Διηγήματα (225)
"Η ντροπή ντροπή δεν έχει", διήγημα της Ελένης Νανοπούλου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κι όμως να ντρέπεσαι για την ντροπή σου βασανιστικό γίνεται καμιά φορά. Το δεκατριάχρονο κορίτσι με το ποδήλατο έπαιρνε την στροφή για το σχολείο καθημερινά χωρίς να κοιτάξει απέναντι τα τρία αδελφικά σπίτια με τις ωραίες κοπέλες -ξαδέλφες- σε ηλικία γάμου. Τι δουλειά είχε με τις μεγάλες, τι να πει, μόνο κλεφτά να τις θαυμάζει μπορούσε. Αν, βέβαια, ερχόταν κατά μέτωπο μια καλημέρα το πρωί, ένα γειά σας το μεσημέρι, τα έλεγε, αναγκαστικά. Αλλά και με τους άλλους χωριανούς απέφευγε τα πολλά πολλά.
Πρέπει να βιαστώ ( διήγημα της Ζέτας Κουντούρη)
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Ξέρω πως κάποια στιγμή θα το κάνω. Θα διαλέξω μια αφέγγαρη νύχτα του Σεπτέμβρη, στα τέλη του καλοκαιριού, με το κύμα να σκάει με δύναμη πάνω στα βράχια της παραλίας, εκεί όπου βρίσκεται το σπίτι μας. Θα τον έχω αφήσει να φύγει ήρεμος, χωρίς να έχει προηγηθεί ένας από τους συνηθισμένους καβγάδες μας, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς μειώνονται και πάνε. Θα τον έχω μάλιστα αφήσει να ελπίζει, για να μην πω να είναι σίγουρος, πως θα υποχωρήσω και θα του δώσω τελικά το διαζύγιο που τόσο πολύ ποθεί. Και μάλιστα, με τους όρους που ο ίδιος επιθυμεί. Οι κόρες μου θα κοιμούνται χαρούμενες κι αμέριμνες στο παιδικό τους δωμάτιο, αφού θα τις έχει φιλήσει και θα έχει παίξει μαζί τους, όπως το συνηθίζει τον τελευταίο καιρό.
Η ψυχή του θα γίνει θάλασσα. Κάθε Κυριακή, ανεβαίνει στην ταράτσα, απλώνει ασπρόρουχα και ψιθυρίζει στιχάκια, της Χαριτίνης Ξύδη, από το fb
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Δουλεύει οικοδομή. Καπνίζει αρειμάνια, στον δρόμο της επιστροφής, εξοντωμένος από το επικίνδυνο κάτεργο της εργασίας του.
Του αρέσει να χαζεύει τις εισόδους στα μπορντέλα, Τρούμπα και Φυλής, αλλά δεν μπαίνει μέσα.
Κάποτε, έκανε βόλτα, Σαββατόβραδο, Σόλωνος, Συγγρού, λεωφόρο ΝΑΤΟ. Πίνει καμιά ρακή, αραιά και πού, στα καφενεία της Μιχαήλ Βόδα.
Αγοράζει λαϊκό λαχείο.
Στο προσκεφάλι του έχει το εικόνισμα της Παναγίας.
Παλαιότερα, έκανε άλλη δουλειά. Καθάριζε τα φτωχά μνήματα στο Σχιστό. Πέντε κομμάτια μαρμαρόπλακα, ένας σταυρός, δύο γεράνια.
Χαριτίνη Ξύδη: Mνήμη Κωστή Παπαγιώργη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κωστής Παπαγιώργης (Νεοχώρι Υπάτης, 20 Νοεμβρίου 1947- Αθήνα, 21 Μαρτίου, 2014). Τα έργα του biblionet.gr
Είχαμε πιει πολύ όταν φτάσαμε στο ΚΤΕΛ. Πήραμε το λεωφορείο. Στην Εθνική μέτραγε τις πινακίδες τη μία μετά την άλλη· ντόμινο. Στο τέλος τις μπέρδεψε τον πήρε ο ύπνος έγειρε το κεφάλι του στα γόνατά μου. Κάποτε αναστέναζε μπορεί και να έκλαιγε μετρούσε ακόμη πινακίδες δυσκολευόμουν να τον κοιτάξω ήμουν κι εγώ ζαλισμένη. Στον ύπνο του έλεγε ονόματα από χωριά· νόμιζε πως ήταν Κυριακή.
Χάραζε όταν μπαίναμε στους Ψαράδες· ξύπνησε απότομα εδώ ήταν το πατρικό μου, είπε· να δες. Και είδα.
Πηγαίνοντας παραμονή πρωτοχρονιάς σε μια κρύα γιορτή, της Olia Lazaridou, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η πιο μεγαλη ωρα ειναι τωρα, σιγοτραγουδαω απο μεσα μου πανω στο μηχανακι,μεσα στο ελαφρυ χιονονερο, πηγαινοντας παραμονη πρωτοχρονιας σε μια κρυα γιορτη.
Φοβαμαι πως ουτε μια πενια της προκοπης δε θαχει, ουτε μια γυροβολια, ουτε ενα τραγουδακι ωραιο, μονο αυτα τα συνηθισμενα φριχτα αλφα :Ανία …Αγωνία… Ανοησία…
Τι ηταν αυτο που μ εκανε να σταματησω το μηχανακι στη μεση του δρομου, να μαζεψω αυτο το συγκεκριμενο βρεγμενο απ το χιονονερο χαρτακι, το μκροσκοπικο, το διπλωμενο στα δυο….Να το ξεδιπλωσω και να διαβασω:
Η ΦΑΤΝΗ ΤΗΣ «ΣΕΧΡΑΖΑΤ» του Θωμά Κοροβίνη - στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο - από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
-Ως φόρο τιμής στο θείον πνεύμα της εξουσιαστικής "κανονικότητας" και ως ένθερμος διά βίου οπαδός της αναδημοσιεύω χριστουγεννιάτικο διήγημά μου (Δεκέμβριος 2013) από την συλλογή μου "ΤΙ ΠΑΘΟΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ"(2019).
Κάνοντας να μπω φουριόζικα στο μαγαζί έδωσα μια γερή κουτουλιά στην κάσα της εξώπορτας. Και να ένα καρούμπαλο! Δεν έφταιγα μόνον εγώ, μ’ έσπρωξε άτσαλα κι ένας της παρέας, ο Λάκης ο «Φερέγγυος», -απ’ την καυχησιά του τού βγήκε το παρατσούκλι, έκανε όλο τον άνθρωπο της μπέσας και της φερεγγυότητας, ενώ ήταν ένας…… -Σιγά, ρε Λάκη, με σακάτεψες! ούρλιαξα.
Ευτυχώς προλάβαμε και διαβάσαμε τον συγγραφέα Η Χ. Παπαδημητρακόπουλο, που πέθανε χθες Παρασκευή
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο συγγραφέας διηγημάτων, δοκιμιών και κριτικών κειμένων Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 94 ετών το βράδυ της Παρασκευής 29 Νοεμβρίου.
Ο Ηλίας Παπαδημητρακόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1930, και πέρασε εκεί τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια.
Μετά τον θάνατο του δικηγόρου πατέρα του το 1943, η οικογένειά του πέρασε δύσκολες ημέρες. Όπως έγραψε ο ίδιος αργότερα, από ανάγκη σπούδασε στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή Θεσ/νίκης.
ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ Β.: "Δεν βρίσκεις κάποιον με λίγο πιο πολύ πνευματικότητα; ". Αυτό που δεν κατάλαβε ήταν ότι εγώ απλώς ήθελα ωμό σεξ.
Είχα μία κύστη κάτω από το δεξί βυζί, πάω λοιπόν σε κάποια δερματολόγο που μου σύστησε ο πατέρας μου ως εξαιρετική. Η κυρία τάδε ήταν πεπεισμένη ότι ήμουν πρεζάκι, και μου είπε " Σνιφάκι; Σνιφάκι;". Σε είπαν σνιφάκια;" με ρώτησε η αγανακτισμένη η φίλη της ξαδέλφης μου.
Μετά η κυρία τάδε με ρώτησε "Πόσων χρονών είσαι;" και μου είπε ότι είδε ένα πελατάκι της, όπως τον αποκάλεσε , κάτω από ένα σεντόνι, νεκρό. Τρελαινόμουνα για τις συναντήσεις μας.
Μια παγανιστική δοξασία της θεσσαλικής επαρχίας που βγάζει τις γάτες κινηματικές, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Κάθε χρόνο, την προτελευταία νύχτα του Οκτώβρη, σε ένα χωριό ψηλά στο ανατολικό Πήλιο πάνω από την Τσαγκαράδα, έναν οικισμό κρυμμένο σε ένα καταπράσινο λαγκάδι με απότομες πλαγιές, μαυροχώματα χωράφια και δάση από οξιές, συμβαίνει το εξής παράδοξο: μόλις σημάνουν μεσάνυχτα, οι γάτες του χωριού εγκαταλείπουν τις φλοκάτες του τζακιού, τα κεραμίδια των σκεπών και τη θέρμη των καμινάδων, ξεγλιστράνε από σπίτια και αυλές και μαζεύονται στην άκρη του οικισμού, σε μια πέτρινη βρύση όπου όψιμες πυγολαμπίδες κάνουν το νερό να λαμπυρίζει με ζαλισμένα χρώματα.
ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ: Το βιβλίο του μήνα "Η πτήση των ψαρονιών" του Τζόρτζιο Παρίζι
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η ιστορία που αφηγείται ο κορυφαίος Ιταλός θεωρητικός φυσικός Τζόρτζιο Παρίζι (Νόμπελ Φυσικής 2021) στο βιβλίο του “Η πτήση των ψαρονιών – Ο θαυμαστός κόσμος των πολύπλοκων συστημάτων” (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης) αναφέρεται στην περιπέτειά του στον κόσμο της επιστήμης.
Το ολιγοσέλιδο αφήγημά του συνδυάζει αυτοβιογραφικά στοιχεία με σημαντικά επεισόδια της επιστημονικής του διαδρομής. Εκφράζει επίσης την αγωνία του να μεταδώσει, σε όσο περισσότερους ανθρώπους γίνεται, την καθοριστική σημασία της επιστήμης στη ζωή και στον πολιτισμό μας.