Πέντε αγαπημένα τραγούδια του Μάρκου Βαμβακάρη ( Άνω Σύρος, 10 Μαΐου 1905 - Νίκαια, 1972)
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και οργανοπαίκτης, ιδιαίτερα σημαντικός μουσικός του ρεμπέτικου τραγουδιού. Από το τραγούδι Η κλωστηρού (1934)
πώς ήθελα να σ’ έβρισκα (σε) μέρος που να ’χει ζούλα
μπλε όταν φορέσεις πώς μ’ αρέσεις
με την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει
Πότε με τα κίτρινα ντυμένη σε κοιτάζω
το λυγερό σου το κορμί κάθουμαι και θαυμάζω
που μέρα νύχτα δε βγαίνεις απ’ το νου μου
αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου
στον κόσμο έχω γυρίσει
μέσα απ' τα φύλλα της καρδιάς
εγώ έχω μαρτυρήσει
που ζούνε στο κουρμπέτι
κι αυτοί μες στην καρδούλα τους
έχουν μεγάλο ντέρτι.
Μεσ'στη χασάπικη αγορά ένα χασαπάκι,
με την ελίτσα και τα φρύδια τα σμιχτά,
|όταν με βλέπει και περνάω από μπροστά του,
τη μαχαιρίτσα του στο κούτσουρο κτυπά,x2
Τα μαγουλά του κοκκινίζουν και με σφάζουν,
η ομορφιά του μ'έχει κάνει σαν τρελλή,
|με γοητεύει, με μαγεύει, με παιδεύει,
τον εσυμπάθησα, μανούλα μου, πολύ.
youtu.be/ Μες στη χασάπικη αγορά - Στέλλα Χασκίλ
Ο 45άρης αυτός δίσκος κυκλοφόρησε από την Οdeon και στην Τουρκία όπου η Χασκίλ ήταν περιζήτητη εκτός των άλλων και γιατί τραγουδούσε και στα τούρκικα. Η Χασκίλ ήταν εβραϊκής καταγωγής (όπως και η Εσκενάζυ) και το τραγούδι το έγραψε ο Μάρκος γι'αυτήν τότε που ήταν στις δόξες της. Το ένα μπουζούκι το παίζει ο Τσιτσάνης
Στίχοι απ΄το Απελπίστικα ( ηχογράφηση1960)
Τι πάθος ατελείωτο
Που είναι το δικό μου
Όλοι να θέλουν τη ζωή
Κι εγώ το θάνατό μου
Θα πά' να εύρω μια σπηλιά
Με πέτρες και με χώμα
Εκεί θ' αφήσω κόκαλα
Ζωή ψυχή και σώμα
Σύμφωνα με το γιο του τον Στέλιο, ο Μάρκος μονολογούσε τους στίχους ξημερώματα στο δρόμο για το σπίτι, έπειτα από ένα “αποτυχημένο” μεροκάματο, λίγο μετά το 1955 όπου τον πρόγκηξε μια παρέα νεαρών σε ένα μαγαζί στον Αη Γιάννη του Ρέντη και τον απέπεμψε από το μαγαζί.
Και το έξτρα δώρο μας: youtu.be/ Ο ΧΑΡΜΑΝΗΣ, 1933
Ο τεκές του Μίχαλου και ο τεκές του Σάλωνα ήταν δύο ξύλινες παραγκίτσες στην περιοχή Καστράκι (κοντά στα σκαλάκια του Αγίου Διονυσίου). Ο Σάλωνας ήταν πάντοτε ντυμένος πολύ καλά. Με τα δαχτυλίδια του, με το κουστούμι του. Κύριος. Αυτός ήταν μάλλον από τη Σαλονίκη. Τα ίδια ήταν και του Μίχαλου. Μια παραγκούλα με διάφορα παραγκάκια εκεί όπου έμενε αυτός μέσα με τη γυναίκα του κοντά στα Βούρλα. Στου Μίχαλου πηγαίνανε οι πιο φίνοι μάγκες οι πιο λεφτάδες, οι πιο ντερβίσηδες οι πιο καλοί, ενώ στου Σάλωνα πηγαίνανε οι πιο φουκαράδεςΚΑΙ
Το τέλος από το "Μ' αεροπλάνα και βαπόρια"του Δ.Σαββόπουλου, 1972.
Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμαβάλε στα ρούχα σου φωτιά (σαν τον Μάρκο)
βάλε στα όργανα φωτιά ( βάλε στα όργανα φωτιά)
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα (χρυσή λαβωματιά)
η τρομερή μας η λαλιά (η τρομερή μας η λαλιά)
Λάκης Ιγνατιάδης
Ραβδοσκοπία ατζαμή
Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης
- ΊΔΡΥΜΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗ: Ώρα για δράση! Οι Βιβλιοθήκες μας ανοίγουν τις πόρτες τους σε παιδιά και εφήβους για τη σχολική χρονιά 2026–2027
- Τι κάνει το Lycabettus στη Σαντορίνη τόσο μοναδικό εστιατόριο στην Ελλάδα;
- # FACT News. Βαθύ χάος
- Το νέο σκοτάδι, της Ελεάννα Βλαστού
- Δέκα σχόλια για την κληρονομιά που αφήνει πίσω του o Λιονέλ Μέσι, το νούμερο 10 της Αργεντινής, μετά το 208ο και τελευταίο παιχνίδι του με την εθνική του ομάδα
