Να κάθεσαι όσο το δυνατόν λιγότερο», έγραφε στο «Ιδέ ο άνθρωπος» συμπυκνώνοντας τις θεμελιώδεις αρχές της φιλοσοφίας του. «Να μην εμπιστεύεσαι κανέναν στοχασμό που δεν γεννήθηκε στο ύπαιθρο και σε ελεύθερη κίνηση –και όπου δεν συνεορτάζουν οι μύες. Όλες οι προκαταλήψεις προέρχονται από τα εντόσθια. Η καθιστική ζωή- το έχω ξαναπεί- είναι η κατεξοχήν αμαρτία ενάντια στο Άγιο Πνεύμα».
Τι είναι οι Σούφι; Μία μυστικιστική αίρεση του ισλαμισμού που γεννήθηκε στην σιιτική Περσία και έπιασε ρίζες κι εξαπλώθηκε στην σουνιτική Οθωμανική αυτοκρατορία και προπάντων στη Μικρά Ασία και την ευρύτερη Μακεδονία και Θράκη. Όταν άκουσα την παρουσίαση των Σούφι από την Μαρία Ευθυμίου αναρωτήθηκα γιατί ήμουν τόσο σίγουρος πως αν όπως είμαι τώρα ζούσα εκείνους τους αιώνες στη Μ.Ασία, και Σούφι θα ήμουν. Και το άλλο, η σκέψη που σαν αστραπή πέρασε από το μυαλό μου, ιδού καλέ, η περιρρέουσα των δικών μας ρεμπετών ήταν σούφικη. Για μένα είναι ολοφάνερο ότι ανάμεσα στους Έλληνες Χριστιανούς που ήρθαν από εκείνα τα μέρη το '22 υπήρχαν και αρκετοί που είχαν επηρεαστεί από τους Σούφι, όχι μόνο μουσικά αλλά γενικότερα ως προς τον τρόπο της ζωής τους μέσα από τις παρεΐστικες σχέσεις τους.
Δημήτρης Δημαρέλος. όπως τον χαρακτήρισε η Λητώ Κατακουζηνού όταν τον γνώρισε. Προκαλούν σίγουρα ευχάριστη εντύπωση οι εν λόγω χαρακτηρισμοί για τον άνθρωπο που έγραψε τον «Επαναστατημένο Άνθρωπο», και που ανέδειξε την ελευθερία ως το αιθέριο έλαιο της ανθρώπινης ύπαρξης.
Συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης, φιλόσοφος, πολιτικοποιημένος (με ουσιαστικό τρόπο), ο Καμύ αποτελεί σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα πνεύματα του 20ου αιώνα. Άφησε πίσω του αριστουργήματα, μεταξύ των οποίων είναι ο «Ξένος», η «Πανούκλα», «Ο μύθος του Σίσυφου» και η «Πτώση», και με κάθε του έργο κλόνισε κάθε λογής στερεότυπα, είτε προσωπικού είτε κοινωνικού επιπέδου – ή, μάλλον, και των δύο ταυτοχρόνως.
Ποιες, είπαμε, ότι είναι οι ερωτήσεις;
Μια καλή κίνηση του δημάρχου Χρ.Βρεττάκου είναι η καθιέρωση συναντήσεων των επικεφαλής των Δημοτικών Παρατάξεων που γίνονται κατά τακτά διαστήματα στο γραφείο του. Σ'αυτές, οι επικεφαλής συζητάνε χαλαρά τα διάφορα θέματα που βάζει στο τραπέζι ο δήμαρχος, θέματα που τα περισσότερα απ'αυτά θα συζητηθούν και θα μπουν σε ψηφοφορία σε κάποιο από τα επόμενα Δημοτικά Συμβούλια, εφ'όσον φυσικά δεν γίνουν με τον νόμιμο, αλλά αντιδημοκρατικό τρόπο της "δια περιφοράς. Γι' αυτές τις συναντήσεις με τα ολοφάνερα πλεονεκτήματα το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι χρειάζεται προσοχή ως προς τα όριά τους, διότι εύκολα παντού και πάντοτε ο ολιγαρχικός τρόπος λειτουργίας υποκαθιστά τον δημοκρατικό και στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι και τόσο δύσκολο να μετατραπούν οι δημ.σύμβουλοι σε εκτελεστικά όργανα αποφάσεων που ήδη έχουν παρθεί ερήμην τους.
Φαίνεται και στα ελληνοτουρκικά αυτό στο οποίο θριάμβευσε ο Τραμπ, αν και θεμελίωσε ο Πούτιν. 
Γιάννης Πανταζόπουλος: