Οι δυο συνεντεύξεις που ακολουθούν έχουν φυσικά όλα τα πάγια μειονεκτήματα που αναφέραμε αλλά σε μικρότερο βαθμό.  

Στην πρώτη ο υπουργός εξωτερικών κ.Δένδιας, που σημειώνει εδώ και καιρό μια ευρεία αποδοχή πέρα από το κοινό της Ν.Δ, βρέθηκε στο επίκεντρο την βδομάδα που μας πέρασε εξ αιτίας των έξω από τα δόντια δηλώσεών του στην κοινή συνέντευξη τύπου με τον ομόλογό του κ.Τσαβούσογλου στην Άγκυρα, προσπαθεί να ρίξει φως στα όσα μεσολάβησαν και εξηγεί πως σκοπεύει να προχωρήσουν οι συζητήσεις με την Τουρκία. Μία ομιλία για την οποία ο υπουργός Ομέρ Τσελίκ δήλωσε: «Ο εξαιρετικά φανατικός και ασεβής τρόπος με τον οποίο κατήγγειλε τη Δημοκρατία της Τουρκίας και το έθνος μας, θα μείνουν στην ιστορία ως ένα παράδειγμα διπλωματικής απρέπειας».

Ο υπουργός εξωτερικών είναι φανερό ότι προσπαθεί λίγα 24ωρα μετά να ρίξει τους τόνους, δίνοντας έμφαση στον διάλογο ως μέσον για την εξεύρεση λύσεων. Η συνέντευξη δόθηκε στον Βασίλη Νέδο και δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή με τον τίτλο "Τα ζητήματα με την Άγκυρα δεν κρύβονται κάτω από το χαλί",  εδώ .

Ένα ερώτημα που χρόνια τώρα το έχω καταχωρίσει στα αναπάντητα, είναι τι νόημα έχουν οι συζητήσεις με την Τουρκία, ένα από λίγα κράτη που δεν έχει υπογράψει την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας; Υπάρχει κάτι που δεν το ξέρουμε, μια ας πούμε δύναμη επιχειρημάτων, μία δέσμη οικονομικών μέτρων ή μια στρατιωτική ισχύς που θα κάνει την Τουρκία να αλλάξει γνώμη, την ώρα μάλιστα που αμφισβητεί τη συνθήκη της Λωζάνης (1923); Το ερώτημα με λίγα λόγια είναι, γιατί δεν πάμε το θέμα αυτό κατ'ευθείαν στη Χάγη; Σε τι ελπίζουμε; 

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, πρώην υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και νυν συντονιστής οικονομικής πολιτικής, χαίρει μια ευρύτερης εκτίμησης για το πως χειρίστηκε τα δύσκολα θέματα του υπουργείου του τα χρόνια '15-19 όσο και για το ήπιο και ενίοτε χαριτωμένο αλλά πάντα ευγενικό ύφος του. Σ'αυτό που πολλοί συμφωνούνε είναι ότι πρόκειται για έναν πολιτικό που αντιμετωπίζει όσους έχουν διαφορετική γνώμη από τη δική του, είτε εντός του κόμματός του είτε εκτός, σαν αντιπάλους και όχι σαν εχθρούς. 

Η συνέντευξη που παραχώρησε στους Άντα Ψαρρά και Μάριο Χριστοδούλου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών με τον τίτλο «Η επίθεση στην εργασία θα είναι το τέλος του “σιδηρού ανέμελου”». Καλή αλλά περιμέναμε κάτι καλύτερο. Να όπως μια καθαρή και εις βάθος κριτική των τεσσάρων χρόνων της διακυβέρνησης Σύριζα -ΑΝΕΛ. Τι δεν πήγε καλά και τι εγγυήσεις υπάρχουν ότι την επόμενη φορά θα γίνουν αυτά που πρεσβεύει ως αξίες και θέσεις η αριστερά; Αν οι δημοσιογράφοι που του έθεσαν τις ερωτήσεις είχαν στο νου τους όχι μόνο το πιστό κοινό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και έναν κόσμο που απομακρύνθηκε από την επιρροή του ίσως να του έθεταν διαφορετικές ερωτήσεις. Περιμέναμε επίσης πιο καθαρές απαντήσεις σε όσα θέματα θίγει και όπου ο τόνος του έχει κάτι από την μονοχορδία του αντιπολιτευτικού λόγου. Να λόγου χάρη, στην ερώτηση για τους Ανεξάρτητους Θεσμούς δεν καταλάβαμε αν ο κ.Τσακαλώτος τoυς υποστηρίζει, καταλάβαμε όμως ότι η Ν.Δ τους ξεχαρβαλώνει. Να σημειώσουμε εδώ πως οι Ανεξάρτητες Αρχές στη Δύση, που έχουν μεγάλο βαθμό ανεξαρτησίας, είναι εικοσαπλάσιες απ'αυτές σε άλλες χώρες, να ας πούμε όπως στη Ρωσία.   Εδώ η συνέντευξη.