Διηγήματα (225)
Έτρεχα βιαστικά όλο λαχτάρα κάτω... της Όλιας Λαζαρίδου από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Θα προσπαθήσω να περιγράψω ένα αίσθημα, που δύσκολα περιγράφεται, αλλά που αν ήμουν ο Λέοναρντ Κόεν ίσως να μπορούσε να γίνει τραγούδι.
Τον εσωτερικό μου χώρο, τον έχει καταλάβει κυρίως ξαπλωμένο φαρδιά πλατιά το εγώ.
Έχει τα χούγια του.
Κρίνει, αμύνεται, θίγεται, διεκδικεί.
Κούραση. Μεγάλη.
Όταν καμμιά φορά - σπάνια - αποκοιμιέται, κάτι άλλο ανοίγει.
O Δρόμος των μοναχικών πραγμάτων
Επιλέγων ή Συντάκτης Γιάννης Κυπαρίσσης
Η πρώτη έκπληξη, εκείνο το βράδυ, ήταν ο χιονιάς.
Έφευγα από το σπίτι του αργά με την συνηθισμένη αγωνία να προλάβω το τελευταίο δρομολόγιο του λεωφορείου της επιστροφής.
Δύσκολο να ισορροπεί κανείς με τόση γλίτσα γύρω του!
Η δεύτερη έκπληξη, ακόμη πιο αναπάντεχη, ακόμη πιο ακαθόριστη εκείνο το φυτό.
Θεϊκή παρουσία, μοναχική με επιβλητική ακινησία.
Λαθρεπιβάτες του σινεμά, από το βιβλίο του Βαγγέλη Σιαφάκα, "Με μια χιλιάρα καβασάκι"
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Δίπλα από τον «Έσπερο», το θερινό σινεμά στην καρδιά της πόλης, υπήρχε ένα κατηφορικό δρομάκι. Τι κι αν οδηγούσε στον κεντρικό δρόμο, της Δωδώνης. Μες στη λασπουριά ήτανε, χειμώνα καλοκαίρι. Εκεί, ξεχασμένη από την εποχή που οι Τούρκοι ήταν ακόμη στα Γιάννενα, κατηφόριζε και μια μισογκρεμισμένη μάντρα, χορταριασμένη κι ετοιμόρροπη. Από τη ράχη της, μπορούσε να δει κανείς πάνω απ’ τη μισή οθόνη του «Έσπερου».
Η σχολική εργασία του Γ1 του 3ου Γυμνασίου Κερατσινίου για την Μικρασιατική καταστροφή και τους πρόσφυγες
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ομάδα διαχείρισης
Τη σχολική χρονιά 2003-04 μαθητές από το Γ1 του 3ου Γυμνασίου Κερατσινίου έκαναν μία εργασία με θέμα του Έλληνες της Μικράς Ασίας, την καταστροφή του 1922 και τους πρόσφυγες. Εκτός από τα ιστορικά στοιχεία και κάποια αποσπάσματα από μυθιστορήματα οι μαθητές πήραν συνεντεύξεις και από τους κατοίκους του Κερατσινίου Κουράκο Παναγιώτη, Καρακάση Δήμητρα, Άννα Βελσεμέ, Διακάκη Βασίλη, Βουτηράκο Σταύρο, Δημηντρόπουλο Δημήτρη, Σεβαστή Ιωαννίδου, Κυριακή Εμμανουηλίδου, Μαρία Προδρόμου, Θωμά Κανελλόπουλο, Επαμεινώνδα Σαρανταένα. Η σχολική αυτή εργασία υπάρχει στο ιστολόγιο του 3ου Γυμνασίου Κερατσινίου
"Το νόημα της ζωής", του Χρήστου Βακαλόπουλου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
"Το νόημα της ζωής" είναι ένα από τα δέκα διηγήματα του Χρήστου Βακαλόπουλου που περιλαμβάνονται στο βιβλίο του "Νέες Αθηναϊκές Ιστορίες", εκδόσεις Εστία, (1988). Όπως γράφει και ο συγγραφέας στο οπισθόφυλλο, "οι ιστορίες αυτές πρέπει να ακούγονται δυνατά". Στο οπισθόφυλλο υπάρχουν επίσης οι τίτλοι των δέκα διηγημάτων, έχοντας δίπλα τους τούς χρόνους που απαιτείται για την ανάγνωσή τους. Η ιδέα είναι αυτή της μορφής άλμπουμ βινυλίου, με πλευρά Α' και πλευρά Β'. Το νόημα της ζωής μας άρεσε και τότε και τώρα και εύκολο είναι να δει κάποιος με κινηματογραφικό βλέμμα πως είναι ταμάμ και για μια μικρή μήκους ταινία υπαρξιακού θρίλερ.
Χριστούγεννα σημαίνει παιδική ηλικία
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ζωή Σταύρου
Να κοιτάω τις φλόγες στο τζάκι θέλω, πίνοντας ζεστό καφέ και να περιμενω να γίνει η ώρα καπως αποδεκτή για να ανοίξω κόκκινο κρασί. Να έχω ρίξει μια φλις κουβερτούλα μόνο για την παρηγορητική αίσθηση που αφήνει και να μαζέψω τα πόδια μου στην άνετη τεράστια πολυθρόνα. Μια στοιβα βιβλία που με περιμένουν μήνες ολόκληρους να μην τα ακούω πια να κλαψουρίζουν... Βαθιά σιωπή κι ένα ανεπαίσθητο κράκ από κλαράκια στη φλόγα.
Να τριζοβολούν. Είναι η αγαπημένη μου χειμωνιάτικη λέξη.
ΠΛΑΝΗΤΑΣ ΛΙΘΟΣ του Δημοσθένη Παπαμάρκου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Από τα βιβλία που έχουμε διαβάσει τα τελευταία χρόνια, ένα που μας άρεσε πολύ ήταν το ΓΚΙΑΚ ( Αντίποδες, 2014) του ιστορικού και συγγραφέα Δημοσθένη Παπαμάρκου. Μάλιστα το 2015 είχαμε δημοσιεύσει στο θέμα της Σταγόνας με τις "Τοπικές και διαγαλαξιακές δημιουργίες", ένα από τα διηγήματα εκείνης της συλλογής. Τώρα διαβάσαμε στη lifo ένα καινούργιο διήγημά του το ΠΛΑΝΗΤΑΣ ΛΙΘΟΣ. Και αυτό μας άρεσε πολύ.
Έζησα χιλιάδες χρόνια. Θυμάμαι κάθε φορά τα τελευταία εκατό. Με έχουν αποκαλέσει κατά καιρούς με διάφορα ονόματα, αν κάτι θαυμάζω στους ανθρώπους είναι η επινοητικότητά τους. Άδης, Χάρος, Ίφθιμος, Πλούτωνας, Κρατερός, Στυγερός, Άδμητος, Ζαγρέας, Θάνατος. Κάποια για να με καλοπιάσουν, κάποια άλλα, όχι και τόσο ευγενικά. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω ποιο είναι το όνομά μου, δεν θυμάμαι να υπήρξα ποτέ παιδί, δεν ξέρω ποια ήταν η μητέρα μου, ούτε αν είχα ποτέ.
Μια παρουσίαση της Ευγενίας Φακίνου και του έργου της από την Βασιλική Κοκκίνου
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Βαρβάρα Τσιδεμιάδου
Το κείμενο που ακολουθεί είναι η εισήγηση που έκανε η κα. Βασιλική Κοκκίνου στην εκδήλωση που οργάνωσε η Δημοτική Βιβλιοθήκη Δραπετσώνας για το βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου "Στο αυτί της αλεπούς", εκδόσεις Καστανιώτη, την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2016.
Η σημαντική συγγραφέας, η κυρία Ευγενία Φακίνου, που μας τιμά απόψε με την παρουσία της, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σύζυγός της είναι ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Μιχάλης Φακίνος, στον οποίο, όπως έχει πει σε μια συνέντευξή της, οφείλει την στροφή της στη συγγραφή βιβλίων.
«Ο ΕΡΩΤΑΣ ΟΥΤΕ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ
ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ,
όπως ο θυμός, ούτε περνάει και
φεύγει γρήγορα, παρόλο που λένε πως έχει φτερά.
Αντίθετα, φουντώνει σιγά-σιγά,
σχεδόν σαν να λειώνει μέσα μας.
Και από τη στιγμή που αγγίξει την ψυχή,
μένει εκεί για πολύ καιρό,
και σε μερικούς ανθρώπους δεν ησυχάζει ούτε κι όταν γεράσουν,
αλλά παραμένει ακμαίος, φρέσκος και θαλερός,
ακόμη κι αν ασπρίσουν τα μαλλιά τους.