Πολιτιστικές/πολιτισμικές ειδήσεις

Πολιτιστικές/πολιτισμικές ειδήσεις (35)

popaganda8Mια γυναίκα παίζει βιολοντσέλο με τα μάτια ερμητικά κλειστά, ενώ γύρω της εκατοντάδες άνθρωποι διαδηλώνουν.

Το πρόσωπό της είναι συσπασμένο, σαν να προσπαθεί να συγκεντρωθεί στη μουσική και ταυτόχρονα να αντέξει όσα συμβαίνουν γύρω της.

Λίγο πιο πέρα, ένας νεαρός μαέστρος διευθύνει τους μουσικούς με την ένταση που θα περίμενε κανείς να δει σε μια μεγάλη αίθουσα συναυλιών που έχει βελούδινα καθίσματα, χρυσά θεωρεία και κοινό με βραδινά ρούχα.

Στην πραγματικότητα όμως γύρω της υπάρχουν πανό, συνθήματα, αστυνομικές δυνάμεις και δακρυγόνα.

afb21Όταν πιάνω τη σκούπα, ο Λόρκα αποσύρεται οικειοθελώς στο κλουβί του, από οποιοδήποτε σημείο του σπιτιού. Δεν χρειάζονται διαπραγματεύσεις. Έχει τους δικούς του κανόνες για την οικιακή τάξη.
 
Με τις παντόφλες, όμως, οι κανόνες καταργούνται.
 
Αρπάζει τη μία και αρχίζει η γνωστή καταδίωξη γύρω από το τραπέζι. Έχει υπολογίσει τις αποστάσεις, τις στροφές, την αδυναμία μου να τον προλάβω. Αν καταφέρω να του κόψω τον δρόμο, με κοιτάζει με δυο τεράστια, αθώα, αλλόκοτα μάτια και υποχωρεί με την όπισθεν, χωρίς στιγμή να πάρει το βλέμμα του από πάνω μου.
 
Εγώ προσπαθώ να μη γελάσω.
 
Αν διαπιστώσει πως δεν υπάρχει διέξοδος, αφήνει την παντόφλα στο πάτωμα. Μια άνευ όρων παράδοση, με όλη την αξιοπρέπεια ενός ηττημένου στρατηγού.
xorosΑνέκαθεν εισέπραττα θαυμαστικά επιφωνήματα για την εργασία μου νομίζοντας όλοι πως αυτό που κάνω είναι μια απλή διασκεδαστική διεκπεραίωση που δεν υπόκειται σε ωράριο και συνήθεις εργασιακές συνθήκες.
Εν μέρει ίσως να είναι έτσι.
 
 
Σίγουρα είναι ένα επάγγελμα που το επιλέγεις συνειδητά γιατί σ ο υ α ρ έ σ ε ι. Το απολαμβάνεις γιατί τ ο θ ε ς αλλά δεν είναι το τυπικό επάγγελμα που κάνεις με συγκεκριμένο ωράριο και την οικονομική ασφάλεια που παρέχει μια θέση σε δημόσιο ή άλλης μορφής ιδιωτικού χώρου.
 
 
Είμαστε καλλιτέχνες μιας κατώτερης τέχνης στην κοινωνική υπόληψη αλλά και στη νομική αντιμετώπιση των επαγγελμάτων.
Είμαστε καλλιτέχνες που χρειαζόμαστε πολλά χρόνια σκληρής εκπαίδευσης με μικρή διάρκειας σταδιοδρομία και οι χειρότερα αμειβόμενοι από τους ομότιτλους των άλλων τεχνών.

lifo102Χρήστος Παρίδης. Οι γκαλερί της οδού Πολυδεύκους ανοίγουν όλες μαζί για τη νέα σεζόν, την 1η Οκτωβρίου, και γίνονται σημείο αναφοράς για κάθε φιλότεχνο.

Ανάμεσα στoυς καλλιτέχνες που εκτίθενται ξεχωρίζουν η παραγνωρισμένη Ελληνίδα ζωγράφος Ρίκα Πανά, ένας από τους πιο διορατικούς καλλιτέχνες της εποχής μας, ο Tishan Hsu, και η Ρουμανοαμερικανίδα γλύπτρια Andra Ursuța.

Για μια ακόμα φορά, την 1η Οκτωβρίου, οι τρεις γκαλερί –Sylvia Kouvali, The Intermission, Ramiken– της οδού Πολυδεύκους στην περιοχή του Αγίου Διονυσίου, λίγα μόλις μέτρα από το λιμάνι, ανοίγουν τη φθινοπωρινή περίοδο μαζί και προσκαλούν όσους και όσες ενδιαφέρονται να δουν τις νέες τους εκθέσεις, ενώ φέτος προστέθηκε εκτάκτως ακόμα μία γκαλερί, η Two Boots.

Δεν στήνουν απαραίτητα ένα μεγάλο πάρτι για την έναρξη της σεζόν, ωστόσο προσπαθούν κάθε φορά να συντονιστούν ώστε να κάνουν τα εγκαίνια της εκάστοτε νέας τους έκθεσης την ίδια μέρα, ώστε το κοινό τους να έχει την ευχέρεια, κατεβαίνοντας στον Πειραιά, να επισκεφτεί και τις τρεις.

faa126Γεννήθηκα στον Πειραιά, σε νεοκλασικό σπίτι. Μεγάλωσα σε δύο άλλα σπίτια, επίσης νεοκλασικά, στον Πειραιά. Δύο υπέροχα σπίτια. Μετά πήγαμε στην Αθήνα, σ’ ένα σπίτι πάλι νεοκλασικό και μετά σ’ ένα του Τσίλλ\ερ. Για μένα σπίτι ήταν μόνο το νεοκλασικό. Δεν μπορώ να πω πως μου άρεσαν όλα αυτά τα σπίτια απολύτως.

Δεν θα ’μουν ακριβής αν έλεγα κάτι τέτοιο. Με γοήτευαν και κάτι μ’ απωθούσε συγχρόνως. Εζύμωναν ακόμη ψωμί σ’ αυτά τα μέγαρα οι δούλες.

Όταν αργότερα άρχισαν να τα γκρεμίζουν ένα ένα, τότε αισθάνθηκα ότι ξηλώνουν τη ζωή μου. Ήταν κάτι παραπάνω από αισθητική διαμαρτυρία αυτό που αισθανόμουν. Ήταν ξαφνικοί θάνατοι στενών φίλων.
faa112Της Κυριακής Αγγελοπούλου στο "Παιδιά του Πειραιά", από το fb. Τι ρετσίνα κεχριμπάρι, ταβερνιάρη, ταβερνιάρη!.. 
Το κρασί ήταν το νούμερο ένα κριτήριο της παλιάς ταβέρνας. Μερικοί ταβερνιάρηδες είχαν δικά τους αμπέλια και ο κράσος τους ήταν περιζήτητος. Άλλοι φέρνανε ξανθή ρετσίνα από τα Μεσόγεια και το Μενίδι. Το αγνό κρασί ήταν πόλος έλξης δυνατότερος κι από τον νοστιμότερο μεζέ. Οι κρασοπατέρες δεν πήγαιναν στην ταβέρνα για να φάνε, αλλά για να πιούν. Ένα στουμπιστό κρεμμύδι και μερικές θρούμπες ήταν για κείνους το εκλεκτό έδεσμα, που συνόδευε το κατοστάρι, το καρτούτσο, τη μισή. Εννοείται πως το κρασί πινόταν ανέρωτο και όσοι έκοβαν τη ρετσίνα με Σάριζα, περιφρονούνταν ως σαχλέ ολέδες και μπεκρήδες του γλυκού νερού.

lifo85Νίκος Μαστροπαύλος. Μεγάλα καζάνια με κοχλαστό ζωμό και γενναίες μερίδες κατσικίσιου κρέατος, ρεβιδάθα, πιλάφι, κρασί, χορός: τα πανηγύρια στο Αιγαίο είναι η κορύφωση του ελληνικού καλοκαιριού.

Γύρω από τις καλοστρωμένες τάβλες, οι μικρές σφιχτοδεμένες κοινότητες, που οι ζωές τους ταξιδεύουν στις κορυφές των κυμάτων καταμεσής της μεγάλης θάλασσας, αποκαλύπτουν τα βάθη της ψυχής τους και επιδεικνύουν με το πλέον χαρμόσυνο ξεφάντωμα τη συλλογική ταυτότητά τους, μοναδική σαν δακτυλικό αποτύπωμα ή ραχιαίο φτερό δελφινιού.

kathimerin38Υπήρξε μια εποχή που τα βιβλιοπωλεία αφιέρωναν ολόκληρα ράφια στη «γυμναστική του μυαλού» («brain fitness»), παρότι η εν λόγω ορολογία δεν είχε καθιερωθεί. Συλλογές από σταυρόλεξα, παιχνίδια σουντόκου και μνήμης, αργότερα βιβλία ζωγραφικής για ενήλικες.

Oπως σημειώνει σε μακροσκελές άρθρο της η Washington Post, παρότι έως τώρα δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία για να υποστηρίξουν τα πρακτικά οφέλη των εν λόγω δραστηριοτήτων, η νευροεπιστήμη έχει αρχίσει να ξεχωρίζει μια σειρά από δραστηριότητες που βοηθούν τον εγκέφαλο: εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας, ενασχόληση με κάποιο μουσικό όργανο, βάδισμα, μια νέα δεξιότητα. Ωστόσο, εάν αυτές οι εμπειρίες ενισχύουν τον εγκέφαλο, θα μπορούσαν άραγε να συνδυαστούν σε κάτι πιο στοχευμένο; σε μια «προπόνηση» σχεδιασμένη ειδικά για το μυαλό;

faa51Στον  49ο  όροφο  κάθονται πέντε  αμίλητες  σκιές. Είναι τα φαντάσματα  του Δημήτρη  Πικιώνη*, του  Τάκη  Ζενέτου*,  του Αρη  Κωνσταντινίδη* του  Αριστομένη  Προβελέγγιου*  και  του Αλέξανδρου Τομπάζη*.  Στην προηγούμενη  ζωή  τους υπήρξαν  αρχιτέκτονες. Ένας γερανός αναβοσβήνει κόκκινα φώτα πάνω από το εργοτάξιο.

Πρώτος  σπάει    τη σιωπή   του  ο Πικιώνης 

-Ντουμπάι  γίναμε .. 

- Επιτέλους  για  να  μπορεί  η Αθήνα  να κοιτάζει  αφ’ ΄υψηλού   τα προβλήματά  της, απαντάει    πικρόχολα  ο Προβελέγγιος. 

-Και  τι περίμενες δηλαδή  Δημήτρη; Να μαζέψει  ο Λάτσης πήλινα κεραμίδια, ακροκέραμα  από  νεοκλασικά  και  σπασμένα κιονόκρανα  για  να αποκτήσει  ο πυργος  ταυτότητα; ρώτησε  ο Ζενέτος συμπληρώνοντας.  Ας μην είμαστε αρνητικοί

xalaand2Από «μηχανή των γκολ» σε ένα παγκόσμιο πολιτισμικό φαινόμενο και ποπ είδωλο της Gen Z.

Στον αγωνιστικό χώρο ο Χάαλαντ είναι το απόλυτο σύμβολο αποτελεσματικότητας.

Το ύψος, η δύναμη, η ταχύτητα και η ικανότητά του στο σκοράρισμα δημιούργησαν την εικόνα ενός ποδοσφαιριστή «ρομπότ». Όμως η δημοφιλία του δεν βασίζεται μόνο στα γκολ. 

Σελίδα 1 από 3