Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί αδρανούν μπροστά σε πρόδηλα παράνομες πράξεις – Θα εξαντλήσουμε κάθε διοικητικό και δικαστικό μέσο
Καταθέσαμε προσφυγή ενώπιον της Ειδικής Επιτροπής του άρθρου 152 του Ν. 3463/2006, κατά της τεκμαιρόμενης απόρριψης από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής της ειδικής διοικητικής προσφυγής μας για την υπ’ αριθ. 97/2026 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κερατσινίου–Δραπετσώνας.
Με την επίμαχη απόφαση εγκρίθηκε η εγκατάσταση λυόμενης ελαφριάς κατασκευής, με χρήση αναψυκτηρίου, στο Αθλητικό Πάρκο ΠΡΕΣΟΦ.
Η απόφαση αυτή ελήφθη, παρότι το ίδιο το εισηγητικό του Δήμου αναγνωρίζει ότι ο συγκεκριμένος χώρος:
-
είναι κοινόχρηστος και βρίσκεται εκτός εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου,
-
χαρακτηρίζεται ως «περιαστικό πράσινο» και δεν οικοδομείται,
-
υπάγεται στην προστατευτική νομοθεσία για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις,
-
έχει καθοριστεί ως χώρος πρασίνου και αθλητισμού.
Παρά τα παραπάνω, το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε την εγκατάσταση χωρίς να έχουν τεθεί υπόψη του:
-
εγκεκριμένη μελέτη διαχείρισης του χώρου,
-
πράξη ή σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας,
-
τοπογραφικό διάγραμμα ακριβούς χωροθέτησης,
-
τεχνική ή αρχιτεκτονική μελέτη,
-
συγκεκριμένες διαστάσεις και τεχνικά χαρακτηριστικά της κατασκευής,
-
έλεγχος συμβατότητας της εμπορικής χρήσης με το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο και το προστατευτικό καθεστώς του χώρου,
-
σαφές πλαίσιο λειτουργίας, παραχώρησης και εκμετάλλευσης του αναψυκτηρίου.
Με απλά λόγια, το Δημοτικό Συμβούλιο κλήθηκε να εγκρίνει μία εγκατάσταση χωρίς να γνωρίζει με ακρίβεια πού θα τοποθετηθεί, ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά της, με ποιο νομικό καθεστώς θα λειτουργεί και εάν επιτρέπεται η συγκεκριμένη χρήση στον προστατευόμενο χώρο.
Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση επέλεξε τη σιωπή
Στις 8 Μαΐου 2026 καταθέσαμε ειδική διοικητική προσφυγή στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, ζητώντας την ακύρωση της απόφασης.
Η ίδια η Αποκεντρωμένη Διοίκηση αναγνώρισε ότι απαιτείται έλεγχος. Ζήτησε από τον Δήμο τον διοικητικό φάκελο, τα σχετικά έγγραφα και αναλυτικό ενημερωτικό σημείωμα με τις απόψεις του.
Ωστόσο, παρά τη σοβαρότητα και τον απολύτως συγκεκριμένο χαρακτήρα των καταγγελλόμενων παρανομιών, δεν εξέδωσε καμία ρητή και αιτιολογημένη απόφαση μέσα στη νόμιμη προθεσμία.
Επέλεξε να αφήσει την προθεσμία να παρέλθει άπρακτη, οδηγώντας σε σιωπηρή απόρριψη της προσφυγής.
Η αδράνεια αυτή δεν είναι μία ουδέτερη γραφειοκρατική παράλειψη. Έχει συγκεκριμένο αποτέλεσμα: διατηρεί σε ισχύ μία απόφαση η οποία ελήφθη χωρίς τις αναγκαίες εγκρίσεις και μελέτες, χωρίς πλήρη διοικητικό φάκελο και χωρίς ειδική και επαρκή αιτιολογία.
Ποιος ελέγχει τελικά τη νομιμότητα;
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να λειτουργεί μέσα στα όρια του νόμου. Και οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν καθήκον να παρεμβαίνουν όταν διαπιστώνονται πρόδηλες παρανομίες.
Δεν είναι αποδεκτό η Αποκεντρωμένη Διοίκηση να ζητά τα αναγκαία στοιχεία, να αναγνωρίζει την ανάγκη ελέγχου και στη συνέχεια να αποφεύγει να εκδώσει αιτιολογημένη απόφαση.
Δεν είναι αποδεκτό οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να αδρανούν μπροστά σε πράξεις που αφορούν την προστασία του δημόσιου χώρου, του πρασίνου και της δημοτικής περιουσίας.
Δεν μπορεί η σιωπή της Διοίκησης να μετατρέπεται σε μέσο διατήρησης παράνομων αποφάσεων.
Θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα ελέγχου
Με την προσφυγή μας ζητούμε:
-
να ακυρωθεί η τεκμαιρόμενη απόρριψη της Αποκεντρωμένης Διοίκησης,
-
να εξεταστούν ουσιαστικά όλοι οι συγκεκριμένοι λόγοι νομιμότητας που έχουμε προβάλει,
-
να ακυρωθεί η υπ’ αριθ. 97/2026 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου,
-
να διαβιβαστεί στην Επιτροπή ο πλήρης διοικητικός φάκελος της υπόθεσης.
Δηλώνουμε με απόλυτη σαφήνεια:
Θα εξαντλήσουμε όλους τους βαθμούς διοικητικού ελέγχου.
Και εάν οι αρμόδιοι μηχανισμοί εξακολουθήσουν να αρνούνται να ασκήσουν ουσιαστικό έλεγχο νομιμότητας, θα προσφύγουμε και στη Δικαιοσύνη.
Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να δημιουργούνται τετελεσμένα σε κοινόχρηστους και προστατευόμενους χώρους της πόλης.
Δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με την αδιαφάνεια, την αυθαιρεσία και τη διοικητική αδράνεια.
Η νομιμότητα δεν είναι γραφειοκρατική πολυτέλεια.
Η προστασία της δημοτικής περιουσίας και του δημόσιου χώρου αποτελεί υποχρέωση απέναντι στους πολίτες.
ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΜΕΝΟΥΝ: Η ΥΠΕΚΦΥΓΗ ΔΕΝ ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ ΝΙΚΗ
Πολλές φορές αναρωτιέσαι αν αξίζει να απαντήσεις. Διαβάζοντας, όμως, την ανακοίνωση της «Λαϊκής Συσπείρωσης», είναι αναγκαίο να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή σειρά.
Γιατί υπάρχουν γραπτά. Υπάρχει το αίτημα των εργαζομένων και υπάρχει η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
1. Τι ζήτησαν οι εργαζόμενοι
Οι εργαζόμενοι του προγράμματος ΔΥΠΑ 55–67 ζήτησαν από το Δημοτικό Συμβούλιο να αποφασίσει την αποδοχή των ενδίκων βοηθημάτων τους και να δοθεί αντίστοιχη εντολή στον δικηγόρο του Δήμου.
Ζήτησαν, δηλαδή, ο Δήμος να συναινέσει ενώπιον του Δικαστηρίου στην παραμονή τους στην εργασία.
Αυτό ήταν το συγκεκριμένο αίτημα. Όχι μία γενική δήλωση συμπαράστασης. Όχι μία πολιτική ευχή. Όχι μία απόφαση για το τι θα έπρεπε να κάνει μελλοντικά το κράτος.
2. Τι ψήφισαν ο «Άλλος Δρόμος» και η «Λαϊκή Συσπείρωση»
Δεκαεπτά σύμβουλοι του «Άλλου Δρόμου» και τρεις της «Λαϊκής Συσπείρωσης» ψήφισαν μία διαφορετική πρόταση:
Να παραμείνουν οι εργαζόμενοι στον Δήμο με παράταση του προγράμματος και συνέχιση της κρατικής χρηματοδότησης.
Αυτό, όμως, δεν είναι το αίτημα που θα κριθεί από το Δικαστήριο.
Το Δικαστήριο δεν θα αποφασίσει εάν η Κυβέρνηση ή η ΔΥΠΑ θα παρατείνουν το πρόγραμμα και τη χρηματοδότησή του. Θα κρίνει τα συγκεκριμένα ένδικα βοηθήματα των εργαζομένων κατά του Δήμου.
Επομένως, εάν η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου κατατεθεί στο Δικαστήριο, ο Δήμος δεν αποδέχεται τα ένδικα βοηθήματα όπως έχουν ασκηθεί. Θέτει μία διαφορετική προϋπόθεση, η οποία δεν αποτελεί αντικείμενο της συγκεκριμένης δίκης.
Αυτό δεν είναι αποδοχή του αιτήματος. Είναι υπεκφυγή.
Η «Λαϊκή Συσπείρωση» ισχυρίζεται ότι το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να στηρίξει τους εργαζομένους στο Δικαστήριο «όπως οι ίδιοι είχαν θέσει ως αίτημα».
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που δεν ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο της απόφασης.
Άλλο είναι η διεκδίκηση παράτασης του προγράμματος με κρατική χρηματοδότηση —την οποία μπορεί κανείς να υποστηρίζει στη Βουλή, στην ΚΕΔΕ και πολιτικά— και άλλο η εντολή προς τον δικηγόρο του Δήμου να αποδεχθεί τα συγκεκριμένα ένδικα βοηθήματα.
Το ένα δεν υποκαθιστά το άλλο.
Αν η «Λαϊκή Συσπείρωση» ήθελε πραγματικά να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, μπορούσε να ψηφίσει καθαρά:
«Το Δημοτικό Συμβούλιο αποδέχεται τα ένδικα βοηθήματα των εργαζομένων και δίνει εντολή στον δικηγόρο του Δήμου να συναινέσει ενώπιον του Δικαστηρίου».
Όσο για τις αναφορές στη Νέα Δημοκρατία, στο ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στη Βουλή και στην ΚΕΔΕ, δεν αλλάζουν το πραγματικό ερώτημα:
Τι εντολή θα έχει ο δικηγόρος του Δήμου στη συγκεκριμένη δίκη;
Η απάντηση δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από γενικές πολιτικές καταγγελίες.
Σε ό,τι αφορά τα περί «λάσπης», ας είμαστε καθαροί:
Στην πολιτική μπορείς να υπερασπίζεσαι οποιαδήποτε επιλογή σου. Όταν, όμως, επιχειρείς να βαφτίσεις το «κρέας» «ψάρι», είσαι υποχρεωμένος να δέχεσαι την κριτική.
Λάσπη δεν είναι να διαβάζεις την απόφαση.
Λάσπη δεν είναι να συγκρίνεις την απόφαση με το αίτημα των εργαζομένων.
Λάσπη δεν είναι να εξηγείς τις πραγματικές συνέπειες της ψήφου κάθε παράταξης.
Πρόκληση είναι να παρουσιάζεται ως «νίκη» μία απόφαση που δεν ικανοποιεί το συγκεκριμένο δικαστικό αίτημα των εργαζομένων.
Εμείς τοποθετηθήκαμε καθαρά:
Αποδοχή των ενδίκων βοηθημάτων και ρητή εντολή στον δικηγόρο του Δήμου να συναινέσει. Χωρίς όρους, χωρίς αστερίσκους, χωρίς υπεκφυγές.
Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται πανηγυρισμούς πάνω σε μία ασαφή απόφαση.
Χρειάζονται καθαρή θέση και έμπρακτη στήριξη ενώπιον του Δικαστηρίου.
Τα γραπτά μένουν. Και η υπεκφυγή δεν βαφτίζεται νίκη.
Παντελής Καμάς
Δημοτικός Σύμβουλος – Επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης
ΚΑΘΑΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ – Αλλάζουμε με Συνέπεια
Και η ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης Κερατσινίου Δραπετσώνας