Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Τα άσεμνα παραμύθια της Αποκριάς τo Σάββατο 1/3 το απόγευμα από τον Δ.Προύσαλη
Η πληροφορία: ΔΥΟ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΡΟΥΣΑΛΗ ΣΤΟ ΑΝΑΤΡΕΠΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ.
Θα τραγουδάμε μέχρι να πεθάνουμε
Τη διάβασα, την κοίταξα και μου άνοιξε η όρεξη να πάω στα "μπριζολάκια". Και για τα μπριζολάκια βεβαίως, όπως και για τις σαλάτες, τις πατάτες και το κρασί με τα τσουγκρίσματα και τα "άντε, άσπρο πάτο παίδες, κι είθε να μας αξιώσει ο θεός στην κόλαση να καούμε". Αλλά ξέρω πως η κινητήριος δύναμη που ένα βράδυ θα μας βγάλει έξω από το σπίτι μας είναι η πολυτάλαντη Λένα Κιτσοπούλου ( συγγραφέας, σκηνοθέτρια θεάτρου, ηθοποιός και τραγουδίστρια)
Δρίτσας και Ρεπούση κατά της πώλησης του λιμανιού του Πειραιά
Η κυβέρνηση αποφάσισε τελικά να πουλήσει σε ιδιώτες το 67% των μετοχών της Ο.Λ.Π ΑΕ. Το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας στα χέρια ιδιωτών. Και μόνο που το ακούω κάτι με χαλάει. Το ξέρω πως θα έχουν επιχειρήματα για να έχουν πάρει αυτήν την απόφαση. Το γεγονός όμως ότι έχουν κατατεθεί κι άλλες προτάσεις, πέρα από αυτήν της μη πώλησης, όπως λόγου χάρη η παραχώρηση δραστηριοτήτων μέσω πολυετών συμβάσεων, δείχνει ότι υπάρχει κι άλλη λύση που μπορεί να φέρει ζεστό χρήμα στο δημόσιο ταμείο.
Αυτή η νύχτα μένει σε όνειρο
Αυτή η νύχτα μένει φαίνεται πως την έβλεπα/άκουγα στ'όνειρό μου κι όταν ξύπνησα μου είχε κολλήσει και για ώρα την τραγουδούσα μες το μυαλό μου. Παλιά, αυτό με τα τραγούδια στα όνειρα το πάθαινα πιο συχνά. Αυτή η νύχτα που μένει, στο όνειρο δεν ήταν το αθάνατο με τον Καζαντζίδη,
Η Πανεπιστημίου αλλάζει, αλλάζοντας το κέντρο της Αθήνας.

Ο ανασχεδιασμός της Πανεπιστημίου βρίσκεται σε καλό δρόμο. Διαφωνίες για την προτεραιότητα που δόθηκε στο σχέδιο αυτό έναντι άλλων πιο αναγκαίων υπηρεσιών και αντιρρήσεις γι'αυτό καθ'εαυτό το σχέδιο διατυπώθηκαν, αλλά αυτό δεν σταμάτησε τουλάχιστον την προώθηση αυτού του σχεδίου. Οι οριστικές μελέτες του Re - thing Athens είναι έτοιμες.
19 Φεβρουαρίου 1964, Sounds of silence
Το σκέφτηκες τότε που μόλις είχες βγει απ' το αυγό, με αφορμή το Sounds of silence. Πως γίνεται και κάτι που φτιάχνεται στην άλλη άκρη του κόσμου, ή στο τωρινό κέντρο του (Νέα Υόρκη), φτάνει σ'εσένα και σε ταράζει; Απλά γίνεται διότι πατάει στα κοινά στοιχεία των ανθρώπων ( ναι; και ποια είναι αυτά;), απάντησες μετά από καιρό και ησύχασες, διότι σου φάνηκε καλή η απάντηση.
Ράτσες που ανταλλάσσουν, άνθρωποι που φτιάχνουν σχέσεις
Δεν μας θεωρεί παιδιά, γι'αυτό κι απουσιάζει εκείνος ο αφόρητος διδακτισμός. Ούτε θεωρεί πως είμαστε πιστοί πολεμιστές, γι'αυτό και δε βγάζει μια ακόμα πολεμική κραυγή. Μια τζούρα καταγγελίας που υπάρχει αφορά τη ράτσα μας. Το επιχείρημα είναι υποδόριο. Φτιάχνεται από εκείνες τις ανάγκες και τις επιθυμίες που πλάθουν σχέσεις. Και ούτε σταλιά επιτήδευσης, μιας και πατάει στο βίωμα της καθημερινότητας.
Μια άσχημη λύπη εξ αιτίας της μιζέριας των εκπροσώπων των εκπαιδευτικών στο δήμο μας
Αν διαβάσετε αυτά που γράφει σήμερα Τρίτη 18/2, ο δημ.σύμβουλος Γ.Τσιρίδης στο μπλογκ του, σχετικά με τον λόγο που βρίσκονται στα μαχαίρια χρόνια τώρα οι εκπρόσωποι των δασκάλων και των καθηγητών στο δήμο μας και δεν αισθανθείτε ένα σφίξιμο στην καρδιά, τότε αυτό θα με κάνει να πλησιάσω ακόμα πιο κοντά στο να ασπαστώ τη διαδεδομένη διαπίστωση ότι για μας δεν υπάρχει γιατρειά.
Τα σκουπίδια μας, όχι τα κανονικά, αλλά τα άλλα της επιτάχυνσης
Το άρθρο που ακολουθεί αφορά στις στάσεις που έχουν προπάντων οι ήρωες πολλών αμερικάνικων τηλεοπτικών σειρών. Στάσεις απέναντι στους κοντινούς τους ανθρώπους με τους οποίους έχουν κάποιου είδους σχέσεις. Το πως αντιμετωπίζουν αυτοί οι τηλεοπτικοί ήρωες τις σχέσεις τους και προπάντων τη διακοπή τους, μπορεί να είναι κάτι που κυοφορήθηκε μόνο στα μυαλά των σεναριογράφων;
Γιατί μόνο οι Κρητικοί έχουν πάρει ανάποδες στροφές;
Άντε, αν εξαιρέσουμε κάτι ούφο πολεμοχαρείς, τίποτα άρρωστους κρετίνους και μερικούς που έχουν συμφέρον, όλοι οι άλλοι νομίζω πως θα συμφωνούμε με την καταστοφή του χημικού οπλοστασίου της κυβέρνησης της Συρίας. Να όμως που προκαλεί αντιδράσεις αυτή η καταστροφή.
