Άκουγα φήμες πως ο Βασίλης δεν είναι καλά. Αντιλαμβανόμουν μια συσπείρωση φίλων και κοντινών του να στηρίξουν, να βοηθήσουν. Και ξαφνικά, πριν καλά – καλά το καταλάβουμε – σαν ένα ακόμα αστείο του – το κακό μαντάτο.

Ναι, έτσι είναι που φεύγουν κάποιοι άνθρωποι, κάποιοι πολύ σπουδαίοι άνθρωποι. Και γι’ αυτό δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Όμως, υπάρχουν ακόμα μερικά πουλιά αυτής της σπάνιας ράτσας σαν του Βασίλη γύρω μας. Λίγα, αλλά υπάρχουν. Ας τα νοιαστούμε κι ας φροντίσουμε να μην χαθεί το ίχνος τους. Το εύθραυστο και απροστάτευτο.

Γιάννης Μπασκόζος: Ο θάνατος του Βασίλη Παπαβασιλείου μας στέρησε το λόγο όχι μόνο ενός σκηνοθέτη αλλά κι ενός δημόσιου διανοούμενου. Ο Βασίλης Παπαβασιλείου, σκηνοθέτης, ηθοποιός αλλά πάνω από όλα ενεργός διανοούμενος των καιρών του είχε τιμηθεί το 2021  από το περιοδικό «Επίλογος».  Eπαναφέρω μια συζήτηση μαζι του γιατί διατηρεί το σκωπτικό πνεύμα του Παπαβασιλείου και την κριτική των δύσκολων εποχών. Τον είχα βρει στο σπίτι του στο Παγκράτι. Είχε διάθεση, βούτηξε στο παρελθόν του, μίλησε για το μπλέξιμο από τα παιδικάτα του με το θέατρο, τη γαλλική κουλτούρα, τον Κουν και τις μετέπειτα θεατρικές του δουλειές. Μέγιστο ενδιαφέρον είχαν οι πολιτικές του απόψεις σε μια τόσο ρευστή εποχή όπου «μας έχουν τραβήξει το χαλί του μέλλοντος» και κινούμεθα σε πλήρη σύγχυση.  Μίλησε για το δημιουργικό μυστικό στο θέατρο και τη ζωή. Η συζήτηση μας  κύλησε σαν νεράκι και γι αυτό άφησα τον προφορικό του λόγο να ρέει χωρίς διακοπές. 

Και κάτι τελευταίο: Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου είναι πλέον κάτοχος της βιβλιοθήκης του Βασίλη Παπαβασιλείου. Ίσως δεν μπορούσε να πάει σε καλύτερα χέρια. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους και όσες φρόντισαν ώστε αυτή η σπουδαία παρακαταθήκη να είναι στη διάθεση ενός χώρου θεατρικής εκπαίδευσης

Πατώντας  Βασίλης Παπαβασιλείου αυτοβιογραφούμενος (στον Γιάννη Ν. Μπασκόζο)  θα εμφανιστεί ολόκληρη η συνέντευξη όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Αναγνώστης