Με άλλα και λίγο περισσότερα λόγια: Ο Κώστας Καββαθάς υπήρξε εμβληματικός εκδότης, χαρισματικός δημοσιογράφος, λάτρης της αεροπορίας της αυτοκίνησης και της τεχνολογίας, άφησε το δικό του στίγμα ακόμη και μετά την κατάρρευση της εταιρείας του. «Ο θάνατος είναι ένα λάθος του λογισμικού μας που κάποια στιγμή θα διορθωθεί και θα ζούμε για 200 και 300 χρόνια, απλώς αλλάζοντας όσα... ανταλλακτικά χαλάνε».

Αυτή ήταν η άποψη του Κώστα Καββαθά στην οποία επέμενε, ακόμη και όταν μετά από πολλές περιπέτειες που πέρασε τα τελευταία χρόνια με την υγεία του, ομολογούσε πως το τέλος είναι κοντά.  
Η ταυτότητα έγραφε Κωνσταντίνος Καββαθάς, του Δημητρίου και της Ερασμίας. Έτος γέννησης 1939, μήνας Μάρτιος.

Μέσα στη λαίλαπα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, οι πρώτες του παιδικές αναμνήσεις όπως ο ίδιος συνήθιζε να διηγείται ήταν στις γειτονιές του Νέου Κόσμου, της Δάφνης και της Ηλιούπολης, σε μια εποχή που οι Γερμανοί και στη συνέχεια τα Δεκεμβριανά και ο Εμφύλιος έκαναν τη ζωή δύσκολη και την καθημερινότητα σκληρή.
Οι μάχες του εμφυλίου γκρέμισαν το μισό του σπίτι, αλλά αυτός κοιτούσε τον ουρανό κάθε φορά που κάποιο βρετανικό μαχητικό πετούσε πάνω από την εμπόλεμη τότε ζώνη του Νέου Κόσμου.

Ήταν η πρώτη του επαφή με τον μεγάλο του έρωτα, όπως αποδείχθηκε αργότερα, την αεροπορία. Έρωτας με την πρώτη ματιά.
Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος, όμως ο μικρός Κωνσταντίνος ουδέποτε γοητεύτηκε από τη νομολογία, τα δικαστήρια, τις αγορεύσεις.

Αντίθετα, το μπλέ σπάνιο χρώμα των παιδικών του ματιών φωτιζόταν στη θέα των επιτευγμάτων της μηχανολογίας, θαυμάζοντας τα έργα των ανθρώπων που ασχολούνταν με τις κατασκευές. Κάπως έτσι, βρέθηκε στα 18 του χρόνια στο Αεραθλητικό Κέντρο Τριπόλεως, όπου και έβγαλε άδεια χειριστή ανεμόπτερου. Πήρε άριστα στις πτήσεις με την βοήθεια του Αίολου, αντίθετα με τον βαθμό του απολυτηρίου του από το Β΄Γυμνάσιο που δεν ήταν και ό,τι καλύτερο. Κυρίως λόγω του ατίθασου χαρακτήρα του που μάλλον τον απομάκρυνε από την πεπατημένη του σπασίκλα.
Ένα χρόνο μετά την απόκτηση του πτυχίου χειριστή ανεμόπτερου, το 1958, βρέθηκε στη Μεγάλη Βρετανία όπου φοίτησε στη σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του London Northern Polytechnic, έως και το 1960. Δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις σπουδές του, γιατί ήταν μόνιμα τσακωμένος με τη Χημεία.

Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στον χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τούς αγώνες αυτοκινήτου.

Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του Σοφία τους «4 Τροχούς».

Αρθρα του δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Επίκαιρα», στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 έως το 1998, καθώς και για μικρό διάστημα από την επόμενη χρονιά στην «Καθημερινή».

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων, με τον αείμνηστο Αντώνη Τρίτση.

Αργότερα και για μεγάλο σχετικά διάστημα παρουσίαζε εκπομπή για το αυτοκίνητο στο τηλεοπτικό κανάλι MEGA, για την οποία χρησιμοποιήθηκε το όνομα της πρώτης του εκδοτικής προσπάθειας («Τροχοί & Δρόμοι»). 

Και έγραψε γι'αυτόν ο Μάνος Σ. Σταεφανίδης δυο λόγια στο fb: 

Εξαιρετικός δημοσιογράφος και γνώστης βαθύς του αντικειμένου του. Επίσης αληθινός στυλίστας της πένας. Τέλος, εξαιρετικός και εκδότης και εργοδότης. Έγραψε ιστορία στον χώρο. Με τέσσερις τροχούς, φίλε μας Κώστα, φτάσε στον πιο ψηλό ουρανό! Το μπορείς...