Κυριακή, 10 Μαΐου 2026 18:23

Πέντε αγαπημένα τραγούδια του Μάρκου Βαμβακάρη ( Άνω Σύρος, 10 Μαΐου 1905 - Νίκαια, 1972)

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
babakarisΟ Μάρκος Βαμβακάρης ήταν Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και οργανοπαίκτης, ιδιαίτερα σημαντικός μουσικός του ρεμπέτικου τραγουδιού.
 
Θεωρείται ο «Πατριάρχης» του ρεμπέτικου, καθώς έκανε γνωστό το είδος λόγω της μεγάλης επιτυχίας που είχαν τα δισκογραφημένα τραγούδια του που ξεπέρασαν τα 200. 
 
 Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1905 στον συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου από οικογένεια καθολικών και ήταν ο πρώτος από τα έξι παιδιά του Δομένικου και της Ελπίδας Βαμβακάρη. Η οικογένειά του ήταν φτωχή, έφερε όμως το «μικρόβιο» της μουσικής.
 Πριν καλά - καλά ξεκινήσει το σχολείο, ο Μάρκος αναγκάστηκε να διακόψει, διότι πήραν τον πατέρα του στο στρατό, και έπιασε δουλειά με τη μητέρα του σε ένα κλωστήριο. Τα επόμενα χρόνια δούλεψε ως χασάπης, εφημεριδοπώλης, οπωροπώλης, λούστρος, και το 1917, σε ηλικία 12 ετών, έφυγε για τον Πειραιά. Αρχικά, εγκαταστάθηκε στα Ταμπούρια κι έπιασε δουλειά ως γαιανθρακεργάτης. Δούλεψε ακόμα ως λιμενεργάτης και ως εκδορέας στα σφαγεία, ενώ τα βράδια σύχναζε στους τεκέδες, όπου το 1924 άκουσε για πρώτη φορά στη ζωή του μπουζούκι. Εντυπωσιάστηκε και μέσα σε ελάχιστους μήνες έγινε ένας από τους καλύτερους αυτοδίδακτους μπουζουξήδες. Την περίοδο αυτή έκανε και τον πρώτο του γάμο με τη Ζιγκοάλα, την οποία όπως έλεγε μίσησε στο τέλος όσο καμία άλλη γυναίκα στον κόσμο.
 

 Από το τραγούδι Η κλωστηρού (1934) 

Κόκκινα σα βάλεις αδερφούλα
πώς ήθελα να σ’ έβρισκα (σε) μέρος που να ’χει ζούλα
μπλε όταν φορέσεις πώς μ’ αρέσεις
με την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει

Πότε με τα κίτρινα ντυμένη σε κοιτάζω
το λυγερό σου το κορμί κάθουμαι και θαυμάζω
που μέρα νύχτα δε βγαίνεις απ’ το νου μου
αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου
 
Από το τραγούδι Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά (1937) 
Και 'γώ φτωχός γεννήθηκα
στον κόσμο έχω γυρίσει
μέσα απ' τα φύλλα της καρδιάς
εγώ έχω μαρτυρήσει
 
Όλοι οι κουτσαβάκηδες
που ζούνε στο κουρμπέτι
κι αυτοί μες στην καρδούλα τους
έχουν μεγάλο ντέρτι.
 
Να σημειώσουμε εδώ ότι μέχρι και τη δεκαετία του '50 το να είσαι ρεμπέτης ήταν λες και ήσουν αλήτης
 
Από το τραγούδι Μες τη χασάπικη αγορά ( 1947) 

Μεσ'στη χασάπικη αγορά ένα χασαπάκι,

με την ελίτσα και τα φρύδια τα σμιχτά,

|όταν με βλέπει και περνάω από μπροστά του,

τη μαχαιρίτσα του στο κούτσουρο κτυπά,x2


Τα μαγουλά του κοκκινίζουν και με σφάζουν,

η ομορφιά του μ'έχει κάνει σαν τρελλή,

|με γοητεύει, με μαγεύει, με παιδεύει,

τον εσυμπάθησα, μανούλα μου, πολύ.

youtu.be/ Μες στη χασάπικη αγορά - Στέλλα Χασκίλ   

Ο 45άρης αυτός δίσκος κυκλοφόρησε από την Οdeon και στην Τουρκία όπου η Χασκίλ ήταν περιζήτητη εκτός των άλλων και γιατί τραγουδούσε και στα τούρκικα. Η Χασκίλ ήταν εβραϊκής καταγωγής (όπως και η Εσκενάζυ) και το τραγούδι το έγραψε ο Μάρκος γι'αυτήν τότε που ήταν στις δόξες της. Το ένα μπουζούκι το παίζει ο Τσιτσάνης

 Στίχοι απ΄το Απελπίστικα ( ηχογράφηση1960) 

Τι πάθος ατελείωτο
Που είναι το δικό μου
Όλοι να θέλουν τη ζωή
Κι εγώ το θάνατό μου

Θα πά' να εύρω μια σπηλιά
Με πέτρες και με χώμα
Εκεί θ' αφήσω κόκαλα
Ζωή ψυχή και σώμα

Σύμφωνα με το γιο του τον Στέλιο, ο Μάρκος μονολογούσε τους στίχους ξημερώματα στο δρόμο για το σπίτι, έπειτα από ένα “αποτυχημένο” μεροκάματο, λίγο μετά το 1955 όπου τον πρόγκηξε μια παρέα νεαρών σε ένα μαγαζί στον Αη Γιάννη του Ρέντη και τον απέπεμψε από το μαγαζί. 

youtu.be/ Απελπίστηκα  

Και το έξτρα δώρο μας:  youtu.be/ Ο ΧΑΡΜΑΝΗΣ, 1933   

 Ο τεκές του Μίχαλου και ο τεκές του Σάλωνα ήταν δύο ξύλινες παραγκίτσες στην περιοχή Καστράκι (κοντά στα σκαλάκια του Αγίου Διονυσίου). Ο Σάλωνας ήταν πάντοτε ντυμένος πολύ καλά. Με τα δαχτυλίδια του, με το κουστούμι του. Κύριος. Αυτός ήταν μάλλον από τη Σαλονίκη. Τα ίδια ήταν και του Μίχαλου. Μια παραγκούλα με διάφορα παραγκάκια εκεί όπου έμενε αυτός μέσα με τη γυναίκα του κοντά στα Βούρλα. Στου Μίχαλου πηγαίνανε οι πιο φίνοι μάγκες οι πιο λεφτάδες, οι πιο ντερβίσηδες οι πιο καλοί, ενώ στου Σάλωνα πηγαίνανε οι πιο φουκαράδες
 

ΚΑΙ

Το τέλος από το "Μ' αεροπλάνα και βαπόρια"του Δ.Σαββόπουλου, 1972. 

Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
βάλε στα ρούχα σου φωτιά (σαν τον Μάρκο)
βάλε στα όργανα φωτιά ( βάλε στα όργανα φωτιά)
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα (χρυσή λαβωματιά)
η τρομερή μας η λαλιά (η τρομερή μας η λαλιά)
Και
Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 15 Μαΐου 2026 17:29
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση