Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2026 18:25
Ναι και κρίμα δυστυχώς, ο τελικός ήταν ένας βαρετός αγώνας όπως εξ άλλου ήταν όλο το φετινό Μουντιάλ, εκτός κάποιων ελάχιστων εξαιρέσεων βεβαίως, που όμως ωραία δεν θα ναι αν θα καταφέρουν κάποιοι να μην είναι το επόμενο;
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης-
μέγεθος γραμματοσειράς
μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς
αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
- Add new comment
Η Ισπανία όχι μόνο ήταν σαφώς καλύτερη στον τελικό από την Αργεντινή και δίκαια την νίκησε (έστω στην παράταση, έστω με 1-0), αλλά είχε και μια πολύ καλή πορεία σε όλο τον Μουντιάλ (μία ισοπαλία στον πρώτο αγώνα με το Πράσινο Ακρωτήριο και έξι νίκες στους υπόλοιπους αγώνες όπου δέχτηκε μόνο ένα γκολ και πέτυχε 13). Ως τηλεθεατής τώρα, για μένα ήταν ένας τελικός βαρετός, όπως ήταν σχεδόν όλοι οι αγώνες αυτού του Μουντιάλ. Ένα Μουντιάλ που εξ αιτίας της βαρεμάρας που μου προκαλούσε από τα περισσότερα ματς έπαιρνα μία τζούρα. Το ρεζουμέ ήταν πως ακόμα κι αυτό το λίγο ένιωσα ότι μου έφαγε τσάμπα χρόνο. Ναι, υπήρξαν και οι εξαιρέσεις.
Όλες οι ομάδες είχαν πάνω κάτω το ίδιο στυλ, την ίδια εκπομπή και παίζανε σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Κατά βάση, ας πούμε τώρα, την ανάπτυξη του παιχνιδιού τους, την έκαναν οι 5-6 παίκτες της άμυνας μαζί με τον τερματοφύλακα. Αυτοί την περισσότερη ώρα είχαν την μπάλα στα πόδια τους με στόχο να την κρατούν όσο γίνεται πιο πολύ ανταλλάσσοντας άχαρες πάσες στην περιοχή τους και λίγο έξω απ'αυτήν. Ήταν ισχυρή πάντως η αίσθησή μου που μου δημιούργησαν όλοι σχεδόν οι παίκτες και όχι μόνο οι αμυντικοί, πως ήταν λες και παίζαν ρόλους γι'αυτό μου φαινόντουσαν σαν κουρδισμένοι. Ήταν αδύνατο λοιπόν να συμπαθήσω κάποια από τις 42 ομάδες του Μουντιάλ στις ΗΠΑ -ΜΕΞΙΚΟ - ΚΑΝΑΔΑ κι αυτό με έκανε πιο φτωχό και πιο μόνο.
Είναι φανερό σε πολλούς πως αρκετά χρόνια τώρα ζούμε σε μια εποχή που την σφραγίζει η αβεβαιότητα και ίσως αυτός να είναι ένας βασικός λόγος που επέλεξαν, σχεδόν ασυνείδητα, οι προπονητές αυτό το αμυντικογενές σύστημα. Γενικά πάντως και για όλες τις ομάδες, μιλάμε για ένα σύστημα που είχε σε προτεραιότητα την άμυνα και που δεν τολμούσαν να ρισκάρουν να δώσουν προτεραιότητα σε περίτεχνους συνδυασμούς έτσι ώστε οι περισσότερες προσπάθειές τους για γκολ κατέληγαν να ήταν οι τυπικές κλασσικές σέντρες. Κι αυτός ήταν ένας ακόμα λόγος που ελάχιστες ευκαιρίες είχαν τα όποια αστέρια τους να λάμψουν με ευφάνταστες ενέργειες.
Επίσης από την ιστορία και τις εμπειρίες μας έχουμε μάθει πως η ανασφάλεια και η βία συνήθως πάνε πακέτο. Ίσως για αυτό οι πρωτοφανείς σε σκληρότητα αντιαθλητικές ενέργειες σε αυτό το Μουντιάλ έδιναν και έπαιρναν αγριεύοντας την αποστροφή που μου γεννούσαν διαρκώς. Ναι, τέτοιες καταστάσεις αμφιβάλει κανείς ότι μας κάνουν και στη ζωή χειρότερους ανθρώπους; 
Εν αντιθέσει, μια σταγόνα φιλικότητας προς τον κόσμο στάζει μέσα μας από την αγκαλιά του 39χρονου δακρυσμένου Μέσι με τον 19χρονο μαροκινής καταγωγής (η μητέρα του είναι από την Ισημερινή Γουινέα) ανερχόμενο αστέρι της εθνικής και της Μπαρτσελώνας Λαμίν Γιαμάλ μετά τον αγώνα Ισπανίας Αργεντινής, που σίγουρα η φωτό αυτή αποκτά άλλη διάσταση όταν πρόσφατα κυκλοφόρησε μια φωτό που είχε τραβηχτεί το 2007 στην οποία ο Μέσι κρατά στην αγκαλιά του ένα μικρό μωρό. Ναι, καλά το καταλάβατε, ήταν ο Λαμίν Γιαμάλ και του κάνει μπάνιο. Τότε είχε γίνει κάτι σαν... οντισιόν και στη συνέχεια κλήρωση για μωρά που θα ποζάρουν σε φωτογραφίες. «Η τύχη τα έφερε κοντά. Η φωτογραφία του Γιαμάλ θα μπορούσε να είναι με έναν άλλο παίκτη, αλλά ήταν με τον Λίο Μέσι.
Και στο τέλος καπάκι η μεγάλη αθλιότητα του προέδρου της αχαρακτήριστης FIFA 56χρονου Ιταλοελβετού Ινφαντίνο να επιλέξει τον Τραμπ ( κάτι που ισχύει και για τον οποίο Τραμπ) να συμμετέχει στην απονομή του κυπέλλου. Ποιον, αυτόν τον αριβίστα νάρκισσο που είναι ικανός να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο για όλο και περισσότερη προβολή, ανεξέλεγκτη εξουσία και προφανώς και για όλο και μεγαλύτερα κέρδη. Για αυτά και για άλλα πολλά τον γιούχαρα νοητά όπως τον γιουχάρανε και πολλοί φίλαθλοι που ήταν στις εξέδρες στο Νιου Τζέρσεϊ.
Από τις φωτό επέλεξα να βάλω αυτήν και όχι την άλλη που το γελοίο ανθρωπάκι πήγε και κόλλησε στην αναμνηστική φωτό της Ισπανίας την ώρα που πανηγυρίζουν οι παίκτες της το κύπελο που κέρδισαν με πολλές προσπάθειες και πολύ δουλειά. Ούτε το φτύσιμο μας δεν του αξίξει και γι'αυτήν την πόζα αλλά και για όλα τα άλλα που έχει κάνει σε πολλούς πολίτες των ΗΠΑ και στον κόσμο όλο, ο άθλιος. Ίσως η καλύτερη αντιμετώπιση να ναι το βιτριολικό χιούμορ και η λεπτή ειρωνεία που θα τον κάνουν ρεζίλι των σκυλιών. Η αλήθεια είναι ότι με σύγχισε κι ένας λόγος είναι πως εξ αιτίας του βγήκανε από τα υπόγειά μου διάφοροι τύποι που γνώρισα στη ζωή μου (άντρες συνήθως) που ήταν μία η άλλη σαν κι αυτόν.
Τι δεν είναι σίγουρο για το αύριο; Αυτό λοιπόν που δεν είναι καθόλου μα καθόλου σίγουρο είναι όλοι οι αρμόδιοι που διαμορφώνουν το κλίμα στο ποδόσφαιρο αν θα βάλουν μυαλό με τα φετινά από κάθε άποψη χαλιά και θα προσπαθήσουν το επόμενο Μουντιάλ να το φχαριστηθούμε. Αν δηλαδή, εμφανιστούν προπονητές και παίκτες που γουστάρουν ένα διαφορετικό φαντασμαγορικό ποδόσφαιρο ικανό να προκαλεί συγκινήσεις και ανατάσεις. Μπορεί, μιας και όλα παίζονται και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, και ίσως γι'αυτό ο παγκόσμιος θεός της μπάλας νοιαστεί πάλι γι' αυτούς τους φιλάθλους που παθιάζονται για το ποδόσφαιρο κάνοντας ταυτόχρονα πλάκα, ανεξάρτητα πάντως από τις νίκες. Ίσως λοιπόν αυτός ο τσαχπίνης θεός βάλει το χεράκι του για να ζήσουμε ένα υπέροχο Μουντιάλ στα γήπεδα της Πορτογαλίας της Ισπανίας και του Μαρόκου, που όχι μόνο θα το χαρούμε αλλά και θα μας εμπνεύει να κεντάμε για καιρό στα όνειρα μας με την φαντασία μας ως πρωταγωνιστές απίστευτης ομορφιάς φάσεων.
Ελπίζω αγαπητοί μου φίλοι να ζούμε μέχρι τότε και να έχουμε την επιθυμία να παρακολουθήσουμε και το επόμενο και βαριά βαριά άντε και το μεθεπόμενο στη Σαουδική Αραβία, να όπως σ'αυτό ήταν παρών ο 83χρονος Μικ Τζάγκερ που τον είδαμε στις εξέδρες και όχι μόνο όταν έπαιζε η Αγγλία. Ναι, γιατί ξέρετε στα γήπεδα, που όχι μόνο η Ελλάδα αναστενάζει, επιπλεόν η ζωή στις εξέδρες κάνει απίστευτα κόλπα, από αυτά που την νοστιμίζουν και μας γεννούν την επιθυμία να γίνουμε ένα, έστω και για λίγο, με χιλιάδες αγνώστους τύπους. Ναι, γεννάει μία ωραία αίσθηση αυτή η ταύτιση.
ΚΑΙ
naftemporiki.gr/ Πώς η γεωμετρία νίκησε τον Μέσι και τον Εμπαπέ Η Ισπανία βασίστηκε στα μαθηματικά για να υπερκεράσει το ποδοσφαιρικό ταλέντο των αντιπάλων της. Ο συνδυασμός ταλέντου και αθλητικών χαρακτηριστικών (σωματική δύναμη, ταχύτητα κ.α.) μιας ομάδας είναι αυτά που θεωρούνται ως κρίσιμοι παράγοντες για την επιτυχία στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όμως στην περίπτωση της Ισπανίας που κέρδισε το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο το μυστικό βρισκόταν όπως λένε ειδικοί στη… γεωμετρία. Με άρθρο του ο Κόνορ Μπόλαντ καθηγητής Επιστήμης Υλικών και Αναπληρωτής Διευθυντής Καινοτομίας στο Ινστιτούτο RAPID του Πανεπιστημίου Dublin City University (DCU) εξηγεί πως η γεωμετρία ήταν αυτή που έδωσε το πλεονέκτημα στην εθνική ομάδα της Ισπανίας.
Κατηγορία
Ποδόσφαιρο
Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης
- # FACT News. Βαθύ χάος
- Το νέο σκοτάδι, της Ελεάννα Βλαστού
- Δέκα σχόλια για την κληρονομιά που αφήνει πίσω του o Λιονέλ Μέσι, το νούμερο 10 της Αργεντινής, μετά το 208ο και τελευταίο παιχνίδι του με την εθνική του ομάδα
- «Σαρδελοποίηση» στις αστικές συγκοινωνίες: Γιατί αυξάνονται τα χαμένα δρομολόγια / Λέτε κάποτε οι πολίτες που χρησιμοποιούν αρκετά συχνά τα ΜΜΜ να αντιδράσουν δυναμικά σ'αυτήν την κακομεταχείρισή τους;
- Σ'αυτή τη φάση μου ταιριάζουν και οι ειδήσεις που επιλέγει το Fact News όσο και ο τρόπος που τις παρουσιάζει, τόσο ώστε αν είχα ραδιοσταθμό θα το επέλεγα για το δελτίο του ειδήσεων, εκτός κι αν εντοπίσω άλλο /άλλη /άλλο που θα μου ταιριάζει πιο πολύ