Τρύφων Μπεκετιάδης

Τρύφων Μπεκετιάδης

fab69Η έντονη οσμή λίγες ημέρες πριν που προσομοίαζε με «γκάζι» και αναστάτωσε πρόσφατα το παραλιακό μέτωπο και τα νότια προάστια της Αττικής, προκαλώντας μπαράζ κλήσεων στις αρχές και έντονη ανησυχία στους πολίτες δεν ήταν αρκετή να κουνήσει φύλλο στις αρμόδιες αρχές του Πειραιά

Συνηθισμένοι στη βρώμα οι δημοτες του ευρύτερου Πειραιά δεν ανέμεναν να γίνει θέμα καθώς έχουμε αναπτύξει ανοσία στην αδιαφορία της πολιτείας για τη δημόσια υγεία της πίσω αυλης της Αττικης

Αντίθετα, στο Παλαιό Φάληρο και τη Νέα Σμύρνη, όπου ο αέρας η ίδια μυρωδιά προκάλεσε σοκ και πανικό και προβλήθηκε τις πρωτες ώρες από τα μέσα ως πρόβλημα αυτών των περιοχών.

giotopoulosΜε αφορμή την αποφυλάκιση Γιωτόπουλου, που εξέτισε 24 χρόνια κάθειρξης, ακούγονται διάφορα περί "ισοβίων που πρέπει να είναι ισόβια" σε συνάρτηση με τις πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε, υπονοώντας ότι 24 χρόνια δεν είναι αρκετά και ότι θα έπρεπε να μείνει μέχρι το τέλος του βίου του στη φυλακή.
 
 Δεν θα σχολιάσω διερωτώμενος αν έχουν οι υποστηρικτές τέτοιων απόψεων πλήρη επίγνωση για τι ακριβώς μιλάμε, επισημαίνω μόνο ότι η ανώτατη διάρκεια παραμονής στη φυλακή, ανεξαρτήτως εγκλημάτων και ποινών, είναι κατά τον νόμο 25 χρόνια, ακολουθώντας τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου του Στρασβούργου που στις υποθέσεις Vinter και άλλοι κατά Ηνωμένου Βασιλείου και Kafkaris κατά Κύπρου έκρινε ότι μια ποινή ισόβιας κάθειρξης παραβιάζει το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ (απαγόρευση βασανιστηρίων και εξευτελιστικής μεταχείρισης) αν ο καταδικασθείς δεν έχει καμία πραγματική προοπτική αποφυλάκισης και καμία δυνατότητα επανεξέτασης της ποινής του.

lifo64ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ,  όσα χρόνια ζω, δεν είδα  στους θώκους των μεγάλων δυνάμεων, ταυτόχρονα, τόσους δικτάτορες και δολοφόνους. Οιονεί και καθαρόαιμους. Και ποτέ πριν δεν είχα την αίσθηση ότι ο πλανήτης έχει καταληφθεί από μια ορμή θανάτου. Να στουκάρει πάνω στο αδιανόητο και να τελειώνει.

Πώς το Ισραήλ που έχει υποστεί στο πετσί του το μεγαλύτερο έγκλημα της ανθρωπότητας, διαπράττει τέτοιες φρικαλεότητες στην Παλαιστίνη, επαναλαμβάνοντας το άγος της Σάμπρα και Σατίλα;*  

iefimerida3Το πρόβλημα της αντιπολιτευτικής αναξιοπιστίας ξεκινάει από τον εκπεφρασμένο εκλογικό στόχο: «Να νικήσουμε τη Ν.Δ.! Να διώξουμε τη Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη!».

Μπορεί η σχέση τους να είναι εκ των πραγμάτων ανταγωνιστική, αλλά Ανδρουλάκης και Τσίπρας συγκλίνουν σε αυτό: το βασικό πολιτικό τους μέλημα είναι η ανατροπή του Μητσοτάκη. Και οι δύο σφάλλουν, αλλά ο πολιτικός φανατισμός τους δεν τους επιτρέπει να το δουν.

epoxi33Δημήτρης Σκλάβος. Ο Στάθης Γκότσης με  μακρά προϋπηρεσία ετών στη μουσειακή εκπαίδευση, αρχικά στο Κέντρο Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του υπουργείου Πολιτισμού και στη συνέχεια στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, είναι αναμφίβολα άριστος γνώστης του ρόλου ή, καλύτερα, των πολλών ρόλων  των μουσείων, στην εποχή μας.

Όμως, στο βιβλίο του «Μουσείο, εκπαίδευση και κοινωνία»που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τόπος, ως συγγραφέας, δεν καταθέτει μόνο την επαγγελματική του εμπειρία αλλά, με επιστημονική εγκυρότητα, κριτικό πνεύμα  και ευαισθησία απέναντι στο συλλογικό, επιχειρεί  μια επιπλέον γενικότερη θεωρητική διερεύνηση της λειτουργίας των  μουσείων, εστιάζοντας στη συμμετοχή τους, ως θεσμοί,  στη διάχυση της γνώσης  σε ευρεία ακροατήρια.  

fab44Σπανίως «τσιμπάω» από τον τίτλο ενός βιβλίου, πόσο μάλλον από τον υπότιτλο.
 
Το πιο πρόσφατο βιβλίο του δημοσιογράφου Τάσου Τέλλογλου, που κυκλοφόρησε πριν από μόλις τέσσερις ημέρες από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο», εντάσσεται σε αυτό το «σπανίως».
 
Παρότι μπορούσα να ψυχανεμιστώ την ειρωνική και συνάμα μελαγχολική χροιά του τίτλου –«Πατριδογνωσία»-, δεν με ιντρίγκαρε τόσο όσο ο υπότιτλος: «Ιστορίες ενός εμμονικού».
elliniko1....μέσα στα καθημερινά επίκαιρα, με τα περισσότερα να εφευρίσκονται περιθωριοποιώντας τα σοβαρότερα..., ξεχνάμε ή αδιαφορούμε για άλλα σημαντικά που μπορεί να συμβαίνουν δίπλα μας, ή να περνάμε από κοντά τους χωρίς να τους δίνουμε σημασία...., μόνο ίσως κάποια στιγμιαία βλέμματα....
Για την υψηλότητα του κτίσματος του Ελληνικού και την θέση του στο αστικό τοπίο κόβοντας
την ακτογραμμή στην "απ' εδώ" και στην "απ' εκεί" (hereness & thereness όπως συνηθίζουν να λένε οι Βρετανοί Αρχιτέκτονες Τοπίου...),
τον Σαρωνικό στα δύο
και ολόκληρη την οπτική του Αττικού χώρου πάντα στα δύο (από όπου και να κοιτάς...),

tvxs2Με τον βραβευμένο το 2004 με Νόμπελ φυσικό Ντέιβιντ Γκρος, μίλησε το Live Science, σχετικά με την προσπάθεια ενοποίησης των θεμελιωδών δυνάμεων της φύσης και το γιατί η ανθρωπότητα ίσως «να μην ζήσει για να δει μια τέτοια θεωρία».

 

Όταν ο θεωρητικός φυσικός Ντέιβιντ Γκρος ήταν 13 ετών, έλαβε ένα αντίτυπο ενός δημοφιλούς επιστημονικού βιβλίου, «The Evolution of Physics» (Cambridge University Press, 1938), υπογεγραμμένο από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν.

kathimerini84Αν αναζητήσει κανείς στο Google ειδήσεις σχετικές με την ανάρτηση του Νίκου Ανδρουλάκη για την τετραήμερη εργασία, πιθανό να βρει περισσότερα άρθρα που αναπαράγουν τις αντιδράσεις των αντιπάλων του παρά σοβαρές αναλύσεις της ίδιας της πρότασης. Ο λόγος είναι ότι η αναφορά στην τετραήμερη εργασία ενοχλεί πολλούς, όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά για στρατηγικούς. Προς μεγάλη απογοήτευση (κυρίως) της κυβέρνησης, επιτέλους ο Νίκος Ανδρουλάκης παρουσίασε μια καλή ιδέα! Αγουρη, παρακινδυνευμένη, όχι ιδιαίτερα μελετημένη, αλλά πάντως ιδέα που ξεφεύγει από τη συνήθη ενδοσκοπική γκρίνια του κόμματός του και αγγίζει πολιτικά ζητούμενα της εποχής.

fab31Ο Ιταλός φιλόσοφος είπε κάποτε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδιναν σε όλους φωνή — αλλά έσβηναν τη γραμμή μεταξύ γνώσης και γνώμης.
 
Εκείνη την εποχή, πολλοί προσβλήθηκαν.
 
Κάποιοι τον αποκαλούσαν ελιτίστικο. Άλλοι πίστευαν ότι περιφρονούσε τους απλούς ανθρώπους. Αλλά ο Έκο δεν έλεγε ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να μιλάνε.
 
Προειδοποιούσε για κάτι βαθύτερο:
όταν τα επαληθευμένα γεγονότα και οι τυχαίες απόψεις μοιάζουν το ίδιο, η αλήθεια αρχίζει να χάνει.
 
Όχι επειδή τα ψέματα είναι πιο δυνατά αλλά επειδή φωνάζουν πιο δυνατά.