Λιγότερες από 45 ημέρες έμειναν για τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Μουσείου 2026, όπου συμμετέχει ως υποψήφιο το Μουσείο Τσιτσάνη και η οργανωτική επιτροπή παρουσίασε το φυλλάδιο με τις 34 υποψηφιότητες.Το φυλλάδιο της υποψηφιοτήτων αναφέρει, μεταξύ άλλων, για το Μουσείο Τσιτσάνη (τη μοναδική ελληνική υποψηφιότητα):
”Το μουσείο προσκαλεί τους επισκέπτες να εξερευνήσουν την εξέλιξη της ελληνικής λαϊκής μουσικής και τους στενούς δεσμούς της με κοινωνικά και ιστορικά κινήματα. Από το ρεμπέτικο, που γεννήθηκε στα κελιά των φυλακών, μέχρι το λαϊκό του Τσιτσάνη, που γεφύρωσε μουσικά είδη και ενσωμάτωσε επιρροές από την Ανατολή, την Ελλάδα και την Ευρώπη, τα εκθέματα παρακολουθούν, πώς η μουσική των περιθωριοποιημένων κοινοτήτων έγινε ζωτικό μέρος της εθνικής και παγκόσμιας κληρονομιάς”.
”Σήμερα, το μουσείο λειτουργεί ως ένας δυναμικός πολιτιστικός κόμβος που ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα και υποστηρίζει την επόμενη γενιά μουσικών. Ως δημοτικός φορέας, συνεχίζει τις μουσικές παραδόσεις της πόλης προσφέροντας δωρεάν πρόσβαση σε επαγγελματικά στούντιο ηχογράφησης, αμφιθέατρο για ομιλίες και εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, χώρους εργαστηρίων και ένα ευρύ φάσμα δημόσιων συναυλιών. Το μουσείο στεγάζει επίσης ένα ερευνητικό και αρχειακό κέντρο αφιερωμένο στον Τσιτσάνη και την ιστορία της ελληνικής μουσικής και της διασποράς της”.
Σε δηλώσεις του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο δήμαρχος Τρικκαίων και πρόεδρος της ΠΕΔ Θεσσαλίας κ. Νίκος Σακκάς τονίζει:«Το Μουσείο Τσιτσάνη, το πρώτο για Έλληνα καλλιτέχνη, αναδεικνύει τη δουλειά και τη μεγαλειώδη επίδραση του αξεπέραστου τρικαλινού δημιουργού στην ελληνική λαϊκή μουσική. Ταυτοχρόνως, είναι ένα μουσείο με εντονότατο κοινωνικό αποτύπωμα και πλούσια παιδευτική προσφορά, με έμφαση στα σχολεία και τον πολιτισμό. Η υποψηφιότητά του τιμά τη χώρα μας, τα Τρίκαλα με το πλήθος των μεγάλων δημιουργών και συνολικά τον λαϊκό μας πολιτισμό, κάνοντας ακόμη πιο γνωστή τη μουσική που εμπνέει και "μιλά" στις καρδιές μας».
Η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί στο Euskararen Etxea (Bilbao’s House of the Basque Language – Κέντρο Βασκικής Γλώσσας του Μπιλμπάο).
Το βίντεο της ομάδα Wavemade Productions που ακολουθεί, συντίθεται από μουσική του Τσιτσάνη, από αφήγηση και εικόνες του μουσείου και των Τρικάλων, σε μια εντυπωσιακή δημιουργία. Έτσι, «η μουσική του Τσιτσάνη σπάει στα συστατικά της, όχι για να αποδομηθεί αλλά για να επικαιροποιηθεί, οι στίχοι ως εκ τούτου αποσπώνται από τη μελωδική τους γραμμή και, μέσα από τη σύγχρονη αφήγηση, μετατρέπονται σε ποιητικές μονάδες λόγου που διαρρηγνύουν τη φόρμα, την ομοιοκαταληξία και τη χρονικότητα, επανεγγράφοντας το έργο στο παρόν ως ζωντανό πολιτισμικό κεφάλαιο».
youtube.com/ Tsitsanis Museum, EMYA2026 Nominee, 3:58
Πηγή: Γραφείο Τύπου Δήμου Τρικκαίων
Επιμέλεια: Γιώργος Κουλουβάρης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Σ.Δ. Έχουμε γράψει κι άλλες φορές για το Μουσείο Ρεμπέτικου Τραγουδιού που έχει αναγγελθεί τα τελευταία χρόνια από δημάρχους, περιφερειάρχες και υπουργούς ότι θα γίνει στον Πειραιά. Κι αυτό διότι στη Δραπετσώνα και στον Πειραιά γεννήθηκε το ρεμπέτικο τραγούδι και αξίζει, έστω και έναν αιώνα μετά, οι δύο αυτοί δήμοι να το τιμήσουν με το μουσείο του, πέρα από τα ποικίλα καλά που θα φέρει στην πόλη. Αλλά και διότι υπάρχει έτοιμο το ιδανικό κτίριο στην ιδανική θέση. Πιο συγκεκριμένα είναι ο ανενεργός εδώ και χρόνια σταθμός του τρένου της γραμμής Πειραιάς - Αθήνα - Θεσ/νίκη που βρίσκεται απέναντι από τον Άη Διονύση και την πύλη Ε3 του λιμανιού. Ναι ακριβώς στα σύνορα Πειραιά και Δραπετσώνα. youtu.be/ Παλιός σταθμός του ΟΣΕ στο Πειραιά, ένα κόσμημα καταδικασμένο σε αργό θάνατο;
Προφανώς και μιλάμε για ένα μουσείο με σύγχρονες προδιαγραφές και δράσεις, που κάποιες από αυτές μπορεί να είναι η μελέτη του ρεμπέτικου ακόμα και με σχετικά σεμινάρια και ημερίδες, η εκμάθηση των τραγουδιών σε όσους θα θελήσουν να τα μάθουν σε συνδυασμό με προσπάθειες για μία δημιουργική ανανέωση του ρεμπέτικου και που όλα αυτά θα αποτελούν το υλικό για εκδηλώσεις μουσικής και χορού. Εννοείται και ότι άλλο θα προκύπτει καθ'οδόν, αρκεί αυτοί που θα το διοικούν να είναι καλοί στο θέμα αυτό και ν'αγαπάνε το ρεμπέτικο.
Το θέμα είναι ότι πιο πιθανόν φαίνεται έναν αιώνα μετά κάποιοι άλλοι δημότες της περιοχής, λάτρεις του ρεμπέτικου, να ζητούν από τις αρχές να γίνει επιτέλους αυτό το μουσείο. Θαύμα δεν θα ναι πάντως αν για χι λόγους πάρει ζεστά το θέμα ο Δήμος Πειραιά, ο δήμαρχος Γιάννης Μόραλης και το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης και δουλέψουν για να λειτουργήσει το συντομότερο στο σταθμό του τρένου ένα μουσείο αφιερωμένο στο ρεμπέτικο τραγούδι και στους ρεμπέτες που το δημιούργησαν;
Να σημειώσουμε τέλος πως σε κάποια προεκλογική φάση τότε που τον τόνο τον δίνουν τα "έπεα πτερόεντα", η Δημ.Αρχή του Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας ανακοίνωσε ότι έχει στα σχέδια της να δημιουργήσει ένα μουσείο για το ρεμπέτικο στην περιοχή των Σφαγείων, εκεί που υπάρχει ένα κτίριο παλιό μέσα στον Πολυχώρο Λιπασμάτων και πίσω από τον κόλπο των Σφαγείων. Στα Σφαγεία λοιπόν, εκεί όπου εργαζόταν για ένα διάστημα ο Μάρκος Βαμβακάρης, λέμε ΝΑΙ στο μουσείο.
Πολύ καλή θέση και σχετική με το μουσείο. Βέβαια ο σταθμός του ΟΣΕ είναι και καλύτερο κτίριο και σε πιο κεντρική θέση και καλύτερη πρόσβαση έχει. Αν όμως έπρεπε να διαλέξω θα υποστήριζα να γίνει το μουσείο στο κτίριο των Σφαγείων που βρίσκεται εντός του Πολυχώρου Λιπασμάτων, διότι είναι μια ήσυχη περιοχή και αυτό κρίνω ότι στην θορυβώδη εποχή μας στην πράξη θα μετράει υπέρ του.
Αυτό με το μουσείο στα Σφαγεία το αναφέραμε εδώ, διότι όπως ο δήμαρχος Πειραιά είναι πολύ πιθανόν να έχει "χάσει - ξεχάσει" την εξαγγελία που είχε κάνει για το Μουσείο του Ρεμπέτικου γιατί να μην έχει συμβεί το ίδιο και με τον δήμαρχο Κερατσινίου Δραπετσώνας; Πάντως καλό δεν θα ταν να μην προκύπτουν συχνές διαλείψεις στο πολιτικό προσωπικό της χώρας, ε;
