Σ.Δ. Έντεκα δώδεκα ετών ξεκίνησα να αγοράζω φωτογραφίες του Πρίσλεϊ και τις είχα σαν εικόνες. Πολύ σύντομα ξεκίνησα να ακούω και τα τραγούδια του. Τότε λάτρεψα αυτόν τον ουρανοκατέβατο από το πουθενά τραγουδιστή, από τα τραγούδια του, την φωνή του, την εμφάνισή του, το πρόσωπό του, από αυτά που διάβαζα ότι έκανε και έλεγε. Το επόμενο βήμα ήταν να βλέπω ταινίες που πρωταγωνιστούσε, αλλά αυτές δεν με κέρδισαν όπως τα τραγούδια του και το πως τα χόρευε. Με λίγα λόγια, ο Πρίσλεϊ με τα τραγούδια του με έβαλε με τα μπούνια στο δρόμο του ροκ. Δεν κατάφερα ποτέ να ερμηνεύσω το πως συνέβη αυτό, το πως δηλαδή ένας 13αχρονος που μεγάλωνε σε μια προσφυγική γειτονιά του Πειραιά και ουδεμία σχέση είχε αυτός και οι οικείοι του με αυτή την αμερικάνικη μουσική, με στίχους που δεν τους καταλάβαινε, κατάφερε να λατρέψει αυτό το είδος πιο πολύ εξ αιτίας αυτού του τραγουδιστή.Μέχρι σήμερα όποτε το σκέφτομαι με εξιτάρει αυτό το άλυτο αίνιγμα. Το μόνο που μπορώ να πω, είναι πως μιλάμε για μια εποχή που αρκετοί συνομήλικοι "αρρώστησαν" όπως εγώ απ'αυτήν την ξένη μουσική, άλλους δεν τους άγγιξε καθόλου ή λίγο και παραδόθηκαν ψυχή τε σώματι και πνεύματι στα δικά μας τραγούδια και πολλοί συνέχισαν τη ζωή τους δίχως να συνάψουν τουλάχιστον στα εφηβικά τους χρόνια κάποια ιδιαίτερη σχέση με τα τραγούδια και τη μουσική. Όσο για το ροκ, αυτό που στο ξεκίνημά του και στο ξεκίνημά μας αποδείχθηκε κάλεσμα της ελευθερίας, μια ανοιχτή πρόσκληση για άλλους κόσμους, περισσότερο της φαντασίας μας, αυτό στην ουσία το άνοιγμα στην αναζήτηση του διαφορετικού, αν δεν με μάγευε ο Έλβις φαντάζομαι ότι αφού είχα την πετριά λίγο αργότερα θα με παρέσερνε το κύμα των Beatles και των Rolling Stones σε θάλασσες για σκι ή για σερφ και αργότερα με τον Μπομπ Ντύλαν και τον Φράνκ Ζάππα στα βαθιά νερά. Το φιλί όμως το στέλνω στον πρώτο που τελικά λάτρεψα και με έβαλε στον χορό, στον βασιλιά Έλβις από το Μέμφις του Μισισιπή.
Θυμήθηκα κι αυτό. Εκεί γύρω στα 25μου διάβασα το βιβλίο Η «Πρισλεϊάδα» (Elvis: The Greil Marcus Book / Mystery Train, γνωστή στην ελληνική έκδοση του 1978 ως Έλβις: Πρισλεϊάδα, εκδ. Αυτοσχεδιασμός). Θεωρήθηκε το εμβληματικό μουσικό και πολιτιστικό δοκίμιο του Αμερικανού κριτικού Γκρέιλ Μάρκους, το οποίο αναλύει τον Έλβις Πρίσλεϊ ως μυθικό σύμβολο της αμερικανικής κουλτούρας. Υποστήριξε μάλιστα πειστικά πως ήταν ο πρώτος που συνέθεσε με εξαιρετικό τρόπο τις ρίζες της αμερικανικής μουσικής (blues, country, gospel) γεννώντας αυτό που ονομάστηκε ροκ. Ναι, το βρήκα εξαιρετικό σ'αυτήν την ηλικία γι'αυτό και το σύστησα και σε κάποιους από τους φίλους που είχαν αλισβερίσι με τα ξένα τραγούδια, αλλά και σε κάποιους μαθητές μου που τους άρεσε ο Πρίσλεϊ.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ. Αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός· εμβληματική προσωπικότητα του ροκ-εντ-ρολ, γνωστός και ως «Ο Βασιλιάς» (The King). Με την επιβλητική του φωνή, αλλά και με τη χαρισματική σκηνική του παρουσία με τον έντονα σεξουαλικό χαρακτήρα της, πυροδότησε την επανάσταση που προκάλεσε αυτή η μουσική.
Ο Έλβις Ααρών Πρίσλεϊ (Elvis Aaron Presley) γεννήθηκε στο Τιούπελο της πολιτείας Μισισιπή στις 8 Ιανουαρίου 1935 και μεγάλωσε με ακούσματα της μουσικής γκόσπελ. Το 1948 η οικογένειά του μετοίκησε στο Μέμφις του Τενεσί, όπου το νεαρό παιδί ήλθε σε επαφή με τα μπλουζ και την τζαζ.
Είχε μόλις τελειώσει το γυμνάσιο, όταν η φωνή του εντυπωσίασε τον Σαμ Φίλιπς, παραγωγό και ιδιοκτήτη της δισκογραφικής εταιρείας Sun, που αναζητούσε ένα λευκό με φωνή μαύρου. Ο Φίλιπς τον ενθάρρυνε να προχωρήσει στην ηχογράφηση των τραγουδιών «That’s All Right Mamma», αφιερωμένο στα γενέθλια της μητέρας του, και «Blue Moon Of Kentucky», τον Ιούλιο του 1954. Τα πέντε τραγούδια που ηχογράφησε για λογαριασμό της Sun γνώρισαν, τοπικά, μεγάλη επιτυχία και τον επόμενο χρόνο ο Φίλιπς πούλησε το συμβόλαιό του με τον Πρίσλεϊ στην RCA Victor.
Η καριέρα του απογειώθηκε με το τραγούδι «I Forgot To Remember To Forget» (το τελευταίο σινγκλ του για τη Sun και ταυτόχρονα το πρώτο για την RCA), το οποίο ανέβηκε στο νούμερο 1 του πίνακα επιτυχιών της κάντρι μουσικής, ενώ το «Heartbreak Hotel», μία υποβλητική μπαλάντα, έμεινε στην κορυφή για οκτώ εβδομάδες.
Σύντομα, ο Έλβις έγινε ο βασιλιάς του ροκ-εντ-ρολ και το ίνδαλμα της αμερικανικής νεολαίας. Οι πρωτοφανείς για την εποχή ρυθμοί του, το ύφος του, το χτένισμά του, ο αισθησιασμός των κινήσεων του (τον ονόμασαν Elvis the Pelvis για τον τρόπο που κινούσε τους γοφούς του - λογοπαίγνιο, εξαιτίας της ομοιότητας τού ονόματός του Elvis με την αγγλική λέξη pelvis, που δηλώνει τη λεκάνη του ανθρώπινου σώματος) αποτελούσαν πρόκληση για τα συντηρητικά μεσοαστικά στρώματα, αλλά ενθουσίαζαν τη νεολαία και προκαλούσαν υστερικές αντιδράσεις, ιδιαίτερα στα νεαρά κορίτσια. Κάθε εμφάνισή του σε συναυλία ή στην τηλεόραση προκαλούσε σκάνδαλο.
Ακολούθησαν μεγάλες επιτυχίες , όπως τα τραγούδια «Don’t Be Cruel», «Hound Dog», «Love Me Tender», «All Shook Up» και «Jailhouse Rock». Το 1956 γύρισε την πρώτη από τις 33 συνολικά ταινίες του, με τίτλο «Love me Tender». Η καριέρα του διακόπηκε για δύο χρόνια (1956-1960), προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στη Γερμανία. Εκεί γνωρίστηκε και με την Πρισίλα Βάγκνερ (γ. 1945), τη μέλλουσα γυναίκα του, με την οποία απέκτησε μία κόρη, τη Λίζα Μαρί.
Μετά την απόλυσή του από τον στρατό αφοσιώθηκε στη δισκογραφία και τον κινηματογράφο έως το 1968, οπότε εμφανίστηκε σε μία σειρά συναυλιών στο Λας Βέγκας και επανήλθε στην τηλεόραση. Είχε πια αλλάξει εντελώς στυλ, τραγουδούσε με ύφος καλού παιδιού γλυκανάλατες μπαλάντες κι έγινε ο αγαπημένος τραγουδιστής των μεσοαστικών στρωμάτων. Το κοινό του εξακολουθούσε να διευρύνεται αν και το αποτελούσαν πλέον μεγαλύτερες ηλικίες.
Ο Έλβις με τον καιρό άρχισε να καταρρέει από τα προσωπικά του προβλήματα, το άγχος της ηλικίας και την εξάρτησή του από τα ναρκωτικά. Ο ξαφνικός θάνατός του στις 16 Αυγούστου 1977 στην Graceland, το ανάκτορό του στο Μέμφις, αποδόθηκε σε φυσικά αίτια. Προτού αναχωρήσει για τον άλλο κόσμο πρόλαβε να ηχογραφήσει κάποια ώριμα και ποιοτικά τραγούδια, όπως τα «In The Ghetto», «Suspicious Minds» και «Kentucky Rain».
Γύρω από το όνομά του αναπτύχθηκε μια επικερδής βιομηχανία εμπορικών προϊόντων, η οποία εξακολούθησε να είναι προσοδοφόρα ακόμη και μετά το θάνατό του. Θεωρείται ένας από τους επιδραστικότερους τραγουδιστές του 20ου αιώνα και σίγουρα ο πιο εμπορικός τραγουδιστής όλων των εποχών, με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 600 εκατομμύρια δίσκους. Το σπίτι του στο Μέμφις εξακολουθεί να είναι τόπος προσκυνήματος για εκατομμύρια θαυμαστών του απ’ όλο τον κόσμο, ενώ το φαινόμενο Πρίσλεϊ εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο μελέτης.
Σ.Δ. Η τελευταία φορά που ο Ελβις Πρίσλεϊ απέδειξε τι σημαίνει «βασιλιάς» 9 Ιουνίου 1972, «ήταν σαν πρίγκιπας από άλλον πλανήτη» Elvis Presley: ο θρύλος που έφυγε νωρίς
Και τραγούδια του, απ'αυτά που μου άρεσαν και τα θυμήθηκα τώρα που γράφω αυτό το άρθρο.
Elvis Presley "Love Me Tender" (September 9, 1956) on The Ed Sullivan Show
Elvis Presley - In The Ghetto (Music Video) (1969)
Elvis Presley - Suspicious Minds (Live in Las Vegas) HD
Elvis Presley-Heartbreak Hotel-1968-Comeback Special
elvis presley - its now or never (1960)
Elvis Presley - My Way (Aloha From Hawaii, Live in Honolulu, 1973)
Elvis Presley - Jailhouse Rock (Music Video)
Can't Help Falling In Love ('68 Comeback Special)
Elvis Presley - Marguerita ⭐UHD⭐ (1963)
Πολύ το φχαριστήθηκα που μετά από τόσα χρόνια άκουσα αυτά τα αγαπημένα μου τραγούδια.
