«Ο Ρέμπραντ και Εγκαινιάζεται στο Met τον Νοέμβριο του 2027 (και στη συνέχεια να μεταφερθεί στο Παρίσι την άνοιξη του 2028) και είναι η πρώτη μεγάλη έκθεση του Met που είναι αφιερωμένη στον «Μεγάλο Μάγιστρο» της ζωγραφικής εδώ και δύο δεκαετίες.
Η έκθεση περιλαμβάνει περισσότερα από 125 έργα- ανάμεσά τους περίπου 70 πίνακες, χαρακτικά και σχέδια του ίδιου, καθώς και έργα που θα ταξιδέψουν για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες- τοποθετημένα σε άμεσο διάλογο με τα αρχαία ρωμαϊκά έργα και αναγεννησιακά πρότυπα που τον ενέπνευσαν.
Παρότι το ευρύ κοινό τον έχει ταυτίσει κυρίως με τις ρεαλιστικές σκηνές της ολλανδικής καθημερινότητας του 17ου αιώνα, όπως η «Νυχτερινή Περίπολος», ο Ρέμπραντ άντλησε εκτενώς θεματολογία από την Παλαιά Διαθήκη και την ελληνική μυθολογία, σε μια εποχή όπου το Άμστερνταμ βίωνε μια έντονη αναβίωση του ενδιαφέροντος για τον αρχαίο κόσμο.
Ανάμεσα στα κεντρικά έργα της έκθεσης ξεχωρίζουν η «Αρπαγή του Γανυμήδη» (1635), το «Ο Αριστοτέλης με την προτομή του Ομήρου» (1653)- ένας βαθύς στοχασμός πάνω στην καλλιτεχνική και διανοητική διαδοχή των αιώνων, το βλέπετε στη φωτογραφία- καθώς και η αριστουργηματική «Βηθσαβεέ με το γράμμα του βασιλιά Δαβίδ» (1654), έργο που θα εκτεθεί δίπλα σε ένα ρωμαϊκό ανάγλυφο και ένα χαρακτικό που αποτέλεσαν τις αναφορές του.
Αντί να ακολουθήσει μια αποστειρωμένη, εξιδανικευμένη απόδοση των κλασικών μύθων, ο Ρέμπραντ χρησιμοποίησε το χαρακτηριστικό δραματικό του κιαροσκούρο για να τους απογυμνώσει από τη συμβατική τους μεγαλοπρέπεια.
Ο Ρέμπραντ προσέγγισε το παρελθόν ως εργαλείο κατανόησης του παρόντος για το παρόν, αποδίδοντας τους αρχαίους μύθους σε έντονα, ενίοτε παιγνιώδη ή ασεβή, αλλά πάντοτε βαθιά ανθρώπινα έργα τέχνης που εστιάζουν στην εσωτερικότητα αλλά και τα κατώτερα ανθρώπινα συναισθήματα. New York Times- Gift Article.
