ανθίζουν σιγά σιγά τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες, όπως της Αγγλίας λόγου χάρη ή της Ισπανίας, είναι να καταργηθούν όλοι οι σύνδεσμοι όλων των ομάδων. Εκεί μαζεύονται όσα "παιδιά" είναι ικανά για οτιδήποτε, εκτός από το να βλέπουν μπάλα και να το ευχαριστιούνται όταν το παιχνίδι είναι καλό. Αυτά τα παιδιά που κυκλοφορούν στην αδιαφάνεια των ποδοσφαιρικών συνδέσμων, έχουν γαλουχηθεί με ένα και μοναδικό στόχο "νίκη με κάθε μέσον". 

Το άλλο που έχω καταλάβει είναι πως όλοι οι πρόεδροι ( που οι άνθρωποι μπίζνες κάνουν, τα συμφέροντά τους υπερασπίζονται), μα βασικά των μεγάλων ομάδων και πιο βασικά την τελευταία δεκαετία, με πίκρα το λέω, του Ολυμπιακού, έχουν αυτούς τους συνδέσμους, αυτές τις θύρες, ως το μακρύ τους χέρι. Και επίσης πως είναι τριτεύων ζήτημα γι'αυτούς, αν οι φίλαθλοι πάνε στο γήπεδο. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι κάθε χρόνο η πώληση των εισιτήριων για όλες τις ομάδες σημειώνει πτώση. Για να γεμίζουν όμως τα γήπεδα θα πρέπει ο χι φίλαθλος να νοιώθει ότι το πρωτάθλημα παίζετε στα ίσα, δεύτερον, ότι τα παιχνίδια έχουν μία ποιότητα που θα τον χαροποιούν και τρίτον ότι δεν κινδυνεύει η ζωή του πηγαίνοντας στο οποιοδήποτε γήπεδο.

Επιπλέον θα πρέπει οι Έλληνες ποδοσφαιριστές να γίνουν η πλειονότητα σε κάθε ομάδα, για να μπορεί ο κάθε φίλαθλος να νοιώθει ένα με την ομάδα του. Ίσως τότε αρχίσει ο κόσμος σιγά σιγά να επιστρέφει στα γήπεδα. Αν μας προκύψει κάτι τέτοιο, τότε υπάρχει το ενδεχόμενο να αρχίσουμε να βλέπουμε και το ελπιδοφόρο φως στο βάθος του γνωστού τούνελ. Ως ποδοσφαιρόφιλος θέλω πολύ να συμβούν όλα αυτά στον χώρο του ποδοσφαίρου. Και ως φορολογούμενος πολίτης δε θέλω πια τις χασούρες των Ανώνυμων Εταιρειών που είναι οι ομάδες, να τις πληρώνω εγώ. Θα πρέπει κάποια στιγμή οι φορολογούμενοι να σταματήσουμε την αλλοιθωρίζουσα Πολιτεία να έχει ως χαϊδεμένα της τις ομάδες και τις τράπεζες. 

Τα τελευταία ποδοσφαιρικά συμβάντα, αν τους δώσεις σημασία, αρχίζεις να τα σκέφτεσαι και είσαι στα καλά σου, θα σου μαυρίσουν την ψυχή για μια ακόμα φορά. Με χιούμορ ξεπερνιόνται κάπως. Ο Γιώργος Μανετάκης έγραψε στην Εφημερίδα των Συντακτών το άρθρο "Συγγνώμη κύριε, ποιος είστε". Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί το άρθρο και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα σας εκτονώσει ( με την καλή έννοια). Επιπροσθέτως θα έχετε την ευκαρία ν'ακούσετε και το τραγούδι με τη Στανίση, από όπου δανείστηκε ο αρθρογράφος τον τίτλο του άρθρου αυτού.