Στη Βραζιλία μέχρι στιγμής οι θάνατοι εργατών στα έργα υποδομής έφτασαν τους 14, ενώ έχουν ξεπεράσει τους 800 οι θάνατοι στα έργα που γίνονται στο Κατάρ για το Μουντιάλ του 2022. Αλλά και τα υπόλοιπα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις συνθήκες εργασίας στα μουντιλιακά έργα, είναι μακράν απ'αυτό το σημείο που θα μπορούσαμε, με τα σημερινά δεδομένα, να το πούμε αποδεκτό. Οι συνθήκες εργασίας είναι τραγικές και οι απειλές και οι εκβιασμοί των εργολάβων συνεχείς. Όμως οι συνέπειες αγγίζουν και τον κάθε πολίτη αφού η αύξηση των φόρων και του κόστους ζωής για να καλυφτεί το κόστος των 15δις. δολαρίων στη Βραζιλία, έχουν προκαλέσει πολλές και έντονες αντιδράσεις των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων στη χώρα αυτήν. Την ίδια ώρα, η κατάσταση που επικρατεί σκιαγραφείται απόλυτα σε πρόσφατο

ρεπορτάζ του «Euronews», όπου παρουσιάστηκαν και τα αποτελέσματα έρευνας για τον

αντίκτυπο της διοργάνωσης στη

χώρα. Σύμφωνα με αυτά, ένας στους δύο Βραζιλιάνους δεν θέλει πλέον το Μουντιάλ και

μάλιστα σε μια χώρα που το

ποδόσφαιρο λατρεύεται. Είναι χαρακτηριστικό πως από το 79% που πριν από 8 μήνες δήλωναν

υπέρ της διοργάνωσης το

ποσοστό - με βάση και αυτά που έχουν συμβεί (αύξηση της φορολογίας, εργατικά δυστυχήματα,

αποκαλύψεις για

διαφθορά παραγόντων κ.τ.λ.) - έχει πέσει στο 52% μόλις τρεις βδομάδες πριν την έναρξη των

αγώνων.

 Στις έντονες διαμαρτυρίες

εναντίον της διοργάνωσης του Μουντιάλ συμμετέχουν και σπουδαία ονόματα

του Βραζιλιάνικου

ποδοσφαίρου, όπως ο

Ριβάλντο και ο Ρομάριο. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του ο Ριβάλντο (που

έπαιξε και στον

Ολυμπιακό και την ΑΕΚ)

δήλωσε ότι «Μια χώρα που σιωπά δεν μπορεί να αλλάξει. Συγχαρητήρια

στο λαό της Βραζιλίας που

διαδηλώνει και δείχνει δυνατός

και ενωμένος. Ίσως μ' αυτό τον τρόπο να μπορέσει να αλλάξει κάτι». 

Συνεχίζοντας τόνισε ότι «Δεν είμαστε σε θέση να φιλοξενήσουμε

το Παγκόσμιο Κύπελλο αυτήν τη στιγμή. Δεν το χρειαζόμαστε.

Χρειαζόμαστε Υγεία και Παιδεία. Είναι ντροπή να σπαταλάμε τόσα πολλά χρήματα για το Παγκόσμιο Κύπελλο,

ενώ τα νοσοκομεία και τα σχολεία παραμένουν σε άθλιες συνθήκες. Τόση βία και τέτοιο χάλι.

Ήθελα να το βγάλω από μέσα μου,

γιατί ήμουν και εγώ φτωχός και βίωσα τα προβλήματα που έχουν τα δημόσια σχολεία και την

έλλειψη καλού συστήματος Υγείας.

Ακόμα με πονάει, όταν το  σκέφτομαι πως ο πατέρας μου χτυπήθηκε και πέθανε,

γιατί ένα νοσοκομείο στο Ρεσίφε δεν μπορούσε να τον περιθάλψει».

Ο Ρομάριο σε δική του παρέμβαση (και

μάλιστα σε τηλεοπτική

εκπομπή) μίλησε για προσπάθεια

εκμετάλλευσης

του Παγκοσμίου Κυπέλλου της

Βραζιλίας, προκειμένου να

πλουτίσουν τα μεγάλα «κεφάλια» της και

κατηγόρησε

δημόσια την Παγκόσμια Συνομοσπονδία

Ποδοσφαίρου

(FIFA).«Αυτοί θα πλουτίσουν με το δικό

μας Παγκόσμιο Κύπελλο και

όλα θα είναι καλά. Έχουμε ξοδέψει ένα

παράλογο ποσό για το

Μουντιάλ και συνεχίζουμε να δίνουμε όλο και περισσότερα χρήματα.

Η Βραζιλία έχει πολλούς κλέφτες, αυτή είναι η αλήθεια.

Θα πρέπει να υποστηρίξουμε την ομάδα μας μέσα στο γήπεδο, αλλά έξω από αυτό δυστυχώς έχουμε

ήδη χάσει».

Γιατί οι αναφορές αυτές είναι πάρα πολύ δύσκολο να αποτρέψουν

έναν ποδοσφαιρόφιλο να δει τους αγώνες του παγκοσμίου κυπέλλου;

Δεν ξέρω τι να πω, πέρα από το κοινότυπο πως ο άνθρωπος έχει μεγαλύτερη κλίση προς τον

άρτον, τα θεάματα και το ζην παρά προς στους αγώνες, την ψυχή και το ευ ζην.

Η ερώτηση που ακολουθεί απευθύνεται σ'αυτούς που τους τους αρέσει

να παρακολουθούν ποδόσφαιρο ακόμα και από την τηλεόραση και τους φέρνουν ένα βάρος οι

παραπάνω πληροφορίες.

Αν λοιπόν

αποφάσιζαν όλοι αυτοί και δεν έβλεπαν τα ματς, θα άλλαζε κάτι;

Ίσως, αν ξεπερνούσαν το 1,5δις. και είχαν ένα συγκεκριμένο

αίτημα, απαντάει ο δικηγόρος του διαβόλου. 

Οπότε μέχρι τότε θα σέρνεται η εξής αναπάντητη ερώτηση: Πόσο καλό είναι να

θυμόμαστε ότι αυτό

το θέαμα που μας καθηλώνει στις καρέκλες και μας σέρνει από τη μύτη κρύβει στη ντουλάπα του

πολλούς σκελετούς; Και

υποστηρίζω ότι ανήκει στην κατηγορία των αναπάντητων, διότι οι απαντήσεις που έχουν δωθεί

μέχρι σήμερα στηρίζονται

σε άσφαιρες αλήθειες, αυτές που δεν μας οδηγούν σε κάποιου είδους δράση.

Γι'αυτό περνάμε με μικρά πηδηματάκια στο θέαμα. Πατώντας  εδώ  θα μπορέσετε να δείτε                                

εικοσιπέντε από

τις εκατό πιο μαγικές στιγμές στην ιστορία του Μουντιάλ, όπως τις επέλεξε το BBC, σε ένα αφιέρωμα που περιλαμβάνει βίντεο με τα πιο όμορφα γκολ, τις καλές και κακές στιγμές για τους ποδοσφαιριστές και τις χώρες τους αλλά και τους πιο πολιτικά φορτισμένους αγώνες. Το αφιέρωμα περιλαμβάνει τέσσερα συνολικά μέρη.

Την επόμενη Πέμπτη 12/6 ξεκινάει το μουντιάλ με τον αγώνα Βραζιλία - Κροατία στις 11μ.μ. Οι αγώνες της Ελληνικής ομάδας είναι το Σάββατο 14/6 στις 7μ.μ με την Κολομβία, την Πέμπτη 19/6 στις 1π.μ με την Ιαπωνία και την Τρίτη 26/6 με την Ακτή Ελεφαντοστούν στις 11μ.μ.

Πατώντας  εδώ   θα σας εμφανιστεί το πλήρες πρόγραμμα των αγώνων, όπως αυτοί θα μεταδοθούν από την ΝΕΡΙΤ. 

Να πούμε και λίγα για τα στοιχήματα. Ο μέσος όρος που δίνουν οι πράκτορες για κατάκτηση του κυπέλλου από την Βραζιλία είναι 4. Ακολουθεί η Αργεντινή με 5, η Γερμανία και η Ισπανία με 7. Στο δεύτερο κύκλο είναι το Βέλγιο με 17, η Γαλλία με 21, η Αγγλία, η Ιταλία, η Κολομβία και η Ουρουγουάη με 26, η Πορτογαλία με 29 και η Ολλανδία με 34. Και μετά το χάος. Στην Ελλάδα οι μπουκ-μέικερς δίνουν 251, που σημαίνει ότι αν καταθέσεις 1000 ευρώ και αναδειχθεί η Ελλάδα παγκόσμια πρωταθλήτρια θα κερδίσεις 251.000 ευρώ. Η ομορφιά του ποδοσφαίρου είναι αυτή ακριβώς, ότι δηλαδή και ο τελευταίος ελπίζει βάσιμα να αναδειχθεί πρώτος. Στις άλλες δύο ομάδες που ανήκουν στον όμιλο της Ελλάδας, (Ιαπωνία και Ακτή Ελεφαντοστούν), οι πράκτορες δίνουν 126. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος των τζογαδόρων θεωρεί ότι η Ελλάδα θα βγει τελευταία στον όμιλό της. Κάτι που πάντα με χαροποιεί είναι όταν οι προβλέψεις πέφτουν έξω, όταν τα φαβορί και τα αουτσάιντερ πάνε για βρούβες. Ελπίζω αυτό να συμβεί και με τις εκτιμήσεις των πρακτόρων σχετικά με τον όμιλο της Ελλάδας.Τέλος οι ομάδες που μπορεί να αποφέρουν τα μεγαλύτερα κέρδη αν κατακτήσουν το κύπελλο είναι η Κόστα Ρίκα, η Ονδούρα και το Ιράν, που αν καταθέσεις 1 ευρώ υπέρ τους θα πάρεις 2501 ευρώ. Άντε βρε Ιρανέ, και σε καλή μεριά.

Σε ένα μείγμα του ποια ομάδα θέλω να το πάρει και ποια πιστεύω ότι θα το πάρει, ως φαν του λατινοαμερικάνικου ποδοσφαίρου που συνήθως έχουν και κάποιο υπέρλαμπρο άστρο στη σύνθεσή τους, ψηφίζω Αργεντινή και μετά Βραζιλία. Μου έχει συμβεί όμως πολλές φορές να αλλάζω γνώμη παρακολουθώντας τα ματς. Να όπως φέτος, που βλέποντας το τσάμπιον λιγκ ξεκίνησα με Μπαρτσελώνα και στη συνέχεια ήμουν Ατλέτικο Μαδρίτης. Τελικά το πήρε η Ρεάλ κι έτσι το τηλεοπτικό υπερεγώ μου τα έβαψε μαύρα για μια ώρα και παρόλο που το αποτέλεσμα ήταν δίκαιο. Ναι, είναι όπως και στη ζωή, που σπανίως το δίκαιο παίρνει κεφάλι από αυτό που αγαπάς.