Από την Τρίτη 22 Οκτωβρίου και μετά από 10 χρόνια εργασιών, ανοίγει για το κοινό τις πύλες του το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Επ'ευκαιρία αυτού του γεγονότος ας δούμε τι σοφά και γεμάτο νόημα κουβέντες ειπώθηκαν από το δήμαρχο Πειραιά κ.Β.Μιχαλολιάκο. «Το Δημοτικό Θέατρο είναι η σημαία πολιτισμού του Πειραιά μας, όπως ο πολιτισμός είναι η σημαία της Ελλάδας»  και συνέχισε λέγοντας τα εξής υπέροχα και λυρικά πρελούδια «Είναι το σύμβολο της ελπίδας και της  αισιοδοξίας, στην εποχή του γκρίζου και της κρίσης.

Η Ομάδα Πολιτισμού του Λιμανιού της Αγωνίας σας προσκαλεί  την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013 στις 8.45 μ.μ.   στο Στέκι μας στον Πειραιά,  Ελ. Βενιζέλου και Πραξιτέλους 78 στην προβολή της ταινίας του 2008

 « ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΙΣ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΕΣ »

του Μαρκ Χέρμαν με τους Ασα Μπάτερφιλντ, Βέρμα Φαρμίγκα, Ντέιβιντ Τούλις.

Μια Σταγονούλα από το Κερατσίνι, που ο Έρασμους την έριξε στην Πόλη, γυρνώντας στα δρομάκια της αυτό το παραδοσιακό τα χείλη της ψιθύριζαν μια νύχτα θεοσκότεινη. Αυτό, που το΄χουν πει πολλοί κι ανάμεσά τους όμορφα το έψαλε η Ματούλα Ζαμάνη μαζί με τον Μυστακίδη. Η τελευταία στροφή: Κι όταν ανάψει ο ναργιλές / κι ερθούμε σε ντουμάνι / στείλε όλους τους αγγέλους σου / θεούλη μου / να πουν το νάνι νάνι. Εΐι γκιουλέ, ολσούν....

Δεκάδες είναι οι αντιφασιστικές διαδηλώσεις σε κάθε γωνία της χώρας. Γειτονιές, συνδικάτα, σύλλογοι και οργανώσεις του λαϊκού κινήματος βγαίνουν στους δρόμους, ενάντια στο μαύρο φασισμό, που όπλισε το δολοφονικό χέρι που σκότωσε τον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα.

Τον Μάιο του 2014 θα έχουμε σίγουρα δημοτικές και περιφερειακές και ευρωεκλογές. Για τις δικές μας εκλογές δεν γνωρίζουμε ακόμα με ποιο σύστημα θα διεξαχθούν. Άσχετα με αυτό οι συζητήσεις και οι διαβουλεύσεις, οι κινήσεις και τα ψαξίματα στους κύκλους που ασχολούνται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν ξεκινήσει.

Την Δευτέρα 7-10-2013 αντιπροσωπεία  του ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασία με εθελοντές του Aνοιχτού σχολείου μεταναστών Πειραιά και επικεφαλής την βουλευτή Τζένη Βαμβακά, επισκέφτηκαν τις γυναικείες φυλακές της Θήβας, όπου μετέφεραν και παρέδωσαν στην κοινωνική υπηρεσία της φυλακής  δέκα μεγάλα χαρτοκιβώτια με ρούχα και παπούτσια για τις ανάγκες των φυλακισμένων γυναικών. 

Ο The Boy, κατά κόσμον Αλέξανδρος Βούλγαρης, είναι γυιός του σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη και της μυθιστοριογράφου Ιωάννας Καρυστιάνη. Ο the boy έχει ήδη στον λογαριασμό του τρία άλμπουμ και μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησε το 4ο με τίτλο "American Unicorn" που σημαίνει ο "Αμερικάνος Μονόκερος" και θεωρείται και το καλύτερό του. 

Να ζεις ν'αγαπάς να μαθαίνεις

Τι νομίζουμε όμως ότι είναι ουσιαστικό; Πρώτα απ όλα ένα από τα πράγματα που θεωρούμε ουσιαστικά- και δουλεύουμε γι αυτό την περισσότερη ζωή μας- είναι το σώμα. Πιστεύουμε ότι είναι ουσιαστικό. Ξοδεύουμε τόσο πολύ χρόνο γι αυτό, που πλουτίζουμε τη λεωφόρο Μάντισον. Θεέ και Κύριε, πόσες χιλιάδες μάρκες οδοντόκρεμας υπάρχουν! Και πόσα εκατομμύρια είδη σαμπουάν. Και τώρα υπάρχει κάτι ιδιαίτερο για μαλακά μαλλιά, για σκληρά μαλλιά, για λίγα μαλλιά, για μαλλιά που πέφτουν, για μαλλιά που σηκώνονται, για μαλλιά που δεν υπάρχουν! Υπάρχουν τονωτικά μαλλιών για παιδιά, για μωρά, για ενήλικους, για γέρους! Δεν μπορούμε καν να μοιραστούμε το ίδιο σαμπουάν. Άλλο ένα φαινόμενο αποστασιοποίησης, αν το καλοσκεφτείς.

 Δεν τις έχετε βαρεθεί όλες αυτές τις ανοησίες; Κάνετε τούτο και το άλλο και το άλλο και το άλλο. Και μετά φοράτε τα ρούχα σας και βγαίνετε έξω έτοιμοι ν’αντιμετωπίσετε τη μέρα σας. Και μετά γυρίζετε σπίτι και τα κάνετε πάλι όλα από την ανάποδη. Τα βγάζετε όλα και πέφτετε στο κρεβάτι. Το πρωί πάλι από την αρχή! Κι όμως το κάνουμε γιατί φοβόμαστε πως ο κόσμος γύρω μας θα μας αφήσει μόνους στην προκυμαία, αν δεν φοράμε το σωστό αποσμητικό. Και το πλοίο θα ξαναγυρίσει να μας πάρει, αν το φορέσουμε! Έτσι το φοράμε!

 Το σώμα δεν είναι παρά ένα όχημα. Είναι ένα καταπληκτικό όχημα, γιατί μεταφέρει το ουσιαστικό, από μόνο του όμως δεν είναι ουσιαστικό.

 Τι είναι λοιπόν ουσιαστικό; Νομίζουμε ότι οι γνώσεις είναι κάτι ουσιαστικό και γινόμαστε δούλοι της γνώσης. Ξεχνάμε ότι οι πληροφορίες δεν είναι σοφία. Μαθαίνουμε πληροφορίες και περνάμε τη ζωή μας γεμίζοντας το μυαλό μας με πληροφορίες, που τις νομίζουμε ουσιαστικές. Κι όμως οι πληροφορίες αυτές είναι, στο μεγαλύτερο τους βαθμό, άχρηστα παράσιτα. Κι εμείς γινόμαστε δούλοι των παρασίτων. Έτσι, όταν προσπαθεί να μπει κάτι καινούριο μέσα, φιλτράρεται μέσα από αυτά τα παράσιτα, μέσα από αυτές τις παλιές, ξεπερασμένες, άχρηστες γνώσεις. Γι αυτό μερικοί από μας δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να αλλάξουμε.

 Συχνά ρωτάω τον κόσμο: «Είσαι πραγματικά εσύ; Ή μήπως είσαι αυτό που σου είπαν οι άλλοι ότι είσαι;» Οι άλλοι περνάνε ολόκληρη τη ζωή τους λέγοντας μας ποιοι είμαστε. Μερικοί το κάνουν επάγγελμα, σε άλλους γίνεται ασυνείδητα! Η μαμά πχ που στέκεται στο σούπερ μάρκετ κρατώντας το παιδί της από το χέρι και λέγοντας στη φίλη της: «Αυτός είναι κουτός, ο αδερφός του είναι ο έξυπνος. Τι να γίνει όμως, υπάρχουν και οι κουτοί, άλλωστε είναι καλό παιδί. Δε με παιδεύει καθόλου». Τι του λέει αυτού του παιδιού; Νομίζει πως είναι κουφό; Όλοι διδάσκουμε και διδασκόμαστε συνέχεια ποιοι είμαστε και τι είμαστε. Γι’αυτό και είμαστε όλοι δάσκαλοι. Σαν άνθρωπος που αγαπάει, θα πρέπει να προσέχεις πάρα πολύ τι είδους ετικέτες κολλάς πάνω στους άλλους. 

Το απόσπασμα αυτό είναι από το βιβλίο "Να ζεις, ν'αγαπάς, να μαθαίνεις " (1982), του Αμερικανού συγγραφέα και καθηγητή στο Παιδαγωγικό τμήμα του πανεπιστημίου της Ν.Καλιφόρνιας Λέο Μπουσκάλια (1924-1998). Αρέσει στην Μαρία Μποζινάκη

Περί ευθυμίας

στο σώμα του...με αποτέλεσμα να στενοχωριέται για ότι συμβαίνει και να φοβάται για ότι πρόκειται να 

υπερβολή...

Τα αποφθέγματα αυτά είναι από το  βιβλίο του ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ του Χαιρωνέα ( 47μ.Χ - 120), "Περί ευθυμίας", εκδ.Ηλιοδρόμιο,απόδοση από τον Γιώργο Λαθύρη.