Ένα στοιχείο που έπαιξε ένα ρόλο τις τελευταίες εβδομάδες ως προς την πρόθεση της ψήφου ήταν η στάση των υποψηφίων σε σχέση με το πρόβλημα της Ουκρανίας. Όλοι βεβαίως οι υποψήφιοι καταδίκασαν την εισβολή. Και οι ακροδεξιοί Λεπέν και ο Ζεμούρ, που όμως εδώ και μήνες επιχειρούσαν να ελαχιστοποιήσουν τις απειλές εκ μέρους της Μόσχας, υιοθετώντας παράλληλα την προπαγάνδα του Κρεμλίνου περί των “πραγματικών” αμερικανικών προθέσεων.  Όχι τυχαία, στρέφονταν κατά της Ευρώπης, κατά του NATO, αποκαλύπτοντας τις ιδεολογικές τους συγγένειες με τη Μόσχα. Με λίγα λόγια στην κρίση της Ουκρανίας, εμμέσως η Λεπέν, ανοιχτά ο Ζεμούρ, τάχθηκαν υπέρ της πολιτικής Πούτιν, παρουσιάζοντάς τον ως εκείνον που δέχεται επίθεση! 

Η Λεπέν (το 2017 ο Πούτιν της είχε πλέξει το εγκώμιο σε συνάντησή τους στη Μόσχα) αναρωτιόταν έτσι στις 5 Φεβρουαρίου αν ο Μακρόν “κάνει θελήματα ή έχει πραγματική επιρροή”. Ενώ ο Ζεμούρ στις 20 Φεβρουαρίου εξέφραζε τον σκεπτικισμό του λέγοντας ότι “υπάρχει πολλή προπαγάνδα, πολλή αναστάτωση από τις αμερικανικές υπηρεσίες για να προκαλέσουν υστερία”. Ενώ η Λεπέν τασσόταν κατά των κυρώσεων κατά της Μόσχας και κατηγορούσε τον Μακρόν ότι προσπαθεί να εκμεταλλευθεί την κρίση.

Αυτή ήταν η στάση τους έως το πρωί της Πέμπτης. Μετά την κήρυξη του πολέμου από τον Πούτιν με στόχο την “αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας”, τα πρώτα πλήγματα και τους πρώτους νεκρούς, η Λεπέν και ο Ζεμούρ έσπευσαν να κάνουν στροφή 180 μοιρών, με διαδοχικές ανακοινώσεις.  Έτσι, η Λεπέν κάλεσε για άμεση παύση των ρωσικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία και ο Ζεμούρ καταδίκασε ανεπιφύλακτα τη στρατιωτική επέμβαση, που χαρακτήρισε αδικαιολόγητη, κατηγορώντας παράλληλα τη Δύση για την προς ανατολάς επέκταση του NATO.

 Το βράδυ της προηγούμενης Πέμπτης όλοι οι υποψήφιοι στις προεδρικές εκλογές είχαν καταδικάσει τη ρωσική εισβολή. Για τους δύο ακροδεξιούς όμως η καταδίκη αυτή ήταν κάτι παραπάνω.  Ήταν μια δοκιμασία. Γιατί τους ανάγκασε να εκτεθούν, αλλάζοντας ριζικά θέση για να μην περιθωριοποιηθούν. Παρά τις κατηγορίες κατά της Δύσης, του NATO, των ΗΠΑ κ.λπ., ο Ζεμούρ και η Λεπέν εκτέθηκαν. Ανεπανόρθωτα; Πολύ; Λίγο; Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Το σίγουρο είναι ότι οι δυο τους μπορούν άνετα να συμπεριληφθούν στις... παράπλευρες απώλειες της επίθεσης Πούτιν. Από θαυμαστές του, αναγκάστηκαν να εναρμονιστούν με την κυρίαρχη άποψη και να καταδικάσουν τη Μόσχα. Έστω και με μισή καρδιά.

Σ.Δ. Έχω παρατηρήσει πως την ίδια αντίληψη με την Λεπέν και τον Ζεμούρ για όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία έχει ένας κόσμος διαφορετικώς καταβολών όπου ανάμεσά τους διακρίναμε και ένα αριστερό κοινό, βασικά κομμουνιστογενές. Με αναρτήσεις τους στα μέσα επικρίνουν σφόδρα το ΝΑΤΟ, τόσο ώστε έχεις την αίσθηση ότι νατοϊκά τανκς σκορπούν το θάνατο στην Ουκρανία. Κι αυτό διότι θεωρούν ότι Η.Π.Α και Ε.Ε έχουν το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης γι' αυτήν την τραγωδία και γι'αυτό τους έχουν αναγορεύσει ως βασικούς υπεύθυνους. Αυτή η σύλληψη δεν είναι άκυρη από χέρι, μιας και η δύση δεν είναι σ'αυτήν την ιστορία η αθώα περιστερά. Προφανώς όξυνε τα πράματα, αλλά δεν είναι αυτή που στην τελική επέλεξε τον πόλεμο, αυτήν την επί της γης κόλαση, για να λύσει τις αντιθέσεις της με τη Ρωσία του Πούτιν. Όσο για τους συμπατριώτες μας την πιο προχωρημένη θέση που δείχνουν είναι το σύνθημα το ότι δεν είναι ούτε με το ΝΑΤΟ ούτε με τον Πούτιν. Όμως σ'αυτήν την τραγωδία που ελλοχεύει το πυρηνικό ατύχημα ή ακόμα κι ο πυρηνικός πόλεμος, το θέμα είναι με ποιον είσαι. Αν δηλαδή είσαι με την ειρήνη που σημαίνει με τον Ουκρανικό λαό που υφίσταται όλη αυτήν τη βαρβαρότητα πράμα που σημαίνει ότι δεν είσαι με τον εισβολέα Πούτιν και το αυταρχικό του καθεστώς του. Γκέγκε σύντροφοι; 

Το προφανές συμπέρασμα είναι πως η ανάλυση μιας ορισμένης ντόπιας αριστέρας για την τραγωδία στην Ουκρανία είναι ίδια με αυτήν της γαλλικής ακροδεξιάς. Ακόμα κι αν ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι διαφορετικός αυτή η ομοιότητα δεν οδηγεί στην ίδια μάχη; Η ερώτηση έχει νόημα μιας και ποιοι άραγε δεν ξέρουν πως στην πολιτική έχει από κάθε άποψη μεγάλη σημασία το ποιους επιλέγεις να είναι οι σύμμαχοί σου και ποιοι οι αντίπαλοί σου, πάντα σε σχέση με συγκεκριμένα γεγονότα. 

Πηγή:  avgi.gr/diethni  

Και στο  protothema.gr/politics  μία δημοσκόπηση για το Ουκρανικό που δημοσιεύτηκε στο Πρώτο Θέμα. Κι  εδώ  μία άλλη του σταθμού Άλφα.