Τα τελευταία χρόνια, η Ιαπωνία αντηχεί ολόκληρη από Μότσαρτ. Ή μάλλον, για να είμαστε πιο ακριβείς, η μουσική του μεγάλου Αυστριακού έχει γίνει το νεότερο τρεντ στην παραγωγή φρούτων και λαχανικών. Μια τεράστια γκάμα προϊόντων, από μπανάνες έως σάκε, ωριμάζουν σήμερα υπό τους ήχους του Μότσαρτ και αγοράζονται με περισσό ενθουσιασμό. Ο Μότσαρτ (ειδικά αυτός) έχει γίνει η νέα, θαυματουργή ορμόνη ανάπτυξης.

Κολυμπάς αμέριμνα, βουτάς και κατεβαίνεις ως το βυθό, βγαίνεις για ανάσα και τότε νιώθεις τον εισβολέα, αυτήν την ύπουλη μικρή σταγόνα που αποφάσισε να ανακαλύψει πόσες διαδρομές θα ακολουθήσει εντός σου. Μπλέκεται ως άλλος Θησέας στον λαβύρινθο του αυτιού σου, ξεχνώντας τον μίτο που θα την ξαναβγάλει στα ανοιχτά.

«Τι κάνει το ψάρι, μαμά;» ρώτησε η Αννα.

Ημασταν καθισμένοι οι τρεις μας στην προβλήτα της Αγίας Μαρίνας και παρακολουθούσαμε τους ψαράδες καθισμένους στη σειρά με τα καλάμια τους. Ενας από αυτούς είχε πιάσει ένα μικρό ψάρι κι εκείνο σπαρταρούσε πάνω στο τσιμέντο.

«Χορεύει» της είπε η μαμά.

« Λοιπόν Marianne, φτάσαμε σε αυτό το χρονικό διάστημα, που είμαστε πραγματικά τόσο μεγάλοι που τα σώματά μας καταρρέουν και νομίζω ότι θα ακολουθήσω πολύ σύντομα. Να ξέρεις ότι είμαι τόσο κοντά  σου, πίσω σου, που αν απλώσεις το χέρι σου, νομίζω ότι μπορεί να φτάσεις το δικό μου. Και ξέρεις ότι πάντα σε αγαπούσα για την ομορφιά σου και τη σοφία σου, αλλά εγώ δεν χρειάζεται να πω τίποτα περισσότερο για αυτό, γιατί το ξέρεις. Αλλά τώρα, θέλω μόνο να σου ευχηθώ ένα πολύ καλό ταξίδι. Αντίο παλιά μου φίλη.  Ατελείωτη αγάπη, θα σε δω στο τέλος του δρόμου… » 

Αυτή η χώρα θα γίνει χώρα και δεν θα γίνει από σάς, λυπάμαι.
Εσείς είχατε 42 χρόνια να το κάνετε και αντ’ αυτού,
την διαλύσατε εις τα εξ ων συνετέθη.
Άλλοι θα την φτιάξουν.

Στην ιερολογημένη καλοκαιρινή μυθολογία η καρπουζίλα έρχεται απο καρπούζι που διάλεξε ο πατέρας, τα γεμιστά τα μαγείρεψε η μαμά και οι πευκοβελόνες μυρίζουν ξερή πευκοβελονίλα μεσημέρι στο Δήλεσι, μετά το σετ γεμιστά / καρπούζι και πριν τον μπάτη.

Στη δεύτερη τριάδα με τα sos καλοκαίρι εστί ατέλειωτη αφιονισμένη ποδηλατάδα, μπάνιο του σκοτωμού με μάσκα/ αναπνευστήρα και κάποιο βουνό για ανελέητη πεζοπορία από αυτές που σε ενώνουν σε ευθεία εξ ιδρώτα γραμμή με τον αρχαίο σκληρό πρόγονο που μέτρησε με βιά τη γη μέχρι να βρει τη γη του.

Είναι δώδεκα χρόνων και υπέρβαρος, η βερμούδα κολλάει στα μπούτια του, το μπλουζάκι διαγράφει τα περιττά κιλά του. Πατάει στραβά τα σταράκια του κι οι κάλτσες τον σφίγγουν στις γάμπες, δεν αντέχει άλλο, είναι στο τσακ να τα παρατήσει.

Ηρθε μες στο λιοπύρι στις μπασκέτες του δήμου, 35 υπό σκιάν, για να ‘χει το δικό του μισό γήπεδο και κυρίως το δικό του καλάθι. Προχθές τα μεγαλύτερα παιδιά τον έδιωξαν, «που πας, ρε μπούλη, χάσε κάνα κιλό, βάλε αερόσολες κι ύστερα έλα πιάσε μπάλα». Κι ένας, ο πιο μάγκας, ο πιο νταής, πήρε το μαχαίρι που είχε στην τσέπη και του ξεπάστρεψε τη βαλβίδα. Εφυγε όλος ο αέρας με δυο μαχαιριές, τσακ μπαμ, κι ο Δημήτρης σκεφτόταν, να έφευγαν και τα δικά μου κιλά, να έτσι, μια κι έξω.

«Δεν έχω δει ποτέ μου δέντρο και φυτό να επιβιώνει χωρίς τις ρίζες του κι έτσι η νέα ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τα αρχαία...». «Με τις πολιτικές αμφισβήτησης της εθνικής μας ταυτότητας, όπως η αμφισβήτηση της ανάγκης τόσο της πρωινής προσευχής στα σχολεία όσο και της διδασκαλίας των Θρησκευτικών αλλά και των παρελάσεων, υπάρχει κίνδυνος να διχαστεί η μαθητική κοινότητα...». Όχι, τα παραπάνω δεν ειπώθηκαν σε κάποια ημερίδα γραφικών συνταξιούχων εκπαιδευτικών με σκουριασμένες ιδέες αλλά στη Βουλή των Εφήβων από παιδιά 15 και 16 χρονών, που μάλιστα χειροκροτήθηκαν θερμά από πολλούς συμμαθητές τους!

Για μια γιορτή επιστρέφει στην Κύπρο, παρέα με την Ελένη Βιτάλη και τα αειθαλή τραγούδια του που ομόρφυναν το τοπίο της ελληνικής μουσικής. Αυτή ήταν και η τυπική αφορμή για να τον συναντήσουμε…Μια συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στις 5.7.16 στην Κυπριακή εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος" . Της Αντιγόνης Σολωμονίδου Δρουσιώτη.

Πάει… Ελβετία ο "έξυπνος" κάδος ανακύκλωσης «SmileyBin» που εμπνεύστηκαν και υλοποίησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες του Γυμνασίου Αλωνίων Πιερίας.

Η ταλαντούχα ομάδα από τη Βόρεια Ελλάδα κατέκτησε την πρώτη θέση στον 10ο τελικό διαγωνισμό «Καλύτερη Μαθητική Εικονική Επιχείρηση 2016» που πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας.